سازمان
خواربار و
كشاورزي ملل
متحد (FAO)
برنامه
مشترك ملل
متحد در زمينة
ايدز ((UNAIDS
هيئت ياريرساني
سازمان ملل
متحد در
افغانستان (UNAMA)
صندوق
كودكان ملل
متحد (UNICEF)
سازمان
آموزشي، علمي
و فرهنگي ملل
متحد (UNESCO)
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور پناهندگان
(UNHCR)
سازمان
توسعه صنعتي
ملل متحد (UNIDO)
مركز
اطلاعات
سازمان ملل
متحد (UNIC)
دفتر
ملل متحد براي
هماهنگي امور
انساندوستانه
(UNOCHA)
دفتر
مقابله با
مواد مخدر و
جرم سازمان
ملل متحد (UNODC)
راهبردهای
بین المللی
کاهش خطر
پذیری بلایا (UNISDR)
سازمان
بین المللی
مهاجرت (IOM)
گروههاي
موضوعي و تيمهايكاري
سازمان ملل
متحد در ايران
![]()
مقدمه
ایران در
1945 به عنوان یکی
از اعضای
بنیانگذار
ملل متحد به
اين سازمان
جهانی پیوست و
از آن هنگام
سازمان ملل
متحد حضوری
مداوم در این
کشور داشته
است. در 63 سال
گذشته سازمان
ملل متحد
همكاري
مستحکم و
پایداری با
دولت و گروه
وسیع دیگری از
مشارکان از
جمله جامعه
مدنی و جوامع
محلی داشته تا
احترام به
حقوق بشر،
حفاظت از محیط
زیست، مبارزه
با بیماری ها،
تحکیم توسعه
پايدار و کاهش
فقر ارتقا یابد.
علاوه بر این
ما در حال
همکاری با
همتاهای خود
هستیم تا به
بزرگترین
جمعیت
پناهندگان
این کشور کمک
کنیم، دسترسی
به خدمات
بهداشتی را
بهبود بخشیم،
اشتغال ایجاد
کنیم، تولید
غذا را افزايش
دهیم و با
مواد مخدر
مبارزه
نماييم.
نظام ملل
متحد
جمهوری
اسلامی ایران
را به شكلي
ويژه ياري ميدهد
تا اهداف
توسعه هزاره
که به وسيله
رهبران جهان
در سپتامبر 2000
در اجلاس
هزاره تعیین شدهاند
محقق شود.
برای نیل به
این هدف،
کارگزاریهای
ملل متحد به
دولت کمک میکنند
تا فقر مطلق
را به نصف
برسانند،
بهداشت مادران
و کودکان را
بهبود بخشند،
با بیماری ها
مبارزه كنند،
آموزش و پرورش
را بهبود بخشند
و نیز از
مسئولان در
سطح ملی حمایت
به عمل آورند
تا پیشرفت
کشور به سوی
تحقق این
اهداف را
ارزیابی کنند.
به همان
ترتیب که
سازمان ملل
متحد در پي
این است که
اقدامات ملتها
را در سطح
جهانی هماهنگ
کند، همچنين
در نظر دارد
فعالیتهای
عملیاتی خود
در هر کشور را
نیز هماهنگ
سازد. هماهنگ
کننده مقیم به
عنوان
نماینده دبیرکل
ملل متحد در
ایران
مسئولیت کلی
هماهنگی فعالیتهای
عملیاتی
سازمان ملل
متحد در سطح
کشوری را به
عهده دارد. با
پشتيبانی
هماهنگ کننده
مقیم، 17
کارگزاری،
برنامه،
صندوق و دفتر
نمایندگی در
ایران تیم
کشوری سازمان
ملل متحد در
ایران را
تشکیل میدهند
که با یکدیگر
همکاری میکنند
تا زمینههای
فعالیت، کار و
همکاری
سازمان ملل
متحد را در
این کشور
شناسایی و
هماهنگ کنند.
برای
هماهنگ كردن
امور
زیربنایی
کارگزاریهای
ملل متحد
تعدادی گروههای
موضوعی و تیمهای
عملیاتی بین
سازماني
تشکیل شدهاند
که اساساً
گروههای کاری
هستند و به
برخی موضوعات
مهم و نتایج
مورد توافق میپردازند
و فعالیتهای
عملياتي و
برنامهای
کارگزاریها
را در خصوص
این موضوعات
ويژه هماهنگ
میکنند.
گروههای
موضوعی
بر مسائلی
مانند مدیریت
بلایا،
ارتباطات،
جنسیت، اچ.آي.وي
(ايدز)، اهداف
توسعه هزاره،
ظرفیتسازی،
حکومتمداری
مطلوب و حقوق
بشر، بهبود
کارکرد اقتصادی
و اشتغال
زایی، بهینه
سازی مصرف
انرژی، انتقال
علوم و فنآوری
و موضوعات
موقت مانند
پیمان نامه
همکاری برای
توسعه
افغانستان
متمرکز هستند.
سند
ارزیابی
کشوری،
آنگونه که به
وسيله مجمع عمومی
ملل متحد
تعریف شده
است، ابزار
مشترک نظام
ملل متحد برای
تجزیه و تحلیل
وضعیت ملی
توسعه در کشور
است که
موضوعات کلیدی
توسعه را مشخص
میکند. این
ارزیابی، که
هم یک فرآیند
است و هم یک فرآورده،
اولویت های ملی
را در نظر میگیرد
و با تمرکز بر
اهداف توسعه
هزاره به سایر
تعهدات،
آرمانها
و اهداف
اعلامیه
هزاره و
کنفرانسها،
اجلاسها
و کنوانسیونهای
بینالمللی
توجه دارد.
تیم کشوری ملل
متحد با همکاری
همتاهای ملی و
بین المللی
خود، نخستين
ارزیابی
کشوری ایران
در اگوست 2003 را
منتشر کرده
است.
سازمان
ملل متحد و
شرکای آن از
راه ارزیابی
کشوری بر اساس
تجزیه و تحلیل
مشترک از چالش های
کلیدی توسعه
در کشور، حوزههایی
را که نیازمند
توجه هستند
شناسایی کردهاند.
سند ارزیابی
کشوری همچنین
به عنوان سنگ
زیربنای
تدوین چارچوب
همکاریهای
توسعهای
ملل متحد عمل
میکند که
بیانگر واکنش
نظام ملل متحد
در ایران به
مجموعهای
از چالش های
منتخب در سطح
ملی است و در
واقع بنیادی
برای برنامهریزی
مشترک
کارگزاریهای
ملل متحد در
ایران به حساب
ميآيد.
هدف از
انتشار نشريه
حاضر این است
که اهداف و مقاصد
حضور سازمان
ملل متحد در
ایران و دستآوردهای
کلیدی
کارگزاریهای
آن مشخص شود.
همچنین درباره
فعالیتهای
آن براي کمک
به ایران برای
نیل به توسعه
و رفاه اطلاع
رسانی گردد.
برای
اطلاع بیشتر
میتوانید
با دفتر ما در
تهران تماس
حاصل کرده یا
سايت ما را با اين
آدرس ملاحظه
فرمایید:
کنوت
اوستبی
هماهنگ
کننده مقیم در
جمهوری
اسلامی ایران
سازمان خواربار
وكشاورزي ملل
متحد
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
• 1943:
سازمان
خواربار و
کشاورزی ملل
متحد (فائو) توسط
نمایندگان 44
دولت در هات
اسپرینگ
ویرجینیای
آمریکا پایه گذاری
شد.
• 1945:
اولین نشست
کنفرانس فائو در
کبک کانادا
برگزار شد و
فائو به عنوان
یکی از آژانس های
تخصصی سازمان
ملل متحد
تاسیس شد.
• 1951:
دفتر مرکزی
فائو از
واشنگتن دی سی
آمریکا به رم
در ایتالیا
منتقل شد.
• 1953:
اول دسامبر 1953
تاریخ عضویت
ایران در فائو
است.
• 1981:
اولین روز
جهانی غذا در 16
اکتبر برگزار
شد.
• 1992: در
ماه مه این
سال دفتر
نمایندگی
فائو در ایران
بازگشایی شد.
• 1996:
اجلاس جهانی
غذا، رم،
ایتالیا.
• 1997:
فائو با
برنامه تله
فود مبارزات
علیه گرسنگی
را آغاز کرد.
• 2002:
«اجلاس جهانی
غذا- پنج سال
بعد» برگزار
شد تا اهداف
این اجلاس
بازبینی شود.
• 2008:
کنفرانس سران
برای امنیت
غذایی جهان،
چالش هاي
تغيير اقليم و
زيست انرژي،
رم، ایتالیا.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
رسالت
اصلي فائو
وجود دنیایی
عاري از
گرسنگی و سوء
تغذیه است که
در آن غذا و
کشاورزی[1]
به بهبود
استانداردهاي
زندگی همگان،
به خصوص
فقيرترين
افراد، به
شکلي پايدار از
بعد اقتصادي،
اجتماعي و
زيست محيطي مي
پردازد. به
منظور
دستیابی بدین
رسالت و اهداف
توسعه هزاره،
فائو به
ارتقاء نقش
مستمر غذا و
کشاورزی
پایدار در جهت
دستیابی به سه
هدف جهانی زیرمي پردازد:
کاهش
تعداد
گرسنگان جهان و
حصول اطمینان
کامل
ازدنیایی که
در آن همه مردم
همواره به
غذای کافی
سالم و مغذی
دسترسی دارند
که نیازهای
غذایی آنها را
برای زندگی
سالم و فعال
برآورده می نماید؛
فقرزدایی و
حرکت به سوی
پیشرفت اقتصادی
و اجتماعی
برای همگان
همراه با
افزایش تولید
غذا، ارتقاء
توسعه
روستایی و
معيشت
پایدار؛
مدیریت و بهره
برداري
پایدار از
منابع طبیعی
شامل زمین،
آب، هوا،
اقلیم، و
منابع ژنتیکی
به نفع نسل
کنونی و نسل های
آتی.
اهداف
اساسی فائو
افزایش
پایدار تولید
محصولات
کشاورزی؛ افزایش
پایدار
تولیدات
دامی؛ مدیریت
و استفاده پایدار
از ذخایرشیلاتی
و آبزیان؛
مدیریت
پایدار جنگل ها و
درختان، زمین
، آب و منابع
ژنتیکی؛ و پاسخ
بهتر به
چالشهای زیست
محیطی جهان که
غذا و کشاورزی
را تحت تاثیر
قرار می دهند؛
بهبود کیفیت و
سلامت غذا
درکلیه مراحل زنجیره
غذایی؛ فراهم
کردن محيط
براي بازارها
بمنظور
ارتقاء معيشت؛
بهبود امنیت
غذایی و تغذیه
بهتر؛ بهبود
وضعیت آمادگی
و پاسخ دهی
مناسب به
تهدیدات غذایی
و کشاورزی و
شرايط
اضطراري؛
برابری
جنسیتی در
دسترسی به
منابع،
کالاها،
خدمات و تصمیم
گیری ها
در مناطق
روستایی؛
سرمایه گذاری
بیشتر و
مؤثرتر دولتی
و خصوصی در
کشاورزی و
توسعه
روستایی.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
در
راستای
اولویت های
دولت برای
کشاورزی و
توسعه
روستایی پایدار،
تمرکز فائو در
میان مدت، بر
افزایش سرمایه گذاری
در کشاورزی،
به ويژه در
سطح زنجیره
ارزش به منظور
افزایش درآمد
و فرصت های
شغلی برای
افراد فقیر روستایی
است.
در
ژوئن 2005 فائو در
تدوین چارچوب
استراتژی توسعه
پایدار
کشاورزی به
ایران کمک
نمود. همینطور
در سال 2007
استراتژی ملی
و برنامه عمل
برای آمادگی،
مدیریت و کاهش
خسارت
خشکسالی در
بخش کشاورزی
به منظور
افزایش ظرفيت
دولت در
مدیریت بحران
تهیه گردید.
درطی
سال 2009، برای
کمک به تلاش
های دولت در
جهت کشاورزی و
توسعه
روستایی
پایدار،
چارچوب اولویت های
میان مدت ملی ( 3
تا 5 ساله ) در
دست تهیه است. اهداف
چارچوب
اولویت های
میان مدت ملی
عبارتند از:
الف)
جاري سازي
روستاييان و
کشاورزان کم
درآمد در روند
توسعه به
منظور بهبود
معیشت، امنیت
غذایی و وضعیت
تغذیه ای
آنان؛
ب) استفاده
از شبکه تحقیقات
، مؤسسات
آموزشي و تخصص
بالای ایران
به منظور کمک
به کشورهای
منطقه از طریق
همکاری های
جنوب - جنوب؛ ج)
ارتقای تجاری
سازي کشاورزی
و کشاورزی
صادرات محور.
فائو،
در چارچوب
توسعه پایدار
شیلاتی و با
رویکردي زیست
بومی، به سازمان
شیلات ایران
در تدوين
برنامه ای
جامع برای
توسعه آبزي
پروري به
منظور دستیابی
به تولید
نهايي
سالیانه یک و
نیم میلیون تن،
طبق سند چشم
انداز 1404، کمک
می کند.
همکاري فائو
در قالب کمک های
فنی در زمينه هاي
مقدماتی زیر
امکان پذير
است:
الف-
توسعه پرورش
ماهیان
دریایی؛ ب- توسعه
آبزی پروری؛ ج-
سرمایه گذازی
در چرخه ارزش
برای دستیابی
به بازارهاي
صادرات؛ د- تقویت
ظرفیت و
بنیادین
در
بخش بذر نیز
به منظور
فراهم کردن:
الف) سیستم های
کارآمدتر
تولید، توزیع
و بازاریابی
بذر؛ و ب)
افزایش ظرفیت
حفاظت از
ارقام ژنتيکي
گیاهی در کشور
کمک ارايه می گردد.
فائو
از طریق طرح
مدرسه در
مزرعه رویکرد
بدیع مشارکتی
و سازگار با
محیط زیست
ارائه داده است
تا بدینوسیله
کشاورزی
ارگانیک و
کنترل بیولوژیکی
آفات و بیماری های
محصولات
گوناگون از
جمله گندم،
خیار، گوجه
فرنگی، و غیره
را ارتقا دهد.
پروژه ديگري
جهت حفظ محصول
و صنعت پسته
از آلوده شدن
به
آفلاتوکسين
در حال اجرا
است.
اخیراً
پروژه جف(GEF -
تسهیلات
جهانی محیط
زیست) به
تصویب رسیده
است تا از
طریق آن فائو
به دولت در
تهیه پروژه
مهم « احیای
اراضی جنگلی و
زمین های
تخریب شده با
توجه ویژه به
خاک شور و
مناطق در معرض
فرسایش باد»
کمک نماید.
در
بخش سلامت دام
، فائو در
مقابله با
بیماری تب
برفکی وانجام
اقدامات برای
جلوگیری و کنترل
آنفلانزای
پرندگان به دولت
کمک می کند.
فائو
از طریق
فعالیت های
ارتباطی بین المللی
مانند روز
جهانی غذا و
تله فود، نقش
مهمی در
افزایش سطح
آگاهی عمومي
در زمینه
گرسنگی و فقر
و یکپارچه سازی
حمایت برای
دست یابی به
امنیت غذایی
ایفا می کند.
|
آدرس:
تهران،
بلوار
کشاورز،
ساختمان
وزارت جهاد
کشاورزی،
طبقه 17، اتاق
1701، صندوق پستی:
4557-15875 تلفن:
88960731، 2-81363701 (21-98) فکس: 88964104
(21-98)
پست
الکترونیکی: وب
سايت: |
برنامه
مشترك ملل متحد
در زمينه ايدز
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
برنامه
مشترک سازمان
ملل متحد در
زمينه ایدز توان
و منابع ده
کارگزاری
سازمان ملل
متحد را برای
مقابله با
ایدز گردهم ميآورد.
این ده
کارگزاری
سازمانهای
پشتیبان این
برنامه را
تشکیل میدهند
که عبارتند
از: کمیساریای
عالی ملل متحد
در امور
پناهندگان،
صندوق کودکان
ملل متحد، برنامه
جهانی غذا،
برنامه توسعه
ملل متحد، صندوق
جمعیت ملل
متحد، دفتر
مقابله با
مواد مخدر و
جرم ملل متحد،
سازمان جهانی
کار، سازمان
آموزشی علمی و
فرهنگی ملل متحد،
سازمان جهانی
بهداشت و بانک
جهانی.
دفتر
مرکزی سازمان
در ژنو قرار
دارد و دفاتر
محیطی این
سازمان در بیش
از 75 کشور جهان
زیر نظر گروه
کاری موضوعی
سازمان ملل
متحد در زمینه
ایدز فعالیت
میکنند.
دفتر منطقهای
قاهره کشور
ایران را تحت
پوشش دارد.
این
برنامه مشترک
رسماً از
ابتدای سال 1994،
در پاسخ به
مصوبه شورای
اقتصادی
اجتماعی ملل
متحد در سال 1996
برای ایجاد
هماهنگی
بیشتر، بین
نمایندگیهای
مختلف سازمان
که در زمینه
ایدز فعالیت
میکنند
تأسیس شد. یک
هیئت هماهنگکننده
برنامه،
نظارت و سیاستگذاری
کلان برنامه
را بهعهده
دارد که از22
نماینده از
دولتها،
ده نماینده از
سازمانهای
پشتیبان، پنج
نماینده از
سازمانهای
غیردولتی و
انجمنهای
افراد مبتلا
به اچ آی وی
تشکیل شده
است.
ايران
از ابتداي سال
2008 ميلادي به
مدت سه سال به عضويت
اين هيئت
انتخاب شده
است.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
برنامه
مشترک سازمان
ملل متحد در
زمینه ایدز،
با گردهم
آوردن تلاشها
و منابع
سازمانهای
پشتیبان خود
در راستای
گسترش برنامههای
پیشگیری
از ابتلا به
اچ آی وی،
مراقبت از
افرادی که به
آن مبتلا شدهاند
و کاستن از
اثرات همهگیری
ایدز در جهان
عمل میکند.
هدف
این برنامه
جلب حمایت
گسترده همگان
برای پاسخ
مؤثر و
استثنایی به
همهگیری
اچ آی وی و
ایدز است.
سران
کشورهای عضو
سازمان ملل در
سال 2001 در پی برگزاری
اجلاس ویژه
مجمع عمومی در
زمینه ایدز، با
تصویب اعلامیه
تعهد، از اين
سازمان
خواستهاند
تا با پایش
وضعيت جهان در
زمینه ایدز،
مجمع عمومی را
از پیشرفتهای
حاصل آگاه
سازد.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
•
در جهت کنترل
همهگیری
اچ آی وی و
ایدز در کشور،
برنامه مشترك
سازمان ملل
متحد در زمینه
ایدز کمک ميكند
تا اطلاعات
کافی از وضعیت
ابتلا در گروههای
مختلف جمعیتی
بهدست
آید و مداخلههاي
مناسب برای هر
گروه طراحی و
اجرا شود. گروههایی
که بیشتر در
معرض خطر
ابتلا به اچ
آی وی قرار
دارند،
عبارتند از
معتادان
تزریقی، زندانیان،
تنفروشان
و مردانی که
با مردان دیگر
رابطه جنسی
دارند.
•
در عین حال
اين سازمان،
با ترویج و
حساسسازی
سیاست گذاران
و مسئولان،
ضمن فراهم
کردن مستندات
و شواهد کافی
برای تصمیم سازی
بهتر، سعی
دارد از فرصت
طلايي کشور
برای جلوگیری
از گسترش
بیشتر بیماری
استفاده كند.
•
برنامه مشترك
سازمان ملل
متحد در زمینه
ایدز، با
حمایت از
فعالیت کمیته
کشوری ایدز و
هماهنگ کردن
فعالیتهای
سازمانهای
پشتیبان خود
بر اساس یک
تقسیم وظایف
مورد توافق
جهت تحقق هدف
یکی شدن هدایت کننده
ملی برنامهها،
یکی شدن
چارچوب
راهبردی عمل و
یکی شدن نظام
پایش و ارزشیابی
برنامه حرکت
میکند.
•
برنامه مشترك
سازمان ملل
متحد در زمینه
ایدز، با
حمایت از
مبتلایان و
متأثرین از
ایدز تلاش ميكند
تا انگ و
تبعیضهای
موجود در خصوص
این افراد
کاهش یابد و
امکان دسترسی
ایشان به
خدمات
مراقبت،
درمان و پیشگیری
مثبت فراهم
گردد.
•
برنامه مشترك
سازمان ملل متحد
در زمینه
ایدز، به نقش
جامعه مدنی و
مشارکت
سازمانهای
غیردولتی در
پاسخ به معضل
اچ آی وی
اعتقاد وافر
دارد و تلاش
ميكند
تا نهادهای
مردمی به طور
مؤثرتر و
استوارتر در
این راه قدم
بردارند.
|
آدرس:
تهران،
دروس، بلوار
شهرزاد،
پلاک 8، ساختمان
سازمان ملل،
صندوق پستی: 4557-15875 تلفن:22858950 ،8-22860925 ،
4-22860691 (21-98) فکس: 22858951(21-98)
پست
الکترونیکی: وب
سايت: |
هيئت
ياريرساني سازمان
ملل متحد در
افغانستان
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
هیئت
یاریرسانی
ملل متحد در
افغانستان
(یوناما)
مأموريتی
سیاسی است که
از سوی اداره
عملیات حافظ
صلح ملل متحد
هدایت و حمایت
میشود.
دفتر مرکزی آن
در کابل و
دارای هشت
دفتر منطقهاي
و ده دفتر
استانی در
سراسر
افغانستان
است. به
علاوه،
يوناما دو
دفتر رابط در
اسلامآباد،
پاکستان و
تهران، ایران
دارد.
مأموريت
یوناما در 28
مارس 2002 توسط
قطعنامه
1401 شورای امنیت
ملل متحد
تأسیس شد. در
همین روز دفتر
رابط اونسما
در تهران
(هیئت ویژه
ملل متحد در
افغانستان) که
از ماه مه 2000 در
جمهوری
اسلامی ایران
فعال بوده به
دفتر رابط
یوناما تغییر
نام داده است.
این
مأموریت
بوسیله
نماینده ویژه
دبیر کل ملل
متحد برای
افغانستان
اداره میشود
که رئیس دفتر
یوناما نیز
هست. یوناما
به عنوان
مأموریتی یکپارچه،
دارای دو بخش
عمده است که
یک بخش آن به مسائل
توسعه و بخش
دیگر به مسائل
سیاسی رسیدگی
میکند.
این دو بخش
بوسیله دو تن
از معاونین
نماینده ویژه
دبیر کل رهبری
میشوند.
نقش
کلیدی یوناما
ترویج صلح و
ثبات در افغانستان
با هدایت
تلاشهای
جامعه بین
الملل است.
این
هیئت همراه با
دولت
افغانستان،
از بازسازی
کشور و تقویت
پایه های صلح
و مردم سالاری
قانون مدار
حمایت می کند.
رسالت یوناما
از سال 2008 تا سال
2009 همچنان
مطابق با
تعاریف
قطعنامه های 1662
(2006) و 1746 (2007) باقی
ماند. دفتر
یوناما در
تهران در
آمادهسازی
فرایند
موافقتنامه
بن (2001)، لویه
جیرگه
اضطراری (2002)،
لویه جیرگه قانون
اساسی (2004) و
انتخابات
ریاست جمهوری
(2004) فعالانه
شرکت داشته
است. تمرکز
اين دفتر در
حال حاضر بر
اجرای موافقتنامه
افغانستان (2006) و
اعلامیه
پاریس (2008) به
ویژه در مورد
همکاریهای
منطقهای
است.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
فعالیتهای
یوناما
منحصراً
محدود به
افغانستان
است و شامل
موارد زير ميشود:
• تقویت
همکاری با
نیروهای بین
المللی کمک به
امنیت
(ایساف)؛
•
ارائه مساعی
جمیله در
حمایت از
برنامه های
مصالحه به
رهبری افغان ها؛
•
فراهم نمودن
دسترسی سیاسی
از طریق حضوری
گسترده و قوی
در سراسر
کشور؛
•
حمایت از تلاش ها
برای حاکمیت
بهتر و حاکمیت
قانون و
مبارزه با
فساد؛
•
ایفای نقش
هماهنگ کننده
مرکزی جهت
تسهیل ارائه
کمکهای
بشردوستانه؛
•
نظارت بر
وضعیت حقوق
بشر
غیرنظامیان و
هماهنگی
حمایت از حقوق
بشر؛
•
حمایت از روند
انتخابات از
طریق کمیسیون
مستقل
انتخابات
افغانستان و
•
حمایت از
همکاری های
منطقه ای
در راستای
دستیابی به
افغانستانی
پایدارتر و
مترقی.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
•
تضمین گفتمان
و مذاکره منظم
با جمهوری
اسلامی ایران
(خصوصاً وزارت
امور خارجه)
درباره روند مستمر
صلح در
افغانستان و
همکاری های
منطقه ای؛
•
فعالیت بهعنوان
کانال
اطلاعاتی بین
دفتر مرکزی
یوناما و دولت
جمهوری
اسلامی ایران
و
• ارائه
خدمات مشاورهاي
و ارتباطي به
جامعه
ديپلماتيك و
نمايندگيهاي
ملل متحد در
تهران در
زمينه برنامههاي
مربوط به
افغانها.
|
آدرس:
تهران،
دروس، بلوار
شهرزاد،
پلاک8، ساختمان
سازمان ملل،
صندوق پستی: 4557-15875 تلفن: 22867968 (21-98)
فکس: 22869187(21-98)
پست
الکترونیکی: وب
سايت: |
صندوق
كودكان سازمان
ملل متحد
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
یونیسف
سازمان پیشرو
در امور
کودکان است که
در 190 کشور جهان
فعال است و به
احقاق حقوق
کودکان در
زمینه بقا،
رشد و تکامل و
حمایت کمک می کند.
در سال 1946 با نام
صندوق بین المللی
سازمان ملل
برای کودکان
در شرایط اضطراری
با هدف ارائه
کمکهای
اضطراری به
کودکانی که از
تبعات جنگ
جهانی دوم در
رنج بودند
تأسیس شد. اما
در دهه 1950، مأموريت
یونیسف از
سازمانی برای
شرایط
اضطراری بعد
از جنگ، به
نهادی برای
توسعه
اجتماعی کودکان
ارتقا یافته و
گستردهتر
شد.
پیماننامه
جهانی حقوق
کودک راهنمای
عمل یونیسف
است تا حقوق
کودک را بهعنوان
اصول اخلاقی
ماندگار مطرح
کرده و استانداردهای
بینالمللی
رفتار با کودک
را پایهگذاری
کند. یونیسف
متعهد میشود
تا از محرومترین
کودکان از
جمله
قربانیان
جنگ، بلایای طبیعی،
فقر شدید و
هرگونه
تبعیض، خشونت
و بهره کشی
حمایت ویژه
نماید.
تاریخچه
یونیسف در
ایران به سال 1950
باز میگردد؛
زمانیکه
دولت ایران
جهت مبارزه با
بیماری سل به
سازمان جهانی
بهداشت و
یونیسف
مراجعه کرد.
اقدامات
یونیسف در سالهای
نخست پس از
افتتاح دفتر
در ایران، بر
سلامت و
بهداشت
کودکان تمرکز
یافت. در سالهای
بعد، آموزش و
دادرسی ویژه
نوجوانان بهعنوان
حوزههای
مهم همکاری به
این برنامهها
افزوده شد. همچنین
با توجه به
زلزلهخیز
بودن ایران،
یونیسف
اقداماتی
برای فراهم
کردن کمکهای
انساندوستانه
در این زمینه
انجام میدهد.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
یونیسف
با همکاری
آژانسهای
دیگر سازمان
ملل متعهد است
در راه اهداف
توسعه هزاره
گام بردارد.
از آنجا که شش
هدف از هشت
هدف توسعه
هزاره به طور
مستقیم به
کودکان و زنان
مربوط میشود،
سند توسعه
هزاره از
اهميت بیشتری
برای یونیسف
برخوردار است.
در سطح بین المللی،
یونیسف پنج
حوزه تمرکز
خود را در ارتباط
با موارد
كلیدی اهداف
توسعه هزاره
در «سند
راهبردی میان
دورهای»
خود مشخص کرده
است. این سند
بخشهای
اصلی فعالیتهای
یونیسف را
برای سالهای
2005- 2009 مشخص میکند.
این
اولویت ها
عبارتند از:
1)
بقا و رشد کودکان؛
2) آموزش پایه و
تساوی
جنسیتی؛ 3)
اچ.آی.وی/ ایدز
و کودکان؛ 4)
حمایت از
کودکان در
مقابل خشونت،
بهره کشی و سو
استفاده؛ 5)
ایجاد همکاری
و ترویج سیاست های
حقوق کودک.
بر
اساس این
فعالیتهای
جهانی و با در
نظرگرفتن
موقعیت
کشوری، یونیسف
تعهدات خود را
به کودکان
ایران در نُه
حوزه اصلی
مشخص میکند
و فعالیتهای
خود را تا سال 2015
بر آنها
متمرکز خواهد
کرد. این حوزهها
عبارتند از:
1)
کاهش فقر
کودک؛ 2)
افزایش میزان
بقاي کودکان؛
3) کاهش میزان
سوء تغذیه
کودکان؛ 4)
سرمایه گذاری
در آموزش به
عنوان موتور
محرکه توسعه
اجتماعی؛ 5)
تقویت حمایت
خانوادگی از
طریق آموزش،
مددکاری
اجتماعی و
مشاوره روانی
_ اجتماعی؛ 6)
فعالیت
ترویجی برای
دادرسی ویژه
کودکان و
نوجوانان؛ 7)
سرمایهگذاری
روی جوانان بهعنوان
بهترین
سرمایهگذاری
برای آینده؛ 8)
ارتقای
مشارکت زنان و
حقوق زنان؛ و 9)
توجه بیشتر به
کودکان در
شرایط
اضطراری.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
یونیسف
یک سازمان
خدماتی نیست و
بهعنوان
انتقالدهنده
مبالغ کلان به
دولت عمل نمیکند.
نقش محوری
یونیسف در
ایران ارائه
دانش فنی است
و در عین حال
پلی است بین
تصمیمگیران
و متخصصین ایرانی
و همتایان
خارجی آنها تا
دسترسی به
دانش توسعه
اجتماعی و
حقوق کودک در
ایران تضمین
شده و بخشی از
استراتژی ملی
شود. در حال
حاضر یونیسف
در ایران بر
اساس یک
موافقتنامه
همکاری پنج
ساله (2009-2005)
فعالیت میکند.
این برنامه بر
کاهش
نابرابریهای
منطقهای،
در زمینه
سلامت،
تغذیه، آموزش
کودکان،
آموزش دختران
و توانمند
سازی زنان،
حمایت از
کودکان، اچ آی
وی/ ایدز و
خدمات
دوستدار
نوجوانان و نظارت
بر اجرای
پیمان نامه
جهانی حقوق
کودک متمرکز
است. پروژه های
یونیسف در سه
استان سیستان و
بلوچستان،
هرمزگان و
آذربایجان
غربی اجرا میشوند.
این پروژهها
عبارتند از:
•
سلامت و تغذیه
کودک: یونیسف
از طریق ثبت
تولد، سلامت،
تغذیه و
مراقبتهای
خردسالی،
حقوق کودکان
زیر 6 سال را
ارتقا می د هد
و از تدوین
سیاست ملی رشد
و تکامل همه
جانبه دوران
خردسالی
حمایت می کند
بخشی از این
برنامه تسهیل
گسترش روستا-
مهدها و مراکز
ثبت موالید
است که در حال
حاضر حدود 4000
مرکز رشد و
تکامل کودکان
خردسال در
ایران وجود
دارد.
•
آموزش دختران
و
توانمندسازی
زنان: در حوزه
آموزش،
یونیسف بر
بهبود روش های
تدریس و
یادگیری در
نظام آموزشی
ایران تمرکز
میکند.
یونیسف قصد
دارد با برطرف
کردن محرومیت ها
خدمات آموزش
پایه را در
اختیار
دختران محروم
قرار دهد و به
منظور
توانمندسازی
زنان، بالابردن
کارایی
مشاوران امور
زنان در مناطق
مختلف را در
دستور کار خود
دارد. یونیسف
همچنین
پیوستن ایران
به پیماننامه
رفع هرگونه
تبعیض علیه
زنان را ترویج
می دهد.
•
پیشگیری از اچ
آی وی/ایدز: در
راستای نهضت
جهانی کودکان
و ایدز،
یونیسف سطح
افکار عمومی
را بالا برده
و دسترسی به
خدمات
اجتماعی و
بهداشتی
دوستدار
نوجوان و حساس
به جنسیت را
گسترش میدهد.
در این طرح
اطلاعرسانی
در زمینه
اچ.آی.وی و
آموزش همسانان
در میان
هزاران
نوجوان صورت
میگیرد.
علاوه
بر آن یونیسف
سعی میکند
تواناییهایی
را در میان
شرکای خود
ایجاد کند تا
بتوانند این
آموزشها
و فعالیت ها
را برای تمامی
نوجوانان
انجام دهند.
•
حمایت از
کودک: یونیسف
با حمایت از
اصلاحات قانونی
و
سیاستگذاری،
از کودکان در
برابر بهرهکشی
و آزار حمایت
میکند.
همچنین با
تغییر
رفتارهای
نادرست، از سوء
استفاده
جلوگیری می کند.
بخشی از این
اهداف از طریق
آموزش قضات ایرانی
توسط قضات بینالمللی
کودکان و
خانواده و
افزایش
كاربرد مجازاتهای
جایگزین برای
جرايم کوچک بهدست
آمده است.
یونیسف
همچنین در
تدوین قانون
جدید دادرسی ویژه
نوجوانان، که
هماکنون
در مجلس در
حال بررسی
است، مشارکت
کرده است.
یونیسف از
تلاشهای
دولت برای
پیشگیری از
خشونت علیه
کودکان و کودک
آزاری حمایت
میکند
و همچنین برای
مشاوره و
ارائه خدمات
به کودکان
قربانی آزار و
خشونت به دولت
کمک میکند.
•
آمادگی برای
شرایط
اضطراری:
یونیسف
آمادگی خود را
برای ارائه
خدمات در
شرایط
اضطراری آینده
حفظ می کند.
مستندسازیِ
تجارب به دست
آمده از زلزله
بم و تجارب با
ارزش
کارمندان این
دفتر از عوامل
اصلی
راهبردهای
مؤثر پاسخ به
بحران است.
•
مشارکت با
شرکت ها:
یونیسف برای
پیشبرد
رسالتش با
شرکتهای
بین المللی
و شرکتهای
بزرگ و کوچک
ایرانی
مشارکت مینماید.
یونیسف به
دنبال شراکت هایی
است که بخش
خصوصی را به
نفع کودکان
بسیج مینماید.
افزایش علاقه مندی
به مشارکت
اجتماعی در
بخش خصوصی به
یونیسف امکان داد
که طرحهای
مشارکتی
موفقی را اجرا
کند. این
مشارکت منجر
به جلب حمایت
قابل توجه
کمپانی ها
و برای کمک به
اهداف
اجتماعی
یونیسف شده است.
در ایران شرکت های
بزرگی حامی
یونیسف بودهاند.
این شرکت ها
حمایت قابل
توجهی از
یونیسف در
زمینه های
مختلف از جمله
آموزش، سلامت
و تغذیه
کودکان در
استان های
محروم ایران
داشته اند.
یونیسف
همچنین از
نزدیک با
دانشگاههای
اسلامی،
روحانیون و
جوامع مذهبی
برای ارتقای
حقوق کودک
همکاری میکند.
این
کار اهمیت
فراواني برای
ایران دارد.
|
آدرس:
تهران،
خیابان
شریعتی،
خیابان قبا،
خیابان
نظامی، پلاک
216،کد پستی: 19449،
صندوق پستی: 1176-19395 تلفن:22594994
(21-98)
فکس:
22594948(21-98)
پست
الکترونیکی: وب
سايت: |
![]()
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
برنامه
توسعه ملل
متحد شبکه
جهانی سازمان
ملل برای
توسعه است.
این برنامه
کشورها را به
دانش تجارب و
منابع یکدیگر
پیوند داده و
از ایجاد تحول
در آنها با
هدف کمک به
مردم برای
سازندگی بهتر
حمایت میکند.
برنامه
توسعه ملل
متحد در حال
حاضر در 166 کشور
جهان فعالیت
دارد و آنها
را در تدوین و
اجرای راهکارهای
بومی برای
مقابله با
چالش های
جهانی و ملی
در زمینه
توسعه یاری میدهد.
این کشورها
نیز برای
دستیابی به
توسعه و افزایش
توانمنديهای
خود از
امکانات
برنامه توسعه
ملل متحد و طیف
گسترده
نهادهای
همکار آن
استفاده میکنند.
این
سازمان در سال
1965 (1344) با رأی مجمع
عمومی سازمان
ملل متحد
تأسیس شد و
دفتر مرکزی آن
در نیویورک
مستقر است.
نماينده مقيم
برنامه توسعه
ملل متحد در
هر كشوري
مسئوليت
هماهنگي كل نظام
ملل متحد در
آن كشور در
امور توسعه را
نيز داراست و
براي استفاده
مؤثرتر از
منابع سازمان
ملل متحد و
كمك هاي
بينالمللي
تلاش ميكند.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
رهبران
جهان در
سپتامبر سال 2000
در اجلاس
هزاره ملل
متحد براي
تحقق مجموعهاي
از هدفها
در زمينه
مبارزه با
فقر، گرسنگي،
بيماري، بيسوادي،
نابودی محيطزيست
و تبعيض عليه
زنان در فاصله
زماني سال های
2000 تا 2015 به توافق
رسيدند. اين
هدفها
كه محور دستور
كار جهاني
قرار گرفتهاند،
«آرمان های
توسعه هزاره»
ناميده شدند.
برنامه توسعه
ملل متحد، به
عنوان شبكه
جهاني توسعه
سازمان ملل،
تلاشهاي
جهاني و ملي
را براي رسيدن
به هدفهاي
هزاره مرتبط و
آنها را
هماهنگ ميكند.
پنج
اولویت اساسی
برنامه توسعه
ملل متحد:
1)
کمک به کشورها
در زمینه
دستیابی به
آرمان های
توسعه هزاره و
کاهش فقر
انسانی؛ 2)
توسعه و تحکیم
حکومت مداری
خوب و حقوق
بشر؛ 3) حفظ
پایدار محیط
زیست و
استفاده
بهینه از
منابع انرژی برای
توسعه
پایدار؛ 4)
تقویت ظرفیت های
ملی در پیشگیری
از بحران ها و
بلایا و
بازسازی؛ و 5)
پیشگیری از
گسترش ایدز و
ویروس آن
بعنوان چالشی در
مقابل توسعه.
برنامه
کشوری برنامه
توسعه ملل
متحد در جمهوری
اسلامی ایران
برای سال های
1384-1388 که در
راستای
اولویت های
برنامه پنج
ساله ملی
توسعه کشور و
همچنین «چارچوب
همکاری توسعه
نظام ملل
متحد» در
ایران تنظیم
شده است نیز
عمدتاً بر
ظرفیت سازی
و
توانمندسازی
کشور در جهت
دستیابی به اهداف
توسعه هزاره،
تقویت حکومت
دمکراتیک، بهبود
برنامه های
اقتصادی،
ایجاد
اشتغال،
توسعه
پایدار، مدیریت
بلایای طبیعی
و بهینه سازی
مصرف انرژی تاْکید
دارد. «گزارش
جهانی توسعه
انساني» که همه
ساله به کوشش
برنامه توسعه
ملل متحد
منتشر میشود،
ضمن مقایسه
کشورهای جهان
از لحاظ پیشرفت
در شاخصهای
توسعه
انسانی، در
بردارنده
تحلیلهای
نو،
پیشنهادات
صریح و بحث
برانگیز و
همچنین روشهای
پایش میزان
پیشرفت توسعه انسانی
در کشورها
است.
نماینده
مقیم برنامه
توسعه ملل
متحد در هر دفتر
کشوری
مسئولیت
هماهنگی کل
نظام ملل متحد
در آن کشور در
امور توسعه را
نیز داراست و
در این راستا
تلاش میکند
استفاده
مؤثرتر از
منابع سازمان
ملل متحد و
کمکهای
بین المللی
را تضمین
نماید.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
برنامه
توسعه ملل
متحد، به
معرفی نمونههای
موفق و جهانی
برنامههای
فقرزدایی میپردازد
و در تدوین
برنامههای
راهبردی ملیِ
کاهش فقر، به
دولت، یاری میرساند.
در این راستا،
پس از اجرای
موفقیت آمیز
یک پروژه
آزمایشی
فقرزدایی در ناحیهای
در استان
سيستان و
بلوچستان با
هدف ایجاد اشتغال
و کاهش فقر با
تقویت
نهادهاي محلي
به ویژه زنان
و ارائه آموزش
حرفهاي
و توانمند
سازی آنان با
استفاده از
روشهای
اعتبارات خرد
و صندوقهای
وام
خودگردان، به
تدوین برنامهای
با نام «توسعه
منطقه محور»
پرداخته است
که از اجرای
پروژه مزبور
در مقیاسی
وسیعتر
در چندین
استان محروم
دیگر حمایت
خواهد نمود.
از
دیگر رسالتهای
برنامه توسعه
ملل متحد،
ترویج و تحکیم
حکومتمداری
دمکراتیک و
حقوق بشر در
کشورهاست. در
این راستا،
این دفتر با
همکاری طیف
گستردهای
از نهادهای
دولتی و جامعه
مدنی در جهت
ايجاد ظرفيت و
توانمندسازي
مراكز حقوق
بشر وابسته به
دانشگاهها
و مؤسسات
دولتي و
سازمانهاي
جامعه مدني
فعال در زمينه
حقوق بشر؛
ارتقاي
برابري
اجتماعی با
تاكيد بر نفي
كليه اشكال
خشونت و بي
عدالتي؛
ترويج آزادي
انديشه، بيان
و سياسي؛ و
هماهنگي و
تطابق کشور با
معيارها و
نظامهاي
حقوق بشر بین المللی
میکوشد.
برنامه توسعه
ملل متحد،
همچنین با قوه
قضاییه و مجلس
شورای اسلامی
در زمینههای
آموزشی و
پژوهشی
همکاری دارد.
برنامه
توسعه ملل
متحد به ایران
در مهار چالش های
زیست محیطی و
عمل به تعهدات
مربوط به پیمانهای
بین المللی
در زمینه
بیابان
زدایی، حفظ
تنوع زیستی و
گونههای
در حال
انقراض، کاهش
گازهای
گلخانهای،
کاهش آلایندههای
آلی پایدار،
حذف مواد مخرب
لایه اوزن، و
حفاظت از آبهای
بین المللی
یاری میدهد.
بخشی از
برنامههای
زیست محیطی
دفتر توسعه
ملل متحد به
«برنامه
اعتبارات خرد
تسهيلات
جهاني محيط زيست»
اختصاص دارد
که از فعاليت هاي
مربوط به
حفاظت از محیط
زیست با تکیه
بر مشارکت
گروههای
محلی از طریق
اعطای وامهای
کوچک حمایت میکند.
این
سازمان
همچنین
همکاری
نزدیکی با
دولت در زمینه
تقویت توان و
ظرفیت ملی در
پیشگیری و
مدیریت بلایا
و سوانح طبیعی
نظیر زلزله و
سیل و کاهش
اثرات مخرب آن
بر توسعه
اقتصادی و
اجتماعی کشور
دارد. در این
راستا، دفتر
برنامه توسعه
ملل متحد سهم
مؤثری نیز در
برنامههای
بازسازی
مناطق زلزله
زده بم و
استان لرستان
داشته است.
برنامه
توسعه ملل
متحد، به معضل
گسترش ايدز و
ويروس آن
بعنوان چالشی
در مقابل
دستاوردهای
توسعه می نگرد
و مقابله با آن
را بعنوان یکی
از اهداف
توسعه هزاره
در دستور کار
خود قرار داده است.
در این راستا
و با همکاری
تنگاتنگ با
«صندوق جهانی
مبارزه با
ایدز،
مالاریا و
سل»، این سازمان
تلاش نموده
مبارزه با
گسترش ايدز و
ويروس آن، سل
و مالاریا در
برنامههای
توسعه ملي از
اولویت
برخوردار
شوند و همچنین
با ایجاد
مشارکت بين
دولت، جامعه
مدني و بخش
خصوصي واکنشی
مؤثر برای
مقابله با این
بیماری ها
که نمایانگر
چالش های
توسعه ای
می باشند
برانگیزد.
|
آدرس:
تهران،
دروس، بلوار
شهرزاد،
پلاک 8،
ساختمان
سازمان ملل،
صندوق پستی: 4557-15875 تلفن: 8-22860925/ 4-22860691 (21-98) فکس: 22869547(21-98) پست
الکترونیکی: وب سايت: |
سازمان آموزشي،
علمي و فرهنگي
ملل متحد
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
•
تأسیس در 16
نوامبر 1945
•
با هدف «ایجاد
صلح در اذهان
بشریت»
•
ارتقای سیاست گذاری
، ظرفیت سازی
و حمایت فنی
در بخش های
آموزش، علوم
طبیعی،
فرهنگ،
اطلاعات و ارتباطات
و علوم
اجتماعی و
انسانی
•
دفتر منطقه ای
یونسکو در
تهران در سال 2003
تأسیس گردید
که چهار کشور
افغانستان،
ایران،
پاکستان و
ترکمنستان را
پوشش می دهد.
•
جمهوری
اسلامی ایران
بزرگداشت
شصتمین سالگرد
عضویت ایران
در یونسکو را
در سال 2008
برگزار نمود.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
•
آموزش:
- آموزش
همگانی،
سوادآموزی،
آموزش برای
توسعة
پایدار،
آموزش
فراگیر، علم و
فن آوری،
آموزش فنی و
حرفه ای،
آموزش عالی،
تربیت بدنی و
بهداشت مدارس.
•
علوم طبیعی:
- مدیریت
آب و
اکوسیستم،
تنوع زیستی، محیط
زیست،
اقیانوس ها،
علوم زمین،
علوم پایه،
علوم مهندسی،
سیاست گذاری
در علم، کاهش
بلایای
طبیعی، و
منابع انرژی
قابل تجدید.
•
فرهنگ:
-
تنوع فرهنگی،
میراث جهانی،
میراث جهانی
ملموس و
غیرملموس،
صنایع
وگفتگوی بین
فرهنگ ها و
بین مذاهب،
هنر و خلاقیت،
حق انحصاری
مالک نسبت به
اثر، گردشگری
فرهنگی و موزه ها.
•
ارتباطات و
اطلاعات:
-
دسترسی به
اطلاعات،
توسعة کیفی،
آزادی بیان،
توسعة رسانه ها،
برنامه های
بین المللی
برای توسعة
ارتباطات و
اطلاعات برای همه.
•
علوم انسانی:
-
آیین رفتاری،
حقوق بشر،
فلسفه،
فقرزدایی و تحول
اجتماعی.
•
زمینه های
تخصصی:
-
جنسیت،
جوانان،
فرهنگ صلح،
گفتگوی بین
تمدن ها،
اخلاق علمی و
فن آوری
با تأکید بر
اخلاق زیست محیطی،
اچ آی
وی/ایدز،
توسعة پایدار.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
آموزش:
همکاری
در تدوین
نخستین سند
سیاست ایران
در زمینة
«آموزش برای
همه» (EFA)
و تأسیس دفتر
«آموزش برای
همه»؛ دو
اجلاس منطقه ای
«آموزش برای
همه» در سطح
وزرای آموزش و
پرورش در
اسلام آباد 2003 و
اصفهان 2006؛
تدوین الگوی
برنامه ریزی
آموزشی در سطح
ملی و استانی (ANPRO-Iran)؛
همکاری در
تأسیس
دبیرخانة ملی
«آموزش برای توسعة
پایدار» در
وزارت آموزش و
پرورش؛ راه اندازی
و تجهیز
مرکزپژوهشی
فرهنگیان بم (BTRC)؛
تأسیس مجتمع
آموزشی نمونة
بم (BMSC) از
طریق مشارکت
ملی و بین المللی؛
آموزش
پیشگیری از اچ
آی وی/ ایدز،
تربیت بدنی و
مهارت های
زندگی؛
مدیریت بحران
در آموزش و
پرورش؛ ارزیابی
میان دوره ای
اجرای برنامة
«آموزش برای
همه»؛ اجرای
آزمایشی
برنامه «آموزش
فراگیر» در
مجتمع آموزشی
نمونة بم.
علوم
طبیعی:
ارتقاء
مدیریت منابع
آب با همکاری
وزارت نیرو؛
حمایت از
مراکز وابسته
به یونسکو در
ایران، شامل
مرکز منطقه ای
مدیریت آب
شهری در تهران
و مرکز بین المللی
قنات و سازه های
تاریخی آبی در
یزد؛ تهیه
گزارش وضعیت
قنات ها
در
افغانستان،
ایران و
پاکستان؛
حمایت های
فنی و ظرفیت سازی
برای پارک های
علم و فناوری؛
ظرفیت سازی
و نشریات در
رابطه با
آمادگی در
برابر بلایای
طبیعی؛ حمایت
از نُه زیست
کره حفاظت شده
و نامزدهای
جدید؛ ترویج
شبکة جهانی
اطلاع رسانی
در مورد آب و
آبادانی در
مناطق خشک (G-WADI)
و حمایت از دو
حوزه مرتبط با
این برنامه در
ایران؛
ارتقاء حفظ
آثار جهانی
طبیعی؛ جمع-
آوری داده و
اطلاعات
موجود راجع به
سیستم قنات ها
و سایر روش های
تاریخی
استحصال آب.
فرهنگ:
حمایت
از نُه اثر
ثبت شده ایران
در لیست میراث
فرهنگی جهانی
یونسکو؛ طرح جامع
مدیریت و
پروژه های
آزمایشی
حفاظتی برای
«بم و منظر
فرهنگی آن» به
عنوان یک اثر
میراث جهانی؛
ظرفیت سازی
در زمینه
مدیریت میراث
فرهنگی برای
مشاوران ملی،
متخصصان و
سیاست گذاران؛
ظرفیت سازی
جهت پاسداری
از فرهنگ
ملموس و
غیرملموس و
همچنین میراث
جهانی؛
فعالیت های
حفاظتی در
چغازنبیل؛
آموزش جهت
تقویت مدیریت
موزه ها؛
ارتقاء
گفتگوی بین
فرهنگ ها و
بین مذاهب در
منطقه؛ حمایت
از توسعه، بازاریابی
و محافظت از
طرح صنایع
دستی؛ حمایت و
آموزش به
منظور
دستیابی به
رویکردی
یکپارچه جهت
حفاظت از
میراث،
مدیریت بلایا
و توسعه شهری
پایدار.
ارتباطات
و اطلاعات:
استفاده
از رسانه ها
جهت معرفی
بهتر فعالیت ها
و وظایف
یونسکو؛
ارتباطات در
سطح منطقه جهت
حمایت و توسعة
روابط پایدار
با شرکای ملی؛
فعالیت در
ارتباط با
«حافظة
جهانی»؛ آموزش
و کارگاه های
آموزشی در
مورد: اچ آی وی/
ایدز،
پناهندگان،
تسهیل دسترسی
به اطلاعات
برای
معلولین،
زمین لرزه و روزنامه
نگاری.
|
آدرس:
تهران،
میدان
تجریش،
میدان
دربند، مجموعه
فرهنگی سعد
آباد،
ساختمان
بهمن، کد
پستی: 19894 تلفن: 7-1315 2275(21-98) فکس: 1318 2275 (21-98)
پست
الکترونیکی: وب سايت: |
![]()
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور
پناهندگان
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
كار
كميساريا
كاملاً
غيرسياسي،
بشردوستانه و
اجتماعي مي باشد.
دفتر
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور
پناهندگان در
سال 1950 توسط
مجمع عمومي سازمان
ملل متحد
تأسيس گرديد.
كميساريا
موظف است حركت هاي
بين المللي
را در جهت
حمايت جهاني
از پناهندگان
و حل مشكلات
آنها هماهنگ
نموده و هدايت
نمايد. وضعيت
حقوقي
پناهندگان در
دو سند بين المللي
تعريف گرديده
است؛
كنوانسيون 1951
مربوط به
وضعيت
پناهندگان و
پروتكل 1967. اين
دو سند همراه
با قطعنامه (V)
428 مجمع عمومي
سازمان ملل
متحد كه سند
تأسيس كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور پناهندگان
و مقررات
مربوط به آن
مي باشد،
همگي پايه و
اساس هر دو
حقوق بين الملل
پناهندگان و
فعاليت هاي
كميساريا در
جهت كمك و
حمايت از
پناهندگان
بوده اند.
كميسارياي
عالي
پناهندگان در
دوران
موجوديت خود
به حدود 50
ميليون
پناهنده در
آغاز موفقيت
آميز زندگي اي
مجدد كمك
نموده است.
تعداد كل 147
كشور عضوِ يك يا
هر دو سند مي
باشند. جمهوري
اسلامي ايران
در سال 1975 (1354) به هر
دو كنوانسيون
1951 و پروتكل 1967
ملحق گرديد.
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور پناهندگان
در سال 1984 دفتر
خود در ايران
را افتتاح
كرد. به دنبال
هجوم گسترده
پناهندگان
عراقي بخاطر جنگ
دوم خليج فارس
در سال 1991 و با
شروع برنامه
بازگشت به
افغانستان در
سال 1992،
كميساريا
حضور و فعاليت هاي
خود را در
ايران گسترش
داد. اكنون
علاوه بر دفتر
مركزي تهران و
سه دفتر فرعي
در مشهد،
كرمان و
اهواز،
كميساريا
داراي دو دفتر
عملياتي در
اروميه و
دوغارون، يك
مركز خروجي
مرزي در
دوغارون و يك
مركز ترانزيت
در شلمچه و
چهار مركز
بازگشت
داوطلبانه
دراصفهان،
سليمانخاني،
شيراز و مشهد
مي باشد.
اردوگاه هاي
پناهندگان در
ايران
عبارتند از: 7
اردوگاه براي
كردهاي عراقي
(در زنجان،
آذربايجان
غربي (3)،
كرمانشاه (2)، و
استان
كردستان)؛ 3
اردوگاه براي
عراقي هاي
عرب (در
لرستان، فارس
و خوزستان) و 6
اردوگاه براي
پناهندگان
افغان (در
سمنان،
بوشهر، كرمان (2)،
مركزي واستان هاي
خراسان رضوي)
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
وظايف
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور
پناهندگان:
حمايت
از دولت
كشورهاي
پناهنده پذير
در زمينه
مسائل
پناهندگان و
همچنين مسائل
مربوط به
پناهجويي/مهاجرت
در حد مشاوره؛
حمايت از پناهندگان
از طريق حصول
اطمينان از
اينكه به حقوق
اوليه آنها در
كشور ميزبان
احترام گذاشته
مي شود؛
حصول اطمينان
از اينكه دولت
به اصل non-refoulement
(يعني اصل عدم
بازگرداندن
پناهندگان به
اجبار به
كشوري كه ممكن
است در آنجا
تحت تعقيب و
آزار و شكنجه
قرار گيرند) احترام
مي گذارد
و يافتن راه
حل هاي
پايدار براي
حل مشكل
پناهندگان از
طريق بازگشت
داوطلبانه،
ادغام محلي و
اسكان مجدد.
اهداف
اصلي
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور
پناهندگان در
ايران:
تسهيل
بازگشت
داوطلبانه و
پايدار
پناهندگان
ثبت نام شده
افغاني و
عراقي از
ايران در
امنيت و بطور
محترمانه؛
حصول اطمينان
از داوطلبانه
بودن بازگشت؛
يافتن راه حل هاي
پايدار براي
مشكلات
پناهندگان
آسيب پذير
ثبت نام شده
افغاني و
عراقي و كمك
به آنها، از
طريق خانواده
و يا جامعه شان
در دسترسي به
خدمات
گوناگون و كمك
و حمايت
قانوني؛ ارتقاء
حقوق
پناهندگان در
ايران؛ بهبود
وضعيت حمايتي
پناهندگان در
ايران، در
تطابق با
كنوانسيون 1951
مربوط به
وضعيت
پناهندگان و
قوانين مربوطه
ايران؛ حصول
اطمينان از
اينكه فعاليت هاي
كميساريا در
ايران، جهت
فراهم آوردن
امكان بازگشت
و حمايت
اجتماعي براي
آسيب پذيرترين
گروه ها،
تأكيد بيشتري
بر افزايش روش هاي
توسعه داشته
باشند؛
افزايش رفاه
زنان، كودكان،
و مردان
پناهنده
مبتنی بر
استراتژي سن،
جنسیت و تنوع
فرهنگی (AGDM)
از طريق جلسه هاي
ارزيابي
مشاركتي
ساليانه براي
مشاركت دادن
پناهندگان و
افراد تحت
حمايت
كمسياريا در
برنامه ريزي ها
و شناسايي
مشكلات
حمايتي اساسي
در زندگي آنها
چون بهداشت،
تحصيل و غيره
و در نظر
گرفتن نيازهاي
اساسي تر
آنها و افزايش
شركت مؤثر
آنها در تمام
سطوح چرخه
برنامه ريزي
از طريق گرايش
جامعه محور و
حق محور؛ حصول
اطمينان از
حمايت از
زنان، دختران
و پسران پناهنده
از طريق اعمال
پروتوكل
«مبارزه با
خشونت هاي
مبتني بر
جنسيت» و
برنامه هايي
جهت افزايش
آگاهي در
زمينه اچ آي
وي (ايدز)؛
بهبود آمادگي
براي مواقع
اضطراري.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
مطابق
نتايج حاصل از
آخرين طرح ثبت
نام پناهندگان
افغاني «آمايش
3» اداره امور
اتباع و
مهاجرين
خارجي، تعداد
پناهندگان
ثبت شده افغان
در ايران 935،512
نفر مي باشد.
همچنين طبق
طرح ثبت نام
پناهندگان
عراقي سال 1386 (2007
ميلادي) اداره
امور اتباع و
مهاجرين خارجي،
تعداد 43،916 نفر
پناهنده ثبت
شده عراقي در جمهوري
اسلامي ايران
حضور دارند.
اولين
قرارداد سه
جانبه ميان
كميسارياي
عالي سازمان
ملل متحد در
امور
پناهندگان،
دولت هاي
جمهوري
اسلامي ايران
و جمهوري
اسلامي افغانستان
در سال 2002 امضاء
گرديد. اين
قرارداد آخرين
بار در تاريخ 8
اسفند 1385 (27
فوريه 2007) به مدت
يكسال تمديد
شد ولي در مارس
2008 توسط اداره
امور اتباع و
مهاجرين خارجي
مجدداً تمديد
نگرديد.
علیرغم اين
موضوع، كمسياريا
هنوز به ارائه
كمك هاي
نقدي 100 دلاري
به هر عضو
خانواده اي
كه بازگشت مي نمايد،
تا سقف 500 دلار
آمريكا براي
خانواده هاي
پنج يا بيش از
پنج نفره، جهت
تسهيل ادغام
مجدد آنها
ادامه مي دهد.
دولت ايران
نيز به صدور
مجوزهاي
اقامت 6 ماهه
قابل تمديد
براي
پناهندگان
ثبت شده ادامه
مي دهد
و اكنون در
حال صدور
مجوزهاي كار
موقت مي باشد.
از
ابتداي
برنامه
بازگشت
داوطلبانه
پناهندگان
افغان تا 10
بهمن 1387، حدود 1.8
ميليون
پناهنده افغاني
از ايران به
كشور خود
بازگشتند (هم
با كمك كميساريا
و هم بصورت
خود انگيخته)؛
از اين تعداد حدود
859،476 نفر آنها با
كمك دفتر
كميساريا در
ايران به كشور
خود بازگشتند.
همچنين حدود
21،216 پناهنده
عراقي بين
نوامبر 2003 و آخر
ژانويه 2009، با
كمك دفتر
كميساريا در ايران،
به عراق
بازگشتند. به علت
وضعيت امنيتي
بي ثبات
عراق دفتر
كميساريا در
ايران در سال 2006
روند بازگشت
را متوقف
نمود. اين
روند در فوريه
2007 مجدداً آغاز
گرديد. از آن
زمان تا كنون
كميساريا
همچنان در
چارچوب «طرح
مديريت موردي»
به بازگشت
داوطلبانه
پناهندگان عراقي
ثبت شده كمك
مي نمايد.
همچنين از سال
2000 كميساريا
بطور ميانگين
به اسكان مجدد
حدود 1000
پناهنده در
سال (اكثراً افغاني)
به كشورهاي
ثالث كمك
نموده است.
يكي
از موارد مهم
برنامه كمك رساني
كميساريا در
ايران در سال
2008، ارائه مراقبت هاي
پزشكي به
پناهندگان
آسيب پذير
بود. كمك هاي
مالي محدودي
به بيش از 11،000
پناهنده اي
كه از امراض
خطرناك رنج مي بردند
به صورت موردي
ارائه گرديد.
اين كمك ها
شامل بيمه
درماني براي
افراد مبتلا
به بيماري هاي
مزمن/خاص نيز
مي شد.
تعدادي پروژه
اطلاع رساني
در خصوص مسائل
بهداشتي نيز
در مكان هاي
متفاوتي اجرا
گرديد.
كميساريا از
طريق سازمان
غيردولتي
محك، درمان
كامل 214 كودك
پناهنده
مبتلا به
سرطان را پوشش
داد. كمسياريا
در سال 2009 نيز
براي ارائه
كمك هاي
پزشكي براي
حدود همين
تعداد
پناهنده برنامه ريزي
نموده است.
دو
پروژه
توانبخشي
جامعه محور نيز
جهت كمك به 800
نفر با
ناتوانايي هاي
جسمي راه
اندازي شد.
توزيع بسته هاي
آموزشي به
پناهندگان
بالاي 5 سال و
وسايل بهداشتي
به دختران و
زنان پناهنده
در سنين باروري
و بسياري
پروژه هاي
ديگر جهت
بهبود وضعيت
پناهندگان در
اردوگاه هاي
پناهندگان و
برخي مناطق
نيمه شهري از
ديگر پروژه هايي
بود كه اجرا
گرديد. پروژه هايي
چون بهبود
وضعيت آب و
بهداشت در
اردوگاه ها،
ساختن كلاس هاي
درس اضافي و
بهبود ساخت
داخلي
اردوگاه ها
نيز در آن سال
اجرا گرديد.
كميساريا
آموزش هاي
فني حرفه اي
چون خياطي،
آرايشگري،
نجاري و غيره
و همچنين
آموزش بهبخش و
ماما را براي
پناهندگان
هماهنگ نموده
و بودجه لازم
براي اين كار
را فراهم مي نمايد.
پروژه ارائه
لوازم تحریر
براي كلاس هاي
درسي در مدارس
تعيين شده در
مناطق پناهنده
نشين، لباس و
بسته هاي
آموزشي براي
كودكان
پناهنده آسيب
پذير مشوق هايي
هستند كه
كميساريا جهت
كاهش آمار ترك
تحصيل دانش
آموزان
پناهنده
اتخاذ نموده
است. همچنين،
جهت تشويق
دختران پناهنده
به حضور در
مدرسه،
كميساريا
برنامه هايي
چون ساختن
كلاس هاي
درسي براي
دختران در
پناهگاه هاي
پناهندگان و
پرداخت هزينه
رفت و آمد
آنها به مدرسه
دارد. بودجه
سالانه برنامه ريزي
كميساريا
براي سال 2009
حدود 6.600،000 دلار
مي باشد.
علاوه بر
موارد ذکر
شده،
كميساريا
همچنين بر
اساس نيازهاي
خاص
پناهندگان
آسيب پذير (افراد
و خانواده ها)
به آنها كمك
مالي مي دهد.
ميزان اين كمك
بر اساس
ارزيابي
نيازهاي آنها
يا راهنماي CISAMAP
(برنامه ادغام
كمك هاي
اجتماعي و
پزشكي) تعيين
مي گردد.
|
آدرس:
تهران،
میدان ونک،
خیابان
شیراز شمالی،
خیابان
امدادشرقی،
پلاک 3،
کدپستی 19917 تلفن: 11-88057201 (21-98)
فکس: 88057212 (21-98) پست
الکترونیکی: وب سایت: |
![]()
سازمان توسعه
صنعتي ملل
متحد
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
سازمان
توسعه صنعتی
ملل متحد
(یونیدو) در
سال ١۹٦٦
تأسیس و در
سال ١۹٨٥
به یکی از
آژانس های
تخصصی سازمان
ملل متحد
تبدیل شد. به
عنوان بخشی از
نظام ملل
متحد، یونیدو
با همکاری ١٧٢
کشور عضو،
مسئول ترویج
توسعه صنعتی
در جهان در
حالِ توسعه
است. مقر این
سازمان در شهر
وین در کشور
اتریش قرار
دارد. دفتر
یونیدو در
جمهوری
اسلامی ایران
در سال ١۹۹۹
با هدف
پشتیبانی از
اولویت های
صنعتی دولت
جمهوری
اسلامی ایران
و به منظور
برقراری
ارتباط نزدیک
با وزارتخانه ها،
ارگان های
دولتی و
خصوصی،
مؤسسات مدنی و
تحقیقاتی و همچنین
بخش خصوصی
افتتاح شد.
رسالت
اصلی و اولویتها
در ايران و
جهان
سازمان
توسعه صنعتی
ملل متحد
(یونیدو)،
آژانسی تخصصی
است که تلاش های
خود را بر
محور
فقرزدایی از
طریق تقویت رشد
بهره وری
متمرکز کرده
است. این
سازمان به کشورهای
در حال توسعه
و اقتصادهای
در حال گذار در
جدال برای
جلوگیری از به
حاشیه رانده
شدن در دنیای
رو به جهانی
شدن امروز کمک
می کند.
این سازمان به
بسیج دانش،
مهارت ها،
اطلاعات و فن آوری
برای پیشبرد
اشتغال مولد،
اقتصاد رقابتی
و محیط زیست
سالم مبادرت
می ورزد.
یونیدو
با داشتن
دفاتر متعدد
کشوری و منطقه ای،
دفاتر ارتقاء
سرمایه گذاری
و فناوری و
دفاتر مرتبط
با جنبه های
ویژه کاری آن،
حضوری فعال را
در سطح کشورها
به منظور
تقویت و افزایش
تولیدات
صنعتی، ترویج
و ترغیب دانش
فنی و مهارت های
فن آوری حفظ
کرده است.
فعاليتهاي
اصلي در
جمهوري
اسلامي ايران
برنامه
جامع و برنامه
کشوری جدید
یونیدو برای
ایران، بر
کاهش فقر از
طریق ایجاد
فرصت های
اشتغال،
ایجاد درآمد
از طریق تقویت
توسعه
پایدار، ارتقاء
توسعه صنعتی
بخش های
غیرنفتی و در
نتیجه کمک به
محو دشواری های
معیشتی تاکید
دارد.
برنامه
جامع و برنامه
کشوری یونیدو
در جمهوری
اسلامی ایران
بر پایه شش
زمینه همکاری
راهبردی
تنظیم شده
است:
•
جهانی شدن؛
•
توسعه منطقه ای
از طریق تقویت
صنایع کوچک و
صنایع محلی؛
•
بهبود محیط
کسب و کار و
توسعه بخش
خصوصی؛
•
مدرن کردن
صنایع وابسته
به کشاورزی؛
•
مسائل مرتبط
با انرژی؛ و
•
مسائل مرتبط
با محیط زیست
و مسائل آب و
هوایی.
یونیدو
همچنین مسئول
اجرای چندین
برنامه مربوط
به محیط زیست
از جمله
برنامه
پروتکل
مونترآل در
ایران است که
به منظور کاهش
استفاده از
مواد مخرب
لایه اوزون
طراحی شده و
توسط «برنامه
پروتکل
مونترآل»
تأمین مالی
شده است.
مذاکراتی نیز
با دولت ایران
در زمینه
تدوین برنامه ای
به منظور
«کاهش آلاینده
های آلی
پایدار» (POPS)
به موجب پیمان نامه
استکهلم و با
حمایت(Global Environment Facility- GEF-) در حال
انجام است.
از
جمله پروژه های
اجرا شده به وسیله
یونیدو در
ایران می توان
به موارد زیر
اشاره نمود:
•
پروژه توسعه
خوشه های
صنعتی ایران
•
پروژه نوسازی
صنایع فراوری
و بسته بندی
خرمای ایران
•
پروژه ظرفیت سازی
صنعتی برای
مدیریت فن آوری
در سطح
واحدهای
صنعتی
•
پروژه راهبرد
ملی برای
کارآیی مصرف و
صرفه جویی
انرژی
•
پروژه های
پروتکل
مونترآل در
ارتباط با
کاهش مواد مخرب
لایه اوزون،
«کاهش مصرف
متیل برماید»
در کشاورزی و...
شایان
ذکر است یکی
از برنامه های
تهیه شده توسط
یونیدو، مدل
رایانه ای
امکان سنجی و
گزارش دهی
(COMFAR) است.
نرم افزار
کامفار ٣ (COMFAR III) ابزار
بسیار
ارزشمندی
برای تحلیل
پروژه های
سرمایه گذاری
است. این نرم
افزار را می توان
به آسانی از
طریق دفتر
یونیدو در
ایران سفارش
داد.
|
آدرس:
تهران،
دروس، بلوار
شهرزاد،
پلاک 8،
ساختمان
سازمان ملل،
صندوق پستی: 4557-15875 تلفن:
22868044 ، 22867693 ،4-22860691 (21-98) فکس:
22867362(21-98)
پست
الکترونیکی: وب سايت: |
![]()
پیشینه
کارگزاری در
ایران و جهان
نخستین مجمع عمومی ملل متحد در سال 1946 اداره اطلاعات همگانی (DPI) را تأسیس و رهنمودهای عمومی برای ف