ایران در 1945 به عنوان یکی از اعضای بنیان‌گذار ملل متحد به اين سازمان جهانی پیوست و از آن هنگام سازمان ملل متحد حضوری مداوم در این کشور داشته است. در 61 سال گذشته سازمان ملل متحد همكاري مستحکم و پایداری با دولت و گروه وسیع دیگری از مشارکان از جمله جامعه مدنی و جوامع محلی داشته تا احترام به حقوق بشر، حفاظت از محیط زیست، مبارزه با بیماری‌ها، تحکیم توسعه پايدار و کاهش فقر ارتقا یابد. علاوه بر این ما در حال همکاری با همتاهای خود هستیم تا به بزرگ‌ترین جمعیت پناهندگان این کشور کمک کنیم، دسترسی به خدمات بهداشتی را بهبود بخشیم، اشتغال ایجاد کنیم، تولید غذا را افزايش دهیم و با مواد مخدر مبارزه نماييم.

نظام ملل متحد جمهوری اسلامی ایران را به شكلي ويژه ياري مي‌دهد تا اهداف توسعه هزاره که به وسيله رهبران جهان در سپتامبر 2000 در اجلاس هزاره تعیین شده‌اند محقق شود. برای نیل به این هدف، کارگزاری‌های ملل متحد به دولت کمک می‌کنند تا فقر مطلق را به نصف برسانند، بهداشت مادران و کودکان را بهبود بخشند، با بیماری‌ها مبارزه كنند، آموزش و پرورش را بهبود بخشند و نیز از مسئولان در سطح ملی حمایت به عمل آورند تا پیشرفت کشور به سوی تحقق این اهداف را ارزیابی کنند.

به همان ترتیب که سازمان ملل متحد در پي این است که اقدامات ملت‌ها را در سطح جهانی هماهنگ کند، همچنين در نظر دارد فعالیت‌های عملیاتی خود در هر کشور را نیز هماهنگ سازد. هماهنگ کننده مقیم به عنوان نماینده دبیرکل ملل متحد در ایران مسئولیت کلی هماهنگی فعالیت‌های عملیاتی سازمان ملل متحد در سطح کشوری را به عهده دارد. با پشتيبانی هماهنگ کننده مقیم، شانزده کارگزاری، برنامه، صندوق و دفتر نمایندگی در ایران تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران را تشکیل می‌دهند که با یکدیگر همکاری می‌کنند تا زمینه‌های فعالیت، کار و همکاری سازمان ملل متحد را در این کشور شناسایی و هماهنگ کنند.

برای هماهنگ كردن امور زیربنایی کارگزاری‌های ملل متحد تعدادی گروه‌های موضوعی و تیم‌های عملیاتی بین سازماني تشکیل شده‌اند که اساساً گروه‌های کاری هستند و به برخی موضوعات مهم و نتایج مورد توافق می‌پردازند و فعالیت‌های عملياتي و برنامه‌ای کارگزاری‌ها را در خصوص این موضوعات ويژه هماهنگ می‌کنند. گروه‌های موضوعی بر مسائلی مانند مدیریت بلایا، مدیریت امنیت، ارتباطات، جنسیت، اچ.آي.وي (ايدز)، اهداف توسعه هزاره، ظرفیت‌سازی، حکومت‌مداری مطلوب و حقوق بشر، بهبود کارکرد اقتصادی و اشتغال زایی، بهینه سازی مصرف انرژی، انتقال علوم و فن‌آوری و موضوعات موقت مانند پیمان نامه همکاری برای توسعه افغانستان متمرکز هستند.

سند ارزیابی کشوری، آنگونه که به وسيله مجمع عمومی ملل متحد تعریف شده است، ابزار مشترک نظام ملل متحد برای تجزیه و تحلیل وضعیت ملی توسعه در کشور است که موضوعات کلیدی توسعه را مشخص می‌کند. این ارزیابی، که هم یک فرآیند است و هم یک فرآورده، اولویت‌های ملی را در نظر می‌گیرد و با تمرکز بر اهداف توسعه هزاره به سایر تعهدات، آرمان‌ها و اهداف اعلامیه هزاره و کنفرانس‌ها، اجلاس‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی توجه دارد. تیم کشوری ملل متحد با همکاری همتاهای ملی و بین المللی خود، نخستين ارزیابی کشوری ایران در اگوست 2003 را منتشر کرده است.

سازمان ملل متحد و شرکای آن از راه ارزیابی کشوری بر اساس تجزیه و تحلیل مشترک از چالش‌های کلیدی توسعه در کشور، حوزه‌هایی را که نیازمند توجه هستند شناسایی کرده‌اند. سند ارزیابی کشوری همچنین به عنوان سنگ زیربنای تدوین چارچوب همکاری‌های توسعه‌ای ملل متحد عمل می‌کند که بیانگر واکنش نظام ملل متحد در ایران به مجموعه‌ای از چالش‌های منتخب در سطح ملی است و در واقع بنیادی برای برنامه‌ریزی مشترک کارگزاری‌های ملل متحد در ایران به حساب مي‌آيد.
هدف از انتشار نشريه حاضر این است که اهداف و مقاصد حضور سازمان ملل متحد در ایران و دست‌آوردهای کلیدی کارگزاری‌های آن مشخص شود. همچنین درباره فعالیت‌های آن براي کمک به ایران برای نیل به توسعه و رفاه اطلاع رسانی گردد. برای اطلاع بیشتر می‌توانید با دفتر ما در تهران تماس حاصل کرده یا سايت ما را با اين آدرس ملاحظه فرمایید: www.un.org.ir

کنوت اوستبی
هماهنگ کننده مقیم در جمهوری اسلامی ایران

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

سازمان خواربار و كشاورزي ملل متحد (فائو) توسط نمايندگان 44 دولت در هات اسپرينگِ ويرجينيای آمريکا پايه‌گذاری شد.
1945: اولين نشست کنفرانس فائو در کبکِ کانادا برگزار شد و فائو به عنوان يکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد تأسيس شد.
1951: دفتر مرکزی فائو از واشنگتن دی سی آمريکا به رم در ايتاليا منتقل شد.
1953: اول دسامبر 1953 تاريخ عضويت ايران در فائو است.
1981: اولين روز جهانی غذا با حضور بيش از 150 کشور در 16 اکتبر برگزار شد.
1992: در ماه مهِ این سال دفتر نمایندگی فائو در ایران بازگشايي شد.
1996: اجلاس جهانی غذا برگزار شد و رهبران جهان متعهد شدند تعداد گرسنگان جهان را تا سال 2015 به نصف كاهش دهند.
1997: فائو با برنامه تله فود (TeleFood) مبارزات عليه گرسنگی را آغاز کرد.
2002: اجلاس جهانی غذا بعد از پنج سال برگزار شد تا اهداف این اجلاس بازبيني شود و عزم سیاسی و منابع جهت رفع گرسنگی در جهان يك‌پارچه شود.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

عرصه‌های اصلي رسالت فائو عبارت‌اند از:
بالابردن سطح تغذيه و استانداردهای زندگی، افزایش بازده، تولید و توزیع محصولات کشاورزی، ارتقاي سطح زندگی جمعیت روستایی و تضمين رهایی بشريت از گرسنگی. برای تحقق اين رسالت فائو از راه‌های زير به نيازهای اعضای خود پاسخ می‌دهد:
- مشارکت در ريشه‌كني ناامني غذایی، سوء تغذیه و فقر روستایی؛
- ارتقا و تقويت سياست‌گذاری و چارچوب‌های قانونی برای غذا، کشاورزی، شیلات و جنگل‌داری؛
- ایجاد رشد پایدار ذخایر و دسترسی به غذا و سایر توليدات کشاورزی، دامی، شیلات و جنگل؛
- پشتيبانی ازحفظ منابع طبيعی و استفاده پایدار از آن؛ و
- بهبود تصميم‌گيری از طريق ارائه اطلاعات و تحکيم مديريت دانش.
در به انجام رساندن رسالت خود، فائو برای ارائه خدمات ممتاز، گسترش فعاليت‌های بين موضوعی، توسعه مشارکت و همکاری، تقويت منابع و سرمايه‌گذاری در بخش کشاورزی تلاش می‌نمايد.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

ازسال 1992 تقريباً نود پروژه در ايران اجرا شده است. يکي از برجسته‌ترين پروژه‌هاي انجام شده فائو در ايران در سال‌های اخير پروژه "تدوين چارچوب استراتژي توسعه پايدارکشاورزي" است.
سایر اولولیت‌های مهم این سازمان عبارت‌اند از:
- افزایش تولید غذا براي اطمينان از امنيت غذايي و افزايش درآمد خانواده‌هاي فقير و جوامع كوچك (اغلب روستايي)؛
- گسترش بسته‌هاي تكنولوژيكي آشنا با محيط زيست و بهترين تجارب كشاورزي و ترويج اين تجارب و تكنولوژي‌ها از طريق رويكردهاي مشاركتي و درگيرنمودن كشاورزان؛
- مدیریت منابع آب و آبیاری به منظور تقویت ظرفیت دولت، شبکه زيربنايی و مهارت‌های فنی؛
- مبارزه با بیابان زایی؛
- توسعه ظرفیت شیلات و آبزی پروری؛ و
- توجه به امور توليد و بهداشت دام، از جمله مبارزه با بیماری آنفولانزای پرندگان.

فائو از طریق کمک‌هاي اضطراري به نيازهاي فوري ايران در هنگام زلزله، سيل و خشک‌سالي، پاسخ گفته است. پروژه "تدوين استراتژي ملي و برنامه عمل جهت آمادگي، مقابله و مديريت خشکسالي در بخش کشاورزي" يکي از مهم‌ترين طرح‌هاي اجرا شده اخير در اين زمينه مي‌باشد.
فائو همگام با اطلاع رساني بین‌المللی، مانند روز جهانی غذا و تله فود ، نقش مهمی در ارتقاي سطح آگاهی عمومي در زمینه فقر و گرسنگی و یک‌پارچه‌سازی حمایت‌ها برای تحقق امنیت غذایی دارد.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

برنامه مشترک سازمان ملل متحد در زمينه ایدز توان و منابع ده کارگزاری سازمان ملل متحد را برای مقابله با ایدز گرد هم مي‌آورد. این ده کارگزاری سازمان‌های پشتیبان این برنامه را تشکیل می‌دهند که عبارت‌اند از: کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان؛ صندوق کودکان ملل متحد؛ برنامه جهانی غذا؛ برنامه توسعه ملل متحد؛ صندوق جمعیت ملل متحد؛ دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم ملل متحد؛ سازمان جهانی کار؛ سازمان آموزشی علمی و فرهنگی ملل متحد؛ سازمان جهانی بهداشت؛ و بانک جهانی.
دفتر مرکزی سازمان در ژنو قرار دارد و دفاتر محیطی این سازمان در بیش از 75 کشور جهان زیر نظر گروه کاری موضوعی سازمان ملل متحد در زمینه ایدز فعالیت می‌کنند. دفتر منطقه‌ای قاهره کشور ایران را تحت پوشش دارد.
این برنامه مشترک رسماً از ابتدای سال 1994، در پاسخ به مصوبه شورای اقتصادی اجتماعی ملل متحد در سال 1996 برای ایجاد هماهنگی بیشتر، بین نمایندگی‌های مختلف سازمان که در زمینه ایدز فعالیت می‌کنند تأسیس شد. یک هیئت هماهنگ‌کننده برنامه، نظارت و سیاست‌گذاری کلان برنامه را به‌عهده دارد که از22 نماینده از دولت‌ها، ده نماینده از سازمان‌های پشتیبان، پنج نماینده از سازمان‌های غیردولتی و انجمن‌های افراد مبتلا به اچ آی وی تشکیل شده است.
ايران از ابتداي سال 2008 ميلادي به مدت سه سال به عضويت اين هيئت انتخاب شده است.
ايدز

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

برنامه مشترک سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با گردهم آوردن تلاش‌ها و منابع سازمان‌های پشتیبان خود در راستای گسترش برنامه‌های پیش‌گیری از ابتلا به اچ آی وی، مراقبت از آنانی که به آن مبتلا شده‌اند و کاستن از اثرات همه‌گیری ایدز در جهان عمل می‌کند.
هدف این برنامه جلب حمایت گسترده همگان برای پاسخ مؤثر و استثنایی به همه‌گیری اچ آی وی و ایدز است.
سران کشورهای عضو سازمان ملل در سال 2001 در پی برگزاری اجلاس ویژه مجمع عمومی در زمینه ایدز، با تصویب اعلامیه تعهد، از اين سازمان خواسته‌اند تا با پایش وضعيت جهان در زمینه ایدز، مجمع عمومی را از پیشرفت‌های حاصل آگاه

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

- در جهت کنترل همه‌گیری اچ آی وی و ایدز در کشور، برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز کمک مي‌كند تا اطلاعات کافی از وضعیت ابتلا در گروه‌های مختلف جمعیتی به‌دست آید و مداخله‌هاي مناسب برای هر گروه طراحی و اجرا شود. گروه‌هایی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی قرار دارند، شامل معتادان تزریقی، زندانیان، تن‌فروشان و مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند هستند.

- در ضمن اين سازمان، با ترویج و حساس‌سازی سیاستگذاران و مسئولان، در ضمن فراهم کردن مستندات و شواهد کافی برای تصمیم سازی بهتر، سعی دارد تا از فرصت طلايي کشور برای جلوگیری از گسترش بیشتر بیماری استفاده كند.
- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با حمایت از فعالیت کمیته کشوری ایدز و هماهنگ کردن فعالیت‌های سازمان‌های پشتیبان خود بر اساس یک تقسیم وظایف مورد توافق جهت تحقق هدف یکی شدن هدایت کننده ملی برنامه‌ها، یکی شدن چارچوب راهبردی عمل و یکی شدن نظام پایش و ارزش‌یابی برنامه حرکت می‌کند.

- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با حمایت از مبتلایان و متأثرین از ایدز تلاش مي‌كند تا انگ و تبعیض‌های موجود در خصوص این افراد کاهش یابد و امکان دسترسی ایشان به خدمات مراقبت، درمان و پیش‌گیری مثبت فراهم گردد.

- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، به نقش جامعه مدنی و مشارکت سازمان‌های غیر دولتی در پاسخ به معضل اچ آی وی اعتقاد وافر دارد و تلاش مي‌كند تا نهادهای مردمی به طور مؤثرتر و استوارتر در این راه قدم بر‌دارند.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

هیئت یاری‌رسانی ملل متحد در افغانستان (یوناما) مأموريتی سیاسی است که از سوی اداره عملیات حافظ صلح ملل متحد هدایت و حمایت می‌شود. دفتر مرکزی آن در کابل و دارای هشت دفتر منطقه‌اي و چندين دفتر زيرمجموعه در سراسر افغانستان است. به علاوه، يوناما دو دفتر رابط در اسلام‌آباد و تهران دارد.
مأموريت یوناما در 28 مارس 2002 توسط قطع‌نامه 1401 شورای امنیت ملل ‌متحد تأسیس شد. در همین روز دفتر رابط اونسما، هیئت ویژه ملل متحد در افغانستان که از ماه مه 2000 در جمهوری اسلامی ایران فعال بوده به دفتر رابط یوناما تغییر نام داده است.
این مأموریت بوسیله نماینده ویژه دبیر کل ملل متحد برای افغانستان اداره می‌شود که رئیس دفتر یوناما نیزهست. یوناما به عنوان مأموریتی یک‌پارچه، دارای دو بخش عمده است که یک بخش آن به مسائل توسعه و بخش دیگر به مسائل سیاسی رسیدگی می‌کند. این دو بخش بوسیله دو تن از معاونین نماینده ویژه دبیر کل رهبری می‌شوند.
دفتر یوناما در تهران در آماده‌سازی فرایند موافقت‌نامه بن، لویه جیرگه اضطراری، لویه جیرگه قانون اساسی، انتخابات ریاست جمهوری (رأی‌گیری خارج از کشور) فعالانه شرکت داشته است. تمرکز اين دفتر در حال حاضر بر اجرای موافقت‌نامه افغانستان خصوصاً در مورد همکاری‌های منطقه‌ای است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

فعالیت‌های یوناما منحصراً محدود به افغانستان است و شامل موارد زير مي‌شود:
- فراهم كردن مشاوره سیاسی و استراتژیک برای روند صلح در افغانستان؛
- میانجیگری؛
- کمک به حکومت افغانستان در راستای اجرای "موافقت‌نامه افغانستان" و " استراتژی توسعه ملی‌افغانستان"؛
- ترویج حقوق بشر؛
- فراهم کردن کمک‌های فني و ادامه اداره تمام فعالیت‌های بشردوستانه امدادی، بهبود، بازسازي و توسعه در هماهنگی با دولت افغانستان.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

- تضمین گفتمان و مذاکره منظم با جمهوری اسلامی ایران، خصوصاً وزارت امور خارجه درباره روند مستمر صلح در افغانستان؛
- فعالیت به‌عنوان کانال اطلاعاتی بین دفتر مرکزی یوناما و دولت جمهوری اسلامی ایران؛
- ارائه خدمات مشاوره‌اي و ارتباطي به جامعه ديپلماتيك و نمايندگي‌هاي ملل متحد در تهران در زمينه برنامه‌هاي مربوط به افغان‌ها.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

صندوق كودكان سازمان ملل متحد (یونیسف) در سال 1946 (1325) برای ارائه کمک‌های اضطراری به کودکانی که از تبعات جنگ جهانی دوم در رنج بودند ایجاد شد. در سال‌های نخست، مهم‌‌ترین مأموريت یونیسف تهیه شیر برای کودکان در اروپای بعد از جنگ بود. اما در دهه 1950 مأموريت یونیسف از یک صندوق برای شرایط اضطراری بعد از جنگ، به یک نهاد توسعه اجتماعی برای کودکان ارتقا یافته و گسترده‌تر شد تا به حل مشکلات دیگر نیز کمک کند. در این دوره، یونیسف تلاش‌های جهانی را به سمت از بین بردن بیماری‌‌های واگیردار هدایت کرد. در زمان وقوع بلایا کمک‌‌های بین‌‌المللی از طریق یونیسف ساماندهی می‌‌شوند. یونیسف در شرایط اضطراری، با در اختیار داشتن بودجه بیشتر، به تأمین ملزومات پرداخته، کیفیت آنها را کنترل کرده و بر توزیع آنها نظارت می‌کند. به‌طورکلی، پیمان‌‌نامه جهانی حقوق کودک راهنمای عمل یونیسف است تا حقوق کودک را به‌عنوان اصول اخلاقی ماندگار مطرح کرده و استانداردهای بین‌‌المللی رفتار با کودک را پایه‌‌گذاری کند. یونیسف متعهد می‌شود تا از محروم‌ترین کودکان از جمله قربانیان جنگ، بلایای طبیعی، فقر شدید و هرگونه خشونت و بهره‌‌کشی و معلولین حمایت ویژه نماید.
تاریخچه یونیسف در ایران به سال 1950 باز می‌گردد؛ زمانی‌که دولت ایران جهت مبارزه با بیماری سل به سازمان جهانی بهداشت و یونیسف مراجعه کرد. اقدامات یونیسف در سال‌های نخست پس از افتتاح دفتر در ایران، بر سلامت و بهداشت کودکان تمرکز یافت. در سال‌های بعد، آموزش و دادرسی ویژه نوجوانان به‌عنوان حوزه‌‌های مهم همکاری به این برنامه‌‌ها افزوده شد. هم‌چنین با توجه به زلزله‌خیز بودن ایران، یونیسف اقداماتی برای فراهم کردن کمک‌‌های انسان‌‌دوستانه در این زمینه انجام می‌دهد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

یونیسف با همکاری آژانس‌‌های دیگر سازمان ملل متعهد است در راه اهداف توسعه هزاره گام بردارد. از آنجا که شش هدف از هشت هدف توسعه هزاره به کودکان و زنان مربوط می‌‌شود، سند توسعه هزاره از اهميت بیشتری برای یونیسف برخوردار است. علاوه بر این یونیسف پنج حوزه تمرکز خود را در ارتباط با موارد كلیدی اهداف توسعه هزاره در "سند استراتژی میان دوره‌ای" خود مشخص کرده است. این سند بخش‌های اصلی فعالیت‌‌‌های جهانی یونیسف را برای سال‌های 2005- 2009 مشخص می‌کند.
این اولویت‌‌ها عبارت‌اند از: 1) بقا و رشد کودکان؛ 2) آموزش پایه و تساوی جنسیتی؛ 3) اچ.آی.وی/ ایدز و کودکان؛ 4) حمایت از کودکان در مقابل خشونت، بهره‌‌کشی و سوء استفاده؛ 5) ترویج حقوق کودک.
فعالیت‌‌‌های جهانی یونیسف بر اساس این اسناد هدایت می‌‌شوند و با در نظر گرفتن موقعیت کشوری، یونیسف ایران نیز مجموعه‌‌ای از اولویت‌‌ها را برای سال‌‌های آتی در نظر گرفته و متعهد ‌‌شده است آنچه را در توان دارد انجام دهد تا کودکان ایرانی بتوانند سالم، با تحصیلات خوب و مراقبت شایسته بزرگ شوند.
سند تعهدات یونیسف به کودکان ایران نُه حوزه اصلی را مشخص می‌کند که یونیسف فعالیت‌‌های خود را تا سال 2015 بر آنها متمرکز خواهد کرد. این حوزه‌ها عبارت‌اند از:
1) کاهش فقر کودک؛ 2) افزایش میزان بقاي کودکان؛ 3) کاهش میزان سوء ‌تغذیه کودکان؛ 4) آموزش به عنوان موتور محرکه توسعه اجتماعی؛ 5) تقویت حمایت خانوادگی از طریق آموزش، مددکاری اجتماعی و مشاوره روانی _ اجتماعی؛ 6) دادرسی ویژه کودکان و نوجوانان؛ 7) سرمایه‌‌گذاری روی جوانان، به‌عنوان بهترین سرمایه‌‌گذاری برای آینده؛ 8) مشارکت زنان و حقوق زنان؛ 9) توجه بیشتر به کودکان در شرایط اضطراری.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

یونیسف یک سازمان خدماتی نیست و به‌عنوان انتقال‌دهنده مبالغ کلان به دولت عمل نمی‌کند. نقش محوری یونیسف در ایران ارائه ایده‌های جدید است و در عین حال پلی است بین تصمیم‌گیران و متخصصین ایرانی و همتایان خارجی تا دسترسی به دانش توسعه اجتماعی و حقوق کودک در ایران تضمین شده و بخشی از استراتژی ملی شود. در حال حاضر یونیسف در ایران بر اساس یک موافقت‌‌نامه همکاری پنج ساله (2005-2009) فعالیت می‌‌کند. این برنامه بر کاهش نابرابری‌‌های منطقه‌‌ای، در زمینه سلامت، تغذیه و آموزش کودکان و همچنین بر انجام اصلاحات قضایی متمرکز است تا اطمینان حاصل کند که بودجه توسعه اجتماعی کشور بیشترین نفع را برای کودکان و زنان خواهد داشت. طرح‌های یونیسف در سه استان سیستان‌‌ و بلوچستان، هرمزگان و آذربایجان غربی اجرا می‌‌شوند.

برنامه‌های در دست اجرای یونیسف شامل پروژه‌های زیر می‌شود:
سلامتی و تغذیه کودک: تسهیل گسترش روستا-مهدها و افزایش نرخ ثبت موالید بخش‌هایی از این برنامه هستند. در حال حاضر حدود 4000 مرکز رشد و تکامل کودکان خردسال وجود دارند که آموزش پیش از دبستان را براي هزاران کودک روستایی فراهم می‌‌کنند.

آموزش دختران و توانمندسازی زنان: برنامه‌های آموزشی یونیسف بر بهبود فعالیت‌های آموزشی در نظام آموزشی ایران تمرکز می‌‌کند. پروژه توانمندسازی زنان بالا بردن کارایی مشاور امور زنان در مناطق مختلف را در دستور کار خود دارد.

پیشگیری از اچ آی وی/ایدز: در این برنامه هدف حمایت از نوجوانان است. در این طرح اطلاع‌‌رسانی در زمینه اچ.آی.وی و آموزش همسانان در میان هزاران نوجوان صورت می‌گیرد. ‌علاوه بر آن یونیسف سعی می‌کند توانایی‌هایی را در میان شرکای خود ایجاد کند تا بتوانند این آموزش‌ها و فعالیت‌‌ها را برای تمامی نوجوانان انجام دهند.

حمایت از کودک: یونیسف در زمینه ارتقاي استانداردهای دادرسی ویژه نوجوانان فعالیت می‌‌کند. بخشی از این اهداف از طریق آموزش قضات ایرانی توسط قضات بین‌‌المللی و افزایش كاربرد مجازات‌‌های جایگزین برای جرايم کوچک به‌دست آمده است. یونیسف همچنین در تدوین قانون جدید دادرسی ویژه نوجوانان، که هم‌‌اکنون در مجلس در حال بررسی است، مشارکت کرده است. یونیسف از تلاش‌‌های دولت برای پیشگیری از خشونت علیه کودکان و کودک آزاری حمایت می‌کند و همچنین برای مشاوره و ارائه خدمات به کودکان قربانی آزار و خشونت به دولت کمک می‌‌کند.

آمادگی برای شرایط اضطراری: یونیسف نه تنها بخشی از فعالیت‌‌های خود را در بم ادامه می‌دهد تا اهداف نهایی پروژه‌ها محقق شوند بلکه تلاش می‌‌کند آمادگی خود را برای کمک‌‌رسانی در صورت وقوع هرگونه بلای طبیعی حفظ کند. مستندسازیِ تجارب به دست آمده از زلزله بم و تجارب با ارزش کارمندان این دفتر از عوامل اصلی در این رابطه هستند.
علاوه بر موارد ذکر شده، یونیسف از نزدیک با دانشگاه‌‌های اسلامی، روحانیون و جوامع مذهبی برای احقاق حقوق کودک همکاری می‌‌کند. این کار از اهمیت فراواني نه فقط برای ایران بلکه برای جهان اسلام برخوردار است.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

برنامه توسعه ملل متحد شبکه جهانی سازمان ملل برای توسعه است. این برنامه کشورها را به دانش تجارب و منابع یکدیگر پیوند داده و از ایجاد تحول در آنها با هدف کمک به مردم برای سازندگی بهتر حمایت می‌کند. برنامه توسعه ملل متحد در حال حاضر در 166 کشور جهان فعالیت دارد و آنها را در تدوین و اجرای راه‌کارهای بومی برای مقابله با چالش‌های جهانی و ملی در زمینه توسعه یاری می‌دهد. این کشورها نیز برای دستیابی به توسعه و افزایش توانمندي‌های خود از امکانات برنامه توسعه ملل متحد و طیف گسترده نهادهای همکار آن استفاده می‌کنند.

این سازمان در سال 1965 (1344) با رأی مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در نیویورک مستقر است. نماينده مقيم برنامه توسعه ملل متحد در هر كشوري مسئوليت هماهنگي كل نظام ملل متحد در آن كشور در امور توسعه را نيز داراست و براي استفاده مؤثرتر از منابع سازمان ملل متحد و كمك‌هاي بين‌المللي تلاش مي‌كند.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

رهبران جهان در سپتامبر سال 2000 در اجلاس هزاره ملل متحد براي تحقق مجموعه‌اي از هدف‌ها در زمينه مبارزه با فقر، گرسنگي، بيماري، بي‌سوادي، نابودی محيط‌زيست و تبعيض عليه زنان در فاصله زماني سال های 2000 تا 2015 به توافق رسيدند. اين هدف‌ها، كه محور دستور كار جهاني قرار گرفته‌اند، "آرمان های توسعه هزاره" ناميده شدند. برنامه توسعه ملل متحد، به عنوان شبكه جهاني توسعه سازمان ملل، تلاش‌هاي جهاني و ملي را براي رسيدن به هدف‌هاي هزاره مرتبط و آنها را هماهنگ مي‌كند.
پنج اولویت اساسی برنامه توسعه ملل متحد: 1) کمک به کشورها در زمینه دستیابی به آرمان های توسعه هزاره و کاهش فقر انسانی؛ 2) توسعه و تحکیم حکومت مداری خوب و حقوق بشر؛ 3) حفظ پایدار محیط زیست و استفاده بهینه از منابع انرژی برای توسعه پایدار؛ 4) تقویت ظرفیت های ملی در پیشگیری از بحران ها و بلایا و بازسازی؛ و 5) پیشگیری از گسترش ایدز و ویروس آن بعنوان چالشی در مقابل توسعه است. برنامه کشوری برنامه توسعه ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران برای سالهای 1388-1384 که در راستای اولویت های برنامه پنج ساله ملی توسعه کشور و همچنین "چارچوب همکاری توسعه نظام ملل متحد" در ایران تنظیم شده است نیز عمدتا" بر ظرفیت سازی و توانمند سازی کشور در جهت دستیابی به اهداف توسعه هزاره، تقویت حکومت دمکراتیک، بهبود برنامه های اقتصادی، ایجاد اشتغال، توسعه پایدار، مدیریت بلایای طبیعی و بهینه سازی مصرف انرژی تاْکید دارد.
"گزارش جهانی توسعه انساني" که همه ساله به کوشش برنامه توسعه ملل متحد منتشر می‌شود، ضمن مقایسه کشورهای جهان از لحاظ پیشرفت در شاخص‌های توسعه انسانی، در بردارنده تحلیل‌های نو، پیشنهادات صریح و بحث- برانگیز و همچنین روش‌های پایش میزان پیشرفت توسعه انسانی در کشورها است.
نماینده مقیم برنامه توسعه ملل متحد در هر دفتر کشوری مسئولیت هماهنگی کل نظام ملل متحد در آن کشور در امور توسعه را نیز داراست و در این راستا تلاش می‌کند استفاده مؤثرتر از منابع سازمان ملل متحد و کمک‌های بین المللی را تضمین نماید.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

برنامه توسعه ملل متحد، به معرفی نمونه‌های موفق و جهانی برنامه‌های فقرزدایی می‌پردا