پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

سازمان خواربار و كشاورزي ملل متحد (فائو) توسط نمايندگان 44 دولت در هات اسپرينگِ ويرجينيای آمريکا پايه‌گذاری شد.
1945: اولين نشست کنفرانس فائو در کبکِ کانادا برگزار شد و فائو به عنوان يکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد تأسيس شد.
1951: دفتر مرکزی فائو از واشنگتن دی سی آمريکا به رم در ايتاليا منتقل شد.
1953: اول دسامبر 1953 تاريخ عضويت ايران در فائو است.
1981: اولين روز جهانی غذا با حضور بيش از 150 کشور در 16 اکتبر برگزار شد.
1992: در ماه مهِ این سال دفتر نمایندگی فائو در ایران بازگشايي شد.
1996: اجلاس جهانی غذا برگزار شد و رهبران جهان متعهد شدند تعداد گرسنگان جهان را تا سال 2015 به نصف كاهش دهند.
1997: فائو با برنامه تله فود (TeleFood) مبارزات عليه گرسنگی را آغاز کرد.
2002: اجلاس جهانی غذا بعد از پنج سال برگزار شد تا اهداف این اجلاس بازبيني شود و عزم سیاسی و منابع جهت رفع گرسنگی در جهان يك‌پارچه شود.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

عرصه‌های اصلي رسالت فائو عبارت‌اند از:
بالابردن سطح تغذيه و استانداردهای زندگی، افزایش بازده، تولید و توزیع محصولات کشاورزی، ارتقاي سطح زندگی جمعیت روستایی و تضمين رهایی بشريت از گرسنگی. برای تحقق اين رسالت فائو از راه‌های زير به نيازهای اعضای خود پاسخ می‌دهد:
- مشارکت در ريشه‌كني ناامني غذایی، سوء تغذیه و فقر روستایی؛
- ارتقا و تقويت سياست‌گذاری و چارچوب‌های قانونی برای غذا، کشاورزی، شیلات و جنگل‌داری؛
- ایجاد رشد پایدار ذخایر و دسترسی به غذا و سایر توليدات کشاورزی، دامی، شیلات و جنگل؛
- پشتيبانی ازحفظ منابع طبيعی و استفاده پایدار از آن؛ و
- بهبود تصميم‌گيری از طريق ارائه اطلاعات و تحکيم مديريت دانش.
در به انجام رساندن رسالت خود، فائو برای ارائه خدمات ممتاز، گسترش فعاليت‌های بين موضوعی، توسعه مشارکت و همکاری، تقويت منابع و سرمايه‌گذاری در بخش کشاورزی تلاش می‌نمايد.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

ازسال 1992 تقريباً نود پروژه در ايران اجرا شده است. يکي از برجسته‌ترين پروژه‌هاي انجام شده فائو در ايران در سال‌های اخير پروژه "تدوين چارچوب استراتژي توسعه پايدارکشاورزي" است.
سایر اولولیت‌های مهم این سازمان عبارت‌اند از:
- افزایش تولید غذا براي اطمينان از امنيت غذايي و افزايش درآمد خانواده‌هاي فقير و جوامع كوچك (اغلب روستايي)؛
- گسترش بسته‌هاي تكنولوژيكي آشنا با محيط زيست و بهترين تجارب كشاورزي و ترويج اين تجارب و تكنولوژي‌ها از طريق رويكردهاي مشاركتي و درگيرنمودن كشاورزان؛
- مدیریت منابع آب و آبیاری به منظور تقویت ظرفیت دولت، شبکه زيربنايی و مهارت‌های فنی؛
- مبارزه با بیابان زایی؛
- توسعه ظرفیت شیلات و آبزی پروری؛ و
- توجه به امور توليد و بهداشت دام، از جمله مبارزه با بیماری آنفولانزای پرندگان.

فائو از طریق کمک‌هاي اضطراري به نيازهاي فوري ايران در هنگام زلزله، سيل و خشک‌سالي، پاسخ گفته است. پروژه "تدوين استراتژي ملي و برنامه عمل جهت آمادگي، مقابله و مديريت خشکسالي در بخش کشاورزي" يکي از مهم‌ترين طرح‌هاي اجرا شده اخير در اين زمينه مي‌باشد.
فائو همگام با اطلاع رساني بین‌المللی، مانند روز جهانی غذا و تله فود ، نقش مهمی در ارتقاي سطح آگاهی عمومي در زمینه فقر و گرسنگی و یک‌پارچه‌سازی حمایت‌ها برای تحقق امنیت غذایی دارد.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

برنامه مشترک سازمان ملل متحد در زمينه ایدز توان و منابع ده کارگزاری سازمان ملل متحد را برای مقابله با ایدز گرد هم مي‌آورد. این ده کارگزاری سازمان‌های پشتیبان این برنامه را تشکیل می‌دهند که عبارت‌اند از: کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان؛ صندوق کودکان ملل متحد؛ برنامه جهانی غذا؛ برنامه توسعه ملل متحد؛ صندوق جمعیت ملل متحد؛ دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم ملل متحد؛ سازمان جهانی کار؛ سازمان آموزشی علمی و فرهنگی ملل متحد؛ سازمان جهانی بهداشت؛ و بانک جهانی.
دفتر مرکزی سازمان در ژنو قرار دارد و دفاتر محیطی این سازمان در بیش از 75 کشور جهان زیر نظر گروه کاری موضوعی سازمان ملل متحد در زمینه ایدز فعالیت می‌کنند. دفتر منطقه‌ای قاهره کشور ایران را تحت پوشش دارد.
این برنامه مشترک رسماً از ابتدای سال 1994، در پاسخ به مصوبه شورای اقتصادی اجتماعی ملل متحد در سال 1996 برای ایجاد هماهنگی بیشتر، بین نمایندگی‌های مختلف سازمان که در زمینه ایدز فعالیت می‌کنند تأسیس شد. یک هیئت هماهنگ‌کننده برنامه، نظارت و سیاست‌گذاری کلان برنامه را به‌عهده دارد که از22 نماینده از دولت‌ها، ده نماینده از سازمان‌های پشتیبان، پنج نماینده از سازمان‌های غیردولتی و انجمن‌های افراد مبتلا به اچ آی وی تشکیل شده است.
ايران از ابتداي سال 2008 ميلادي به مدت سه سال به عضويت اين هيئت انتخاب شده است.
ايدز

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

برنامه مشترک سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با گردهم آوردن تلاش‌ها و منابع سازمان‌های پشتیبان خود در راستای گسترش برنامه‌های پیش‌گیری از ابتلا به اچ آی وی، مراقبت از آنانی که به آن مبتلا شده‌اند و کاستن از اثرات همه‌گیری ایدز در جهان عمل می‌کند.
هدف این برنامه جلب حمایت گسترده همگان برای پاسخ مؤثر و استثنایی به همه‌گیری اچ آی وی و ایدز است.
سران کشورهای عضو سازمان ملل در سال 2001 در پی برگزاری اجلاس ویژه مجمع عمومی در زمینه ایدز، با تصویب اعلامیه تعهد، از اين سازمان خواسته‌اند تا با پایش وضعيت جهان در زمینه ایدز، مجمع عمومی را از پیشرفت‌های حاصل آگاه

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

- در جهت کنترل همه‌گیری اچ آی وی و ایدز در کشور، برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز کمک مي‌كند تا اطلاعات کافی از وضعیت ابتلا در گروه‌های مختلف جمعیتی به‌دست آید و مداخله‌هاي مناسب برای هر گروه طراحی و اجرا شود. گروه‌هایی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی قرار دارند، شامل معتادان تزریقی، زندانیان، تن‌فروشان و مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند هستند.

- در ضمن اين سازمان، با ترویج و حساس‌سازی سیاستگذاران و مسئولان، در ضمن فراهم کردن مستندات و شواهد کافی برای تصمیم سازی بهتر، سعی دارد تا از فرصت طلايي کشور برای جلوگیری از گسترش بیشتر بیماری استفاده كند.
- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با حمایت از فعالیت کمیته کشوری ایدز و هماهنگ کردن فعالیت‌های سازمان‌های پشتیبان خود بر اساس یک تقسیم وظایف مورد توافق جهت تحقق هدف یکی شدن هدایت کننده ملی برنامه‌ها، یکی شدن چارچوب راهبردی عمل و یکی شدن نظام پایش و ارزش‌یابی برنامه حرکت می‌کند.

- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، با حمایت از مبتلایان و متأثرین از ایدز تلاش مي‌كند تا انگ و تبعیض‌های موجود در خصوص این افراد کاهش یابد و امکان دسترسی ایشان به خدمات مراقبت، درمان و پیش‌گیری مثبت فراهم گردد.

- برنامه مشترك سازمان ملل متحد در زمینه ایدز، به نقش جامعه مدنی و مشارکت سازمان‌های غیر دولتی در پاسخ به معضل اچ آی وی اعتقاد وافر دارد و تلاش مي‌كند تا نهادهای مردمی به طور مؤثرتر و استوارتر در این راه قدم بر‌دارند.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

هیئت یاری‌رسانی ملل متحد در افغانستان (یوناما) مأموريتی سیاسی است که از سوی اداره عملیات حافظ صلح ملل متحد هدایت و حمایت می‌شود. دفتر مرکزی آن در کابل و دارای هشت دفتر منطقه‌اي و چندين دفتر زيرمجموعه در سراسر افغانستان است. به علاوه، يوناما دو دفتر رابط در اسلام‌آباد و تهران دارد.
مأموريت یوناما در 28 مارس 2002 توسط قطع‌نامه 1401 شورای امنیت ملل ‌متحد تأسیس شد. در همین روز دفتر رابط اونسما، هیئت ویژه ملل متحد در افغانستان که از ماه مه 2000 در جمهوری اسلامی ایران فعال بوده به دفتر رابط یوناما تغییر نام داده است.
این مأموریت بوسیله نماینده ویژه دبیر کل ملل متحد برای افغانستان اداره می‌شود که رئیس دفتر یوناما نیزهست. یوناما به عنوان مأموریتی یک‌پارچه، دارای دو بخش عمده است که یک بخش آن به مسائل توسعه و بخش دیگر به مسائل سیاسی رسیدگی می‌کند. این دو بخش بوسیله دو تن از معاونین نماینده ویژه دبیر کل رهبری می‌شوند.
دفتر یوناما در تهران در آماده‌سازی فرایند موافقت‌نامه بن، لویه جیرگه اضطراری، لویه جیرگه قانون اساسی، انتخابات ریاست جمهوری (رأی‌گیری خارج از کشور) فعالانه شرکت داشته است. تمرکز اين دفتر در حال حاضر بر اجرای موافقت‌نامه افغانستان خصوصاً در مورد همکاری‌های منطقه‌ای است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

فعالیت‌های یوناما منحصراً محدود به افغانستان است و شامل موارد زير مي‌شود:
- فراهم كردن مشاوره سیاسی و استراتژیک برای روند صلح در افغانستان؛
- میانجیگری؛
- کمک به حکومت افغانستان در راستای اجرای "موافقت‌نامه افغانستان" و " استراتژی توسعه ملی‌افغانستان"؛
- ترویج حقوق بشر؛
- فراهم کردن کمک‌های فني و ادامه اداره تمام فعالیت‌های بشردوستانه امدادی، بهبود، بازسازي و توسعه در هماهنگی با دولت افغانستان.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

- تضمین گفتمان و مذاکره منظم با جمهوری اسلامی ایران، خصوصاً وزارت امور خارجه درباره روند مستمر صلح در افغانستان؛
- فعالیت به‌عنوان کانال اطلاعاتی بین دفتر مرکزی یوناما و دولت جمهوری اسلامی ایران؛
- ارائه خدمات مشاوره‌اي و ارتباطي به جامعه ديپلماتيك و نمايندگي‌هاي ملل متحد در تهران در زمينه برنامه‌هاي مربوط به افغان‌ها.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

صندوق كودكان سازمان ملل متحد (یونیسف) در سال 1946 (1325) برای ارائه کمک‌های اضطراری به کودکانی که از تبعات جنگ جهانی دوم در رنج بودند ایجاد شد. در سال‌های نخست، مهم‌‌ترین مأموريت یونیسف تهیه شیر برای کودکان در اروپای بعد از جنگ بود. اما در دهه 1950 مأموريت یونیسف از یک صندوق برای شرایط اضطراری بعد از جنگ، به یک نهاد توسعه اجتماعی برای کودکان ارتقا یافته و گسترده‌تر شد تا به حل مشکلات دیگر نیز کمک کند. در این دوره، یونیسف تلاش‌های جهانی را به سمت از بین بردن بیماری‌‌های واگیردار هدایت کرد. در زمان وقوع بلایا کمک‌‌های بین‌‌المللی از طریق یونیسف ساماندهی می‌‌شوند. یونیسف در شرایط اضطراری، با در اختیار داشتن بودجه بیشتر، به تأمین ملزومات پرداخته، کیفیت آنها را کنترل کرده و بر توزیع آنها نظارت می‌کند. به‌طورکلی، پیمان‌‌نامه جهانی حقوق کودک راهنمای عمل یونیسف است تا حقوق کودک را به‌عنوان اصول اخلاقی ماندگار مطرح کرده و استانداردهای بین‌‌المللی رفتار با کودک را پایه‌‌گذاری کند. یونیسف متعهد می‌شود تا از محروم‌ترین کودکان از جمله قربانیان جنگ، بلایای طبیعی، فقر شدید و هرگونه خشونت و بهره‌‌کشی و معلولین حمایت ویژه نماید.
تاریخچه یونیسف در ایران به سال 1950 باز می‌گردد؛ زمانی‌که دولت ایران جهت مبارزه با بیماری سل به سازمان جهانی بهداشت و یونیسف مراجعه کرد. اقدامات یونیسف در سال‌های نخست پس از افتتاح دفتر در ایران، بر سلامت و بهداشت کودکان تمرکز یافت. در سال‌های بعد، آموزش و دادرسی ویژه نوجوانان به‌عنوان حوزه‌‌های مهم همکاری به این برنامه‌‌ها افزوده شد. هم‌چنین با توجه به زلزله‌خیز بودن ایران، یونیسف اقداماتی برای فراهم کردن کمک‌‌های انسان‌‌دوستانه در این زمینه انجام می‌دهد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

یونیسف با همکاری آژانس‌‌های دیگر سازمان ملل متعهد است در راه اهداف توسعه هزاره گام بردارد. از آنجا که شش هدف از هشت هدف توسعه هزاره به کودکان و زنان مربوط می‌‌شود، سند توسعه هزاره از اهميت بیشتری برای یونیسف برخوردار است. علاوه بر این یونیسف پنج حوزه تمرکز خود را در ارتباط با موارد كلیدی اهداف توسعه هزاره در "سند استراتژی میان دوره‌ای" خود مشخص کرده است. این سند بخش‌های اصلی فعالیت‌‌‌های جهانی یونیسف را برای سال‌های 2005- 2009 مشخص می‌کند.
این اولویت‌‌ها عبارت‌اند از: 1) بقا و رشد کودکان؛ 2) آموزش پایه و تساوی جنسیتی؛ 3) اچ.آی.وی/ ایدز و کودکان؛ 4) حمایت از کودکان در مقابل خشونت، بهره‌‌کشی و سوء استفاده؛ 5) ترویج حقوق کودک.
فعالیت‌‌‌های جهانی یونیسف بر اساس این اسناد هدایت می‌‌شوند و با در نظر گرفتن موقعیت کشوری، یونیسف ایران نیز مجموعه‌‌ای از اولویت‌‌ها را برای سال‌‌های آتی در نظر گرفته و متعهد ‌‌شده است آنچه را در توان دارد انجام دهد تا کودکان ایرانی بتوانند سالم، با تحصیلات خوب و مراقبت شایسته بزرگ شوند.
سند تعهدات یونیسف به کودکان ایران نُه حوزه اصلی را مشخص می‌کند که یونیسف فعالیت‌‌های خود را تا سال 2015 بر آنها متمرکز خواهد کرد. این حوزه‌ها عبارت‌اند از:
1) کاهش فقر کودک؛ 2) افزایش میزان بقاي کودکان؛ 3) کاهش میزان سوء ‌تغذیه کودکان؛ 4) آموزش به عنوان موتور محرکه توسعه اجتماعی؛ 5) تقویت حمایت خانوادگی از طریق آموزش، مددکاری اجتماعی و مشاوره روانی _ اجتماعی؛ 6) دادرسی ویژه کودکان و نوجوانان؛ 7) سرمایه‌‌گذاری روی جوانان، به‌عنوان بهترین سرمایه‌‌گذاری برای آینده؛ 8) مشارکت زنان و حقوق زنان؛ 9) توجه بیشتر به کودکان در شرایط اضطراری.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

یونیسف یک سازمان خدماتی نیست و به‌عنوان انتقال‌دهنده مبالغ کلان به دولت عمل نمی‌کند. نقش محوری یونیسف در ایران ارائه ایده‌های جدید است و در عین حال پلی است بین تصمیم‌گیران و متخصصین ایرانی و همتایان خارجی تا دسترسی به دانش توسعه اجتماعی و حقوق کودک در ایران تضمین شده و بخشی از استراتژی ملی شود. در حال حاضر یونیسف در ایران بر اساس یک موافقت‌‌نامه همکاری پنج ساله (2005-2009) فعالیت می‌‌کند. این برنامه بر کاهش نابرابری‌‌های منطقه‌‌ای، در زمینه سلامت، تغذیه و آموزش کودکان و همچنین بر انجام اصلاحات قضایی متمرکز است تا اطمینان حاصل کند که بودجه توسعه اجتماعی کشور بیشترین نفع را برای کودکان و زنان خواهد داشت. طرح‌های یونیسف در سه استان سیستان‌‌ و بلوچستان، هرمزگان و آذربایجان غربی اجرا می‌‌شوند.

برنامه‌های در دست اجرای یونیسف شامل پروژه‌های زیر می‌شود:
سلامتی و تغذیه کودک: تسهیل گسترش روستا-مهدها و افزایش نرخ ثبت موالید بخش‌هایی از این برنامه هستند. در حال حاضر حدود 4000 مرکز رشد و تکامل کودکان خردسال وجود دارند که آموزش پیش از دبستان را براي هزاران کودک روستایی فراهم می‌‌کنند.

آموزش دختران و توانمندسازی زنان: برنامه‌های آموزشی یونیسف بر بهبود فعالیت‌های آموزشی در نظام آموزشی ایران تمرکز می‌‌کند. پروژه توانمندسازی زنان بالا بردن کارایی مشاور امور زنان در مناطق مختلف را در دستور کار خود دارد.

پیشگیری از اچ آی وی/ایدز: در این برنامه هدف حمایت از نوجوانان است. در این طرح اطلاع‌‌رسانی در زمینه اچ.آی.وی و آموزش همسانان در میان هزاران نوجوان صورت می‌گیرد. ‌علاوه بر آن یونیسف سعی می‌کند توانایی‌هایی را در میان شرکای خود ایجاد کند تا بتوانند این آموزش‌ها و فعالیت‌‌ها را برای تمامی نوجوانان انجام دهند.

حمایت از کودک: یونیسف در زمینه ارتقاي استانداردهای دادرسی ویژه نوجوانان فعالیت می‌‌کند. بخشی از این اهداف از طریق آموزش قضات ایرانی توسط قضات بین‌‌المللی و افزایش كاربرد مجازات‌‌های جایگزین برای جرايم کوچک به‌دست آمده است. یونیسف همچنین در تدوین قانون جدید دادرسی ویژه نوجوانان، که هم‌‌اکنون در مجلس در حال بررسی است، مشارکت کرده است. یونیسف از تلاش‌‌های دولت برای پیشگیری از خشونت علیه کودکان و کودک آزاری حمایت می‌کند و همچنین برای مشاوره و ارائه خدمات به کودکان قربانی آزار و خشونت به دولت کمک می‌‌کند.

آمادگی برای شرایط اضطراری: یونیسف نه تنها بخشی از فعالیت‌‌های خود را در بم ادامه می‌دهد تا اهداف نهایی پروژه‌ها محقق شوند بلکه تلاش می‌‌کند آمادگی خود را برای کمک‌‌رسانی در صورت وقوع هرگونه بلای طبیعی حفظ کند. مستندسازیِ تجارب به دست آمده از زلزله بم و تجارب با ارزش کارمندان این دفتر از عوامل اصلی در این رابطه هستند.
علاوه بر موارد ذکر شده، یونیسف از نزدیک با دانشگاه‌‌های اسلامی، روحانیون و جوامع مذهبی برای احقاق حقوق کودک همکاری می‌‌کند. این کار از اهمیت فراواني نه فقط برای ایران بلکه برای جهان اسلام برخوردار است.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

برنامه توسعه ملل متحد شبکه جهانی سازمان ملل برای توسعه است. این برنامه کشورها را به دانش تجارب و منابع یکدیگر پیوند داده و از ایجاد تحول در آنها با هدف کمک به مردم برای سازندگی بهتر حمایت می‌کند. برنامه توسعه ملل متحد در حال حاضر در 166 کشور جهان فعالیت دارد و آنها را در تدوین و اجرای راه‌کارهای بومی برای مقابله با چالش‌های جهانی و ملی در زمینه توسعه یاری می‌دهد. این کشورها نیز برای دستیابی به توسعه و افزایش توانمندي‌های خود از امکانات برنامه توسعه ملل متحد و طیف گسترده نهادهای همکار آن استفاده می‌کنند.

این سازمان در سال 1965 (1344) با رأی مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در نیویورک مستقر است. نماينده مقيم برنامه توسعه ملل متحد در هر كشوري مسئوليت هماهنگي كل نظام ملل متحد در آن كشور در امور توسعه را نيز داراست و براي استفاده مؤثرتر از منابع سازمان ملل متحد و كمك‌هاي بين‌المللي تلاش مي‌كند.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

رهبران جهان در سپتامبر سال 2000 در اجلاس هزاره ملل متحد براي تحقق مجموعه‌اي از هدف‌ها در زمينه مبارزه با فقر، گرسنگي، بيماري، بي‌سوادي، نابودی محيط‌زيست و تبعيض عليه زنان در فاصله زماني سال های 2000 تا 2015 به توافق رسيدند. اين هدف‌ها، كه محور دستور كار جهاني قرار گرفته‌اند، "آرمان های توسعه هزاره" ناميده شدند. برنامه توسعه ملل متحد، به عنوان شبكه جهاني توسعه سازمان ملل، تلاش‌هاي جهاني و ملي را براي رسيدن به هدف‌هاي هزاره مرتبط و آنها را هماهنگ مي‌كند.
پنج اولویت اساسی برنامه توسعه ملل متحد: 1) کمک به کشورها در زمینه دستیابی به آرمان های توسعه هزاره و کاهش فقر انسانی؛ 2) توسعه و تحکیم حکومت مداری خوب و حقوق بشر؛ 3) حفظ پایدار محیط زیست و استفاده بهینه از منابع انرژی برای توسعه پایدار؛ 4) تقویت ظرفیت های ملی در پیشگیری از بحران ها و بلایا و بازسازی؛ و 5) پیشگیری از گسترش ایدز و ویروس آن بعنوان چالشی در مقابل توسعه است. برنامه کشوری برنامه توسعه ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران برای سالهای 1388-1384 که در راستای اولویت های برنامه پنج ساله ملی توسعه کشور و همچنین "چارچوب همکاری توسعه نظام ملل متحد" در ایران تنظیم شده است نیز عمدتا" بر ظرفیت سازی و توانمند سازی کشور در جهت دستیابی به اهداف توسعه هزاره، تقویت حکومت دمکراتیک، بهبود برنامه های اقتصادی، ایجاد اشتغال، توسعه پایدار، مدیریت بلایای طبیعی و بهینه سازی مصرف انرژی تاْکید دارد.
"گزارش جهانی توسعه انساني" که همه ساله به کوشش برنامه توسعه ملل متحد منتشر می‌شود، ضمن مقایسه کشورهای جهان از لحاظ پیشرفت در شاخص‌های توسعه انسانی، در بردارنده تحلیل‌های نو، پیشنهادات صریح و بحث- برانگیز و همچنین روش‌های پایش میزان پیشرفت توسعه انسانی در کشورها است.
نماینده مقیم برنامه توسعه ملل متحد در هر دفتر کشوری مسئولیت هماهنگی کل نظام ملل متحد در آن کشور در امور توسعه را نیز داراست و در این راستا تلاش می‌کند استفاده مؤثرتر از منابع سازمان ملل متحد و کمک‌های بین المللی را تضمین نماید.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

برنامه توسعه ملل متحد، به معرفی نمونه‌های موفق و جهانی برنامه‌های فقرزدایی می‌پردازد و در تدوین برنامه‌های راهبردی ملی کاهش فقر، به دولت یاری می‌رساند. در این راستا، پس از اجرای موفقیت آمیز یک پروژه آزمایشی فقرزدایی در ناحیه‌ای در استان سيستان و بلوچستان با هدف ایجاد اشتغال و کاهش فقر با تقویت نهادهاي محلي به ویژه زنان و ارائه آموزش حرفه‌اي و توانمند سازی آنان با استفاده از روش‌های اعتبارات خرد و صندوق‌های وام خودگردان، به تدوین برنامه‌ای با نام "توسعه منطقه محور" پرداخته است که از اجرای پروژه مزبور در مقیاسی وسیع‌تر در چندین استان محروم دیگر حمایت خواهد نمود.

از دیگر رسالت‌های برنامه توسعه ملل متحد، ترویج و تحکیم حکومت‌مداری دمکراتیک و حقوق بشر در کشورهاست. در این راستا، این دفتر با همکاری طیف گسترده‌ای از نهادهای دولتی و جامعه مدنی در جهت ايجاد ظرفيت و توانمندسازي مراكز حقوق بشر وابسته به دانشگاه‌ها و مؤسسات دولتي و سازمان‌هاي جامعه مدني فعال در زمينه حقوق بشر؛ ارتقاي برابري اجتماعی با تاكيد بر نفي كليه اشكال خشونت و بي عدالتي؛ ترويج آزادي انديشه، بيان و سياسي؛ و هماهنگي و تطابق کشور با معيارها و نظام‌هاي حقوق بشر بين المللي می‌کوشد. برنامه توسعه ملل متحد، همچنین با قوه قضاییه و مجلس شورای اسلامی در زمینه‌های آموزشی و پژوهشی همکاری دارد.

برنامه توسعه ملل متحد به ایران در مهار چالش‌های زیست محیطی و عمل به تعهدات مربوط به پیمان‌های بین المللی در زمینه بیابان زدایی، حفظ تنوع زیستی و گونه‌های در حال انقراض، کاهش گازهای گلخانه‌ای، کاهش آلاینده‌های آلی پایدار، حذف مواد مخرب لایه اوزن، و حفاظت از آب‌های بین المللی یاری می‌دهد. بخشی از برنامه‌های زیست محیطی دفتر توسعه ملل متحد به "برنامه اعتبارات خرد تسهيلات جهاني محيط زيست" اختصاص دارد که از فعاليت‌هاي مربوط به حفاظت از محیط زیست با تکیه بر مشارکت گروه‌های محلی از طریق اعطای وام‌های کوچک حمایت می‌کند.

این سازمان همچنین همکاری نزدیکی با دولت در زمینه تقویت توان و ظرفیت ملی در پیشگیری و مدیریت بلایا و سوانح طبیعی نظیر زلزله و سیل و کاهش اثرات مخرب آن بر توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور دارد. در این راستا، دفتر برنامه توسعه ملل متحد سهم مؤثری نیز در برنامه‌های بازسازی مناطق زلزله زده بم و استان لرستان داشته است.

برنامه توسعه ملل متحد، به معضل گسترش ايدز و ويروس آن بعنوان چالشی در مقابل دستاوردهای توسعه می نگرد و مقابله با آن را بعنوان یکی از اهداف توسعه هزاره در دستور کار خود قرار داده است. در این راستا و با همکاری تنگاتنگ با "صندوق جهانی مبارزه با ایدز، مالاریا و سل"، این سازمان تلاش نموده مبارزه با گسترش ايدز و ويروس آن در برنامه‌های توسعه ملي از اولویت برخوردار شود و همچنین با ایجاد مشارکت بين دولت، جامعه مدني و بخش خصوصي واکنشی مؤثر برای مقابله با آن برانگیزد.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد (يونسكو)، در 16 نوامبر 1945 با هدف ”ایجاد صلح در اذهان بشریت“ تأسيس شد. يونسكو در زمينه ظرفیت‌سازی و تأمین خدمات و پشتیبانی فنی براي پدید آوردن شرایط مناسب برای احترام به ارزش‌های معنوی و حفظ هویت شهروندان و فرهنگ توسعة پایدار فعاليت مي‌نمايد. دفتر منطقه‌ای یونسکو در تهران در سال 2003 تأسیس شده و چهار کشور افغانستان، ایران، پاکستان و ترکمنستان را پوشش می‌دهد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

آموزش: آموزش همگانی، سوادآموزی، آموزش برای توسعة پایدار، آموزش فراگیر، علم و فن‌آوری، آموزش فنی و حرفه‌ای، آموزش عالی، تربیت بدنی و بهداشت مدارس.

علوم طبیعی: مدیریت آب و اکوسیستم، تنوع زیستی، محیط زیست، اقیانوس‌ها، زمین‌شناسی، علوم پایه، علوم مهندسی، سیاست علمی، کاهش بلایای طبیعی و منابع انرژی قابل احيا.

فرهنگ: تنوع فرهنگی، میراث جهانی، میراث ملموس و غیرملموس، صنایع بین‌‌فرهنگی وگفتگوهای بین فرهنگی، هنر و خلاقیت، حق چاپ، گردشگری فرهنگی و موزه‌ها.

ارتباطات و اطلاعات: دسترسی به اطلاعات، توسعة کیفی، آزادی بیان، توسعة رسانه‌ها، برنامه‌های بین‌المللی برای توسعة ارتباطات و اطلاعات برای همه.

علوم انسانی: آیین رفتاری، حقوق بشر، فلسفه، فقرزدایی و تحول اجتماعی.

زمینه‌های تخصصی: جنسیت، جوانان، کشورهای توسعه‌نیافته، فرهنگ صلح، گفتگوی بین‌تمدن‌ها، اخلاق علمی و فن‌آوری با تأکید بر اخلاق زیست محیطی، اچ آی وی/ ایدز، توسعة پایدار، مردم بومی و جزایر کوچک.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

آموزش:
1) همکاری در تدوین نخستین سند سیاست ایران در زمینة آموزش فراگير و تأسیس دفتر آموزش برای همه؛
2) دو اجلاس منطقه‌ای آموزش برای همه در سطح وزرای آموزش و پرورش در اسلام آباد (2003) و اصفهان (2006)؛ 3) تدوین الگوی برنامه‌ریزی آموزشی در سطح ملی و استانی (ANPRO-Iran)؛ 4) همکاری در تأسیس دبیرخانة ملی آموزش برای توسعة پایدار در وزارت آموزش و پرورش؛ 5) راه‌اندازی و تجهیز مرکز پژوهشی فرهنگیان بم (BTRC)؛ 6) تأسیس مجتمع آموزشی نمونة بم (BMSC) از طریق مشارکت ملی و بین المللی؛ 7) آموزش پیشگیری از اچ آی وی/ ایدز، تربیت بدنی و مهارت‌های زندگی؛ 8) مدیریت بحران در آموزش و پرورش؛ 9) ارزیابی میان‌دوره‌ای اجرای برنامة آموزش برای همه (EFA)؛ 10) اجرای آزمایشی برنامه آموزش فراگیر در مجتمع آموزشی نمونة بم.

علوم طبیعی:
1) ارتقاي سطح مدیریت منابع آب به‌وسیلة تأسیس مراکز و شبکه‌های منطقه‌ای؛ 2) تهیه کتاب راهنمای تربیت آموزشگران مدیریت آب شهری؛ 3) انتشار سند مرجع در مورد قنات بم از دیدگاه علمی، فرهنگی و تاریخی؛ 4) تسهیل انتقال علم و فن آوری از طریق همکاری با پارک‌های علمی و ایجاد کرسی‌های یونسکو؛ 5) ظرفیت‌سازی و بالا بردن توانایی‌ها در آماده سازی و پیشگیری از بلایای طبیعی با آموزش و انتشار کتاب‌های راهنما‌؛‌ 6) حمایت از نه مخزن زیست بوم گاهی در ایران؛ 7) شبکة جهانی اطلاع‌رسانی در مورد آب و آبادانی در مناطق خشک (G-WADI)؛ 8) آب‌های زیرزمینی برای موقعیت‌های اضطراری (GWES)؛ 9) سیستم قنات‌ها.

فرهنگ:
1) افزایش تعداد آثار ثبت‌شده از چهار به هشت در فهرست میراث جهانی یونسکو؛ 2) طرح جامع مدیریت و پروژه‌های آزمایشی حفاظتی و مرمتی برای بم و محیط فرهنگی اطراف؛ 3) ظرفیت‌سازی‌شرکت‌های خصوصی مشاوره در بخش فرهنگی؛ 4) فعالیت‌های آموزشی در چغازنبیل و هفت تپه؛ 5) فعالیت‌های آزمایشی در چغازنبیل برای ایجاد ارتباط بین فرهنگ ملموس و غیرملموس؛ 6) رونق بخشی، حفاظت و نگهداری از میراث فرهنگی ملموس و غیرملموس؛ 7) طرح‌های حفاظتی و مرمتی برای چغازنبیل و ارگ بم؛ 8) ظرفیت‌سازی و کمک‌های فنی در زمینه‌های مختلف فرهنگی.

ارتباطات و اطلاعات:
1) استفاده از رسانه‌ها جهت معرفی بهتر فعالیت‌ها و وظایف یونسکو؛ 2) ارتباطات در سطح منطقه جهت حمایت و توسعة روابط پایدار با شرکای ملی؛ 3) فعالیت در ارتباط با ”حافظة جهانی“؛ 4) آموزش و کارگاه‌های آموزشی در موردِ اچ آی وی/ ایدز، پناهندگان، تسهیل دسترسی به اطلاعات برای معلولین، زمین‌لرزه و روزنامه‌نگاری علوم.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

دفتر كميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در سال 1950 توسط مجمع عمومي سازمان ملل تأسيس شد. كميساريا موظف است حركت‌هاي بين‌المللي را در جهت حمايت جهاني از پناهندگان و حل مشكلات آنها هماهنگ نموده و هدايت كند.
وضعيت حقوقي پناهندگان در دو معاهده بين‌المللي تعريف شده است؛ كنوانسيون 1951 مربوط به وضعيت پناهندگان و پروتكل 1967. اين دو سند پايه حقوق بين‌الملل پناهندگان و فعاليت‌هاي كميساريا در جهت كمك و حمايت از پناهندگان است. كميسارياي عالي پناهندگان در دوران فعاليت خود به حدود پنجاه ميليون پناهنده در آغاز موفقيت‌آميز زندگي‌ دوباره‌شان كمك نموده است. اكنون در سال 2007 تعداد كل 146 كشور، عضو يك يا هر دو سند مي‌باشند.
جمهوري اسلامي ايران در سال 1975 (1354) به هر دو كنوانسيون 1951 و پروتكل 1967 پيوست. كميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در سال 1984 دفتر خود در ايران را افتتاح كرد. به دنبال هجوم گسترده پناهندگان عراقي بخاطر جنگ دوم خليج فارس در سال 1991، و با شروع برنامه بازگشت به افغانستان در سال 1992، كميساريا حضور و فعاليت‌هاي خود را در ايران گسترش داد.
امروزه، علاوه بر دفتر مركزي تهران، كميساريا داراي سه دفتر فرعي در مشهد، زاهدان و اهواز، دو دفتر عملياتي در اروميه و دوغارون، دو مركز خروجي مرزي در ميلك و دوغارون و دو مركز ترانزيت در شلمچه و پيرانشهر و پنج مركز بازگشت داوطلبانه (اصفهان، كرمان، شيراز، مشهد و سليمانخاني) مي‌باشد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

وظايف كميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان:
1) حمايت از پناهندگان از طريق حصول اطمينان از اينكه به حقوق اوليه آن‌ها در كشور ميـزبان احترام گذاشته مي‌شود؛ 2) حصول اطمينان از اينكه دولت به اصل NON-REFOULEMENT (اصل عدم بازگرداندن پناهندگان به اجبار به كشوري كه ممكن است در آنجا تحت تعقيب و آزار و شكنجه قرار گيرند)، احترام مي‌گذارد؛ 3) يافتن راه حل‌هاي پايدار براي حل مشكل پناهندگان از طريق بازگشت داوطلبانه، ادغام محلي و اسكان مجدد.

اهداف اصلي كميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در ايران:
1) تسهيل بازگشت داوطلبانه و پايدار پناهندگان ثبت نام شده افغاني و عراقي از ايران در امنيت و به‌طور محترمانه؛ 2) حصول اطمينان از داوطلبانه بودن بازگشت؛ 3) يافتن راه‌حل‌هاي پايدار براي مشكلات پناهندگان آسيب‌پذير ثبت نام شده افغاني و عراقي و كمك به آنها از طريق خانواده‌هايشان و يا جامعه، در دسترسي به خدمات گوناگون و كمك و حمايت قانوني؛ 4) ارتقاي حقوق پناهندگان در ايران؛ 5) بهبود وضعيت حمايتي پناهندگان در ايران، در تطابق با كنوانسيون 1951 مربوط به وضع پناهندگان و قوانين مربوطه ايران؛ 6)حصول اطمينان از اينكه فعاليت‌هاي كميساريا در ايران در رابطه با " اهداف توسعه" هستند تا بازگشت و حمايت اجتماعي گروه‌هاي آسيب‌پذير را امكان‌پذير سازد؛ 7) رفاه بيشتر زنان، كودكان، و مردان از طريق بهبود استانداردهاي مربوط به سن، جنسيت و خشونت‌هاي مربوط به آن و آگاه‌سازي در زمينه اچ آي وي/ ايدز؛ 8‌) بهبود آمادگي در مواقع اضطراري.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

در ابتداي سال 2007، جمهوري اسلامي ايران ميزبان حدود 915.000 پناهنده ثبت نام شده افغاني و 54،000 پناهنده ثبت نام شده عراقي بود. اولين قرارداد سه جانبه ميان كميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، دولت جمهوري اسلامي ايران و افغانستان در سال 2002 امضا شد. از آن زمان تا كنون، آن قرارداد هر سال تمديد شده است. در قرارداد سال 2007، در زمينه‌هاي زير توافق حاصل گرديد:
- كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان به بازگشت‌كنندگان، جهت تسهيل ادغام مجدد آنها، كمك نقدي خواهد كرد؛
- دولت افغانستان با واگذاري زمين به بازگشت‌كنندگان ياري خواهد رساند؛
- دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه كار و اقامت يكساله (قابل تمديد) براي يك عضو خانواده بازگشت‌كننده در نظر خواهدگرفت.
از ابتداي برنامه بازگشت داوطلبانه پناهندگان افغان تا ابتداي سال 2007، حدود 1.643.491 پناهنده افغاني از ايران به كشور خود بازگشتند. 848.311 نفر آنها با كمك دفتر كميساريا در ايران به كشور خود بازگشتند. همچنين حدود 146.692 عراقي بين نوامبر 2003 و دسامبر 2005 به كشور خود بازگشتند. 18.305 نفر اين پناهندگان عراقي بازگشت كننده با كمك دفتر كميساريا در ايران به عراق بازگشتند. به‌علت وضعيت بي‌ثبات امنيتي عراق، دفتر كميساريا در ايران در سال 2006 روند بازگشت را متوقف نمود. اين روند با عبور 34 بازگشت كننده از مرز شلمچه در فوريه 2007 مجدداً آغاز شد.
در سال 2007 كميساريا به فعاليت‌هاي خود در زمينه‌هاي زير ادامه خواهد داد:
- كمك و حمايت از دولت جمهوري اسلامي ايران (اداره كل امور اتباع و مهاجرين خارجي) در توسعه سياست پناهندگي ايران؛
- ارائه كمك‌هاي قانوني/حمايت از پناهندگان در ايران؛
- تسهيل بازگشت داوطلبانه پناهندگان افغاني؛
- تسهيل بازگشت داوطلبانه پناهندگان عراقي؛
- ارائه كمك به وزارت كشور و اداره امور اتباع و مهاجرين خارجي در پوشش دادن هزينه‌هاي عملياتي؛
- اجراي پروژه‌هاي حمايتي (آموزش‌هاي حرفه‌اي، تحصيل، بهداشت) براي پناهندگان ثبت شده افغان و عراقي در ايران؛ و
- كمك به آسيب‌پذيرترين پناهندگان ساكن در خارج از اردوگاه در ايران.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

سازمان توسعه صنعتي ملل متحد (یونیدو) در سال 1966 تأسیس و در سال 1985 به یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد تبديل شد. به عنوان بخشی از نظام ملل متحد، یونیدو با برخورداری از حمایت 171 کشور عضو، مسئول ترویج توسعه صنعتی در جهان است. مقر این سازمان در شهر وین در کشور اتریش قرار دارد. دفتر یونیدو در ایران در سال 1999 با هدف پشتیبانی از اولویت‌های صنعتی دولت ایران افتتاح شد و در این راستا به برقراری ارتباط نزدیک با وزارت‌خانه‌ها، ارگا‌ن‌های دولتی و خصوصي، سازمان‌های تحقیقاتی و همچنین بخش خصوصی مبادرت ورزیده است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو) آژانسی تخصصی است که تلاش‌های خود را بر محور فقرزدایی از راه تقویت رشد بهره‌وری متمرکز كرده است . این سازمان به کشورهای درحال توسعه و دارای اقتصاد در حال گذر کمک می‌کند تا از روند اقتصاد جهانی دور نباشند. این سازمان به کار بسیج دانش، مهارت‌ها، اطلاعات و فن آوری برای پیشبرد اشتغال مولد، اقتصاد رقابتی و محیط زیست سالم مبادرت می‌ورزد.
یونیدو، در چارچوب عمومی سازمان ملل متحد، مسئولیت ارتقاي توسعه صنعتی در کشورهای در حال توسعه را بر عهده دارد .
یونیدو در بسیاری از نقاط جهان دارای دفاتر ارتقای سرمایه‌گذاری و فن‌آوری، دفاتر کشوری و منطقه‌ای، برای پیشبرد اهداف خود است و براي تقویت و افزایش تولیدات صنعتی، ترویج دانش فنی و مهارت‌های فن‌آوری حضوري فعال در اين زمينه‌ها دارد.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

برنامه جامع یونیدو با اهداف افزایش سهم بخش غیر نفتی در اقتصاد کشور و با حمایت از توسعه پایدار صنایع رقابتی، ایجاد اشتغال، ایجاد درآمد و کاستن از دشواری‌های معیشتی در ايران تنظیم شده است.

برنامه جامع یونیدو در جمهوری اسلامی ایران بر محور پنج هدف راهبردی تنظیم شده است:
1) ظرفیت‌سازی بنیادی برای ترویج توسعه بخش خصوصی و خدمات پشتیبانی از واحدهای کوچک و متوسط اقتصادی، 2) تأمین کمک برای نوسازی صنایع کشاورزی ایران، 3) توسعه چارچوب‌های اداری برای افزایش سرمایه گذاری، 4) بالا بردن قابلیت رقابت‌پذیری صنایع ایران از راه نوسازی و بازنویسی قوانین و مقررات، 5) بهینه‌سازی مصرف انرژی در سطح ملی و در صنایع منتخب.

برنامه یونیدو در ایران شامل تقویت کارآفرینی برای زنان و جوانان، کمک به استقرار و پایداری واحدهای اقتصادی ‌کارآفرین، و توسعه واحدهای اقتصادی خرد و متوسط موجود، و کمک به اشتغال‌زایی و افزایش فرصت‌ برای زنان و جوانان است. هدف مذکور بویژه در مناطق زلزله‌زده بم نمایان می‌شود. به عنوان مثال، یکی ازپروژه‌های یونیدو با اهداف بهبود معیشت و افزایش برابری جنسیتی و توانمندسازی اقشار آسیب‌پذیر جامعه تنظیم شده است.
در زمینه محیط زیست یونیدو عهده‌دار مجموعه‌ای از برنامه‌هاست‌که توسط پروتکل مونترال تأمین مالی می‌گردد. در زمینه جایگزینی مواد نابودکننده لایه اوزن مذاکرات با دولت ایران برای ایجاد برنامه‌های جامع درباره کاهش آلاینده‌های ارگانیک پایدار ( پیمان‌نامه استکهلم ) در جریان است.

از جمله پروژه‌های اجراشده یا در دست اجرا به‌وسیله سازمان یونیدو در ایران می‌توان به پروژه‌های زیر اشاره نمود:
- پروژه توسعه خوشه‌های صنعتی در ایران؛
- پروژه نوسازی صنایع فراوری و بسته بندی خرمای ایران؛
- پروژه ظرفیت‌سازی صنعتی برای مدیریت فناوری در سطح واحد‌‌های اقتصادی؛
- پروژه راهکار ملی برای کارايی مصرف انرژی و صرفه‌جویی آن در ایران؛
- پروژه‌های زیست محیطی در ارتباط با کاهش گازهای مخرب لایه ازون، کاهش مصرف "متیل برماید" در کشاورزی، و بسیاری پروژه‌های دیگر.
يكي از ابزارهاي توسعه‌يافته توسط يونيدو، نرم افزار كامفار است. (مدل رايانه‌اي براي تحليل امكان‌سنجي و گزارش دهي)، كه نگارش حرفه‌اي كامفار3 (CAMFAR III) ابزار بسيار ارزشمندي براي تحليل پروژه‌هاي سرمايه‌گذاري است. نرم‌ افزار كامفار3 (CAMFAR III) را به آساني از طريق دفتر يونيدو در ايران مي‌توان سفارش داد.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

نخستین مجمع عمومی ملل متحد در سال 1946 اداره اطلاعات همگانی (DPI) را تأسیس و رهنمودهای عمومی برای فعالیت های آن تدوین کرد. براساس یکی از این رهنمودها از اداره اطلاعات همگانی خواسته شد "شعبه هايی تأسیس نماید تا از این راه اطمینان حاصل شود مردم تمامی نقاط جهان حتی المقدور اطلاعات کامل درباره سازمان دریافت نمایند". ایران به عنوان يکی از اعضای مؤسس سازمان ملل متحد در میان نخستین کشورهایی بود که مرکز اطلاعات سازمان ملل در آن تأسیس و فعالیت هایش چند ماه بعد، در ماه مه 1950 آغاز شد. اين فعالیت ها در 1980 به حالت تعلیق در آمد و در 1991 دوباره آغاز و از 1994 به گونه ای کامل فعال شد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

مرکز اطلاعات سازمان ملل منبع اصلی محلی اطلاعات عمومی درباره نظام ملل متحد در ایران و سراسر جهان است و به عنوان رابط فعال بین ملل متحد و رسانه های محلی، مؤسسات آموزشی، سازمان های دولتی و جامعه مدنی، اطلاعات عمومی به روز درباره اهداف و فعالیت های سازمان ملل متحد در موضوعات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و انساندوستانه ارائه می دهد. اولویت های اخیر آن بر اهداف توسعه هزاره، اصلاحات در سازمان ملل، حقوق بشر شامل شورای حقوق بشر و حفظ صلح تمرکز داشته است.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

مرکز اطلاعات سازمان ملل در خدمت دبیرکل به ویژه طی سفر ایشان به ایران است. همچنین  کمک تخصصی، تدارکاتی و اداری به دفاتر و عملیات سازمان ملل براساس نیاز آنها و شرایط موجود ارائه می دهد. اين مرکز به عنوان رئیس گروه ارتباطات ملل متحد در ایران، نماینده و هدایت کننده فعالیت های روابط عمومی نظام ملل متحد در این کشور است و  رویکرد و تصویری شفاف از تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران ارائه می دهد.

مرکز به وسیله پست الکترونیک به مقر سازمان ملل مرتبط است و به صورت روزانه اخبار درباره فعالیت های سازمان ملل و کارگزاری های آن را از مقر این سازمان و سراسر جهان دریافت می نماید. اخباری که بیشتر مورد توجه مردم ایران است انتخاب و پس از ترجمه به فارسی به تمامی رسانه های چاپی و الکترونیکی مخابره می شود. رئیس مرکز اطلاعات سازمان ملل درباره مسائل مهم سازمان ملل مصاحبه می نماید. این مرکز برای مسئولان سازمان ملل  کنفرانس های خبری ترتیب می دهد.

برای رسیدن به مخاطبان بیشتر، مرکز اطلاعات سازمان ملل در تهران اسناد، کتاب ها، بروشورها و نشریات مهم سازمان ملل را به فارسی ترجمه و به صورت رایگان به رسانه ها، دانشگاه ها، وزارتخانه ها، سازمان های غیر دولتی و غیره ارسال می نماید. کارکنان مرکز اطلاعات به درخواست های سازمان های غیر دولتی و مؤسسات آموزشی برای ارائه سخنرانی در زمینه فعالیت های سازمان ملل پاسخ می دهند. این مرکز به منظور گرامیداشت مناسبت های سازمان ملل مانند روز ملل متحد، روز جهانی صلح و غیره مراسمی ويژه برگزار می کند. همچنین به سازمان های غیر دولتی در زمینه فعالیت های خود که مرتبط با سازمان ملل است یا اخذ پذیرش در بخش سازمان های غیر دولتی اداره اطلاعات همگانی کمک می کند.

مرکز اطلاعات، آموزش درباره سازمان ملل از راه تماس مستقیم با معلم ها، دانش آموزان، استادان و دانشجویان دانشگاه ها و ارائه سخنرانی برای آنان همچنین پاسخ به سئوالاتشان و برگزاری جلسه های شبیه سازی سازمان ملل، ارائه اسناد موجود، نشریات و نوارهای ویدئویی مهیا شده برای جوانان را در دستور کار خود دارد.

سایت دو زبانه (فارسی و انگلیسی) این مرکز به آدرس www.unic-ir.org حاوی اسناد و اطلاعات مهم درباره سازمان ملل به زبان فارسی است. این مرکز به سئوالات درباره سازمان ملل شامل درخواست برای اسناد ملل متحد و اطلاعات مربوطه پاسخ می دهد.

کتابخانه ای مجهز یکی از بخش های مهم مرکز اطلاعات سازمان ملل در تهران است. این کتابخانه حاوی اسناد رسمی و کتاب ها مربوط به سازمان ملل و فعالیت های آن شامل حفظ صلح، ایجاد صلح، حقوق بشر، اقتصاد، توسعه اجتماعی، کاهش بلایا، محیط زیست، نظارت بر انتخابات و منابع مرجع مانند گزارش ها، مباحث، قطع نامه های مجمع عمومی و شورای امنیت است. مجموعه عکس های سازمان ملل، نوارهای ویدئو، لوح فشرده، پوستر و نشریات ادواری سازمان ملل نیز در کتابخانه موجود است.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

پس از عدم موفقیت جامعه بین‌المللی در پاسخ‌گويی به بحران کردها در عراق در سال 1991، مجمع عمومی سازمان ملل در ماه دسامبر همین سال قطع‌نامه 182/46 را به منظور تقویت پاسخ‌گویی سازمان به بحران‌های ناشی ازدرگیری‌های مسلحانه و بلایای طبیعی به تصویب رساند. هدف قطعنامه همچنین بهبود کارآیی کلی عملیات انساندوستانه سازمان ملل متحد در محل این بحران‌ها و ایجاد مرجع عالی‌رتبه هماهنگ‌کننده کمک‌های اضطراری (ERC) بود.
كمي بعد دبیرکل سازمان ملل متحد بخش امور انساندوستانه (DHA) را ایجاد و ریاست آن را نیز به عنوان معاون دبیرکل در امور انساندوستانه منصوب كرد که برای ارائه حمایت‌های نهادینه دفاتری در ژنو و نیویورک داشت.
در سال 1998 بخش امور انساندوستانه با سازماندهی جدید به دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور انساندوستانه (اوچا) تغییر نام یافت.
در سال2000 نخستین دفتر موقت تیم کشوری اوچا در جمهوری اسلامی ایران، جهت هماهنگی پاسخ به نیازهای انساندوستانه مردم جنگ‌زده افغانستان و عراق ایجاد گردید.
دفتر دائمی اوچا در جمهوری اسلامی ایران از زمان وقوع زلزله بم در سال 2003 تشکیل شده و مشغول فعالیت است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

- توسعه سیاست‌گذاری و وظیفه هماهنگی جهت پشتیبانی از دبیرکل و حصول اطمینان از این‌که تمام امور انساندوستانه، ازجمله مواردی‌ که در محدوده وظایف ارگان‌های بین المللی دیگر قرار نمی‌گیرد، مثل کمک و حمایت از آوارگان داخلی (IDPs) به‌خوبی مورد توجه قرار گرفته‌اند؛
- دفاع از مسائل انساندوستانه در نهادهای سیاسی، خصوصاً شورای امنیت، برقراری ارتباط با طرفین متخاصم در یک درگیری هنگامی‌که لزوم دسترسی به غیر نظامیان نیازمند به کمک انساندوستانه وجود دارد؛
- هماهنگ كردن اقدامات امدادی انساندوستانه در شرایط اضطراری و اطمینان از برقراری ساز وکارهای مناسب پاسخ در منطقه از طریق مشورت‌های کمیته دائمی بین آژانس‌ها (IASC)؛
- بسیج منابع و جمع آوری نیازها از طریق "روند تجمیع درخواست‌های کمک" (CAP)؛
- جلب كردن توجه جهانیان به وضعیت‌های اضطراری فراموش شده؛
- ترویج فرهنگ کمک‌های انساندوستانه؛
- افزایش ظرفیت و بهبود عملکرد تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران برای پاسخ به بلایای طبیعی؛
- حصول اطمینان از وجود کمک‌رسانی انساندوستانه کافی و مؤثر برای آسیب‌دیدگان از بلایای طبیعی؛
- بهبود بخشیدن سیستم مدیریت اطلاعات برای تصمیم‌گیری کافی در اسرع وقت ممکن هنگام وقوع بلایا؛
- ترویج همکاری‌های بین المللی، فرهنگی و منشور انساندوستانه.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

- پشتیبانی از اقدامات هماهنگ‌کننده مقیم و تیم کشوری سازمان ملل متحد درهنگام کمک به آسیب‌دیدگان از بلایا؛
- هدایت کمک‌های انساندوستانه بین المللی به آسیب دیدگان از زلزله های بم، مازندران و لرستان و اختصاص اعتبارات؛
- هماهنگ کردن هیئت‌های ارزیابی نیازها و پاسخ اضطراری در هنگام وقوع بلایای طبیعی؛
- همکاری با مقامات دولتی، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و سازمان‌های غیردولتی برای آمادگی در مقابل بلایا، پیشگیری و کاهش خطرات؛
- هماهنگ كردن آژانس‌های ملل متحد و سازمان‌های غیردولتی بین المللی در زمینه ارائه کمک‌های انساندوستانه
- تسهیل مبادله اطلاعات در زمینه بهترین نمونه‌های اقدام، درس‌های آموخته‌شده و سایر تجارب بین شرکت کنندگان در کمک‌ها؛
- تقویت ظرفیت سازمان‌های مربوطه دولتی، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و سازمان‌های غیردولتی برای پاسخ به موقع و کافی به بلایا از طریق برگزاری کارگاه‌های آموزشی و سمینارها در سطوح مختلف؛
- حمایت از مفاهیم و اصول انساندوستانه بین المللی، ارتقاي آگاهی نسبت به چالش‌های این مفاهیم و اصول در سطوح ملی و منطقه‌ای؛
- پی‌گیری تأسیس مرکز منطقه‌ای مدیریت بلایای طبیعی در ایران؛
- انجام وظایف دبیرخانه "طرح مدیریت بلایای سازمان ملل متحد در ایران" (UNDMP).

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد به منظور ارتقای ظرفيت مقابله با مواد مخدر، پيشگيری از جرم و مقابله با تروريسم در همه اشکال آن، توسط دبير کل سازمان ملل متحد تأسيس شده است. اين دفتر در ايران در سال 1999 با هدف به حداقل رساندن تبعات ناشی از مواد مخدر در ايران از طريق اجراي يک برنامه چند منظوره با بودجه 13 ميليون دلار تأسيس گرديد که شامل اقداماتی در زمينه کاهش عـرضه مـواد مخدر، کاهش تقاضاي مواد مخدر و همکاری‌های حقوقی مي‌شد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

وظيفه اصلی اين دفتر يافتن راه‌حل‌هايی به منظور مقابله با چالش‌های ايجادشده توسط گروه‌های جنايي سازمان يافته بين‌المللی در عرصه مواد مخدر و جرم وارتقاي توانمندی‌های دولت‌ها در پرداختن به چالش‌های مربوط به کنترل مواد مخدر و پيشگيری از جرم بر مبنای فعاليت‌های سازنده منطقه‌ای و بين‌المللی است.

اهداف دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در ايران عبارت‌اند از:
- تصويب و اجرای قانون جديد مبارزه با مواد مخدر؛
- اجرای کنترل يکپارچه مرزی؛
- اعمال کنترل مؤثر بر مسيرهای داخلی قاچاق مواد مخدر؛
- به کارگيری ظرفيت‌های تبادل اطلاعات ويژه و تحقيقات، شامل استفاده از شيوه حمل تحت کنترل؛
- ارتقاي همکاری‌های منطقه‌ای و بين‌المللی در مقابله با مواد مخدر؛
- تصويب برنامه هماهنگ ملی کنترل مواد مخدر، به ويژه کاهش تقاضای مواد مخدر؛
- آموزش و به‌کارگيری نيروی انسانی متخصص در زمينه کاهش تقاضای مواد مخدر و ويروس نقص ايمني و ايدز در مؤسسات دولتی و ذيربط؛
- همکاری بين سازمان‌های دولتی با سازمان‌های غيردولتی مردمی و نهادهای مدنی فعال در زمينه کاهش تقاضای مواد مخدر؛
- کنترل روند رو به افزايش الگوهای سوء مصرف مواد مخدر و داروهای روان‌گردان؛
- تصويب کنوانسيون ملل متحد برای مقابله با فساد؛
- تصويب کنوانسيون ملل متحد برای مقابله با جرايم سازمان‌يافته فراملی و پروتکل‌های آن؛
- تصويب کنوانسيون‌های سازمان ملل متحد و ساير کنوانسيون‌های بين المللی بر ضد تروريسم؛
- تصويب قانون مبارزه با پول‌شويي و ايجاد واحدهای ويژه اطلاعات مالی به منظور مبارزه با پول‌شويي؛

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

اين دفتر، در سال 2005 برنامه سه ساله (2007-2005) چارچوب راهبردهای ايران را با بودجه 23 ميليون دلار و به منظور تقويت همکاری‌های فيمابين کليه طرف‌های کشوری و گروه کشورهای اهدا کننده بين المللی در راستای تضمين مشارکت و تأمين مالی پروژه‌های مقابله با مواد مخدر و پيشگيری از جرم تنظيم نمود.
پروژه‌های اين دفتر به شرح ذيل می‌باشد:

مقابله با عرضه مواد مخدر
- كنترل يكپارچه مرزي در ايران؛
- تقويت كنترل برخي پست‌هاي بازرسي داخلي، بنادر، فرودگاه‌ها و ايستگاه‌هاي راه‏آهن؛
- ارتقا و تقويت ظرفيت‏هاي تحقيقات مبتني بر اطلاعات عملياتي؛
- ارتقاي همكاري‌هاي منطقه‌اي و بين‏المللي براي مبارزه با مواد مخدر؛

کاهش تقاضای مواد مخدر
- درمان سوء مصرف مواد مخدر؛
- اقدامات ملی پيشگيری از مواد مخدر؛
- بازپروری اعتياد و پيشگيری از ابتلا به ويروس نقص ايمنی و ايدز؛
- جلب حمايت و همکاری منطقه‌ای در زمينه کاهش تقاضای مواد مخدر؛
- بهبود اقدامات براي کاهش تقاضای مواد در شهرستان بم؛

حاکميت قانون
- تقويت ظرفيت و انسجام قضايي؛
- همکاری برای ارتقاء فرايند توسعه و اصلاحات در دستگاه قضايي و سازمان زندان‌ها؛
- تقويت ظرفيت قانون گذاري و قضايي ايران براي مقابله با جرايم سازمان يافته و پول‌شويي و ارتقاي معاضدت قضايي متقابل؛
-تمهيدات به منظور پيشگيری و مبارزه با قاچاق انسان در جمهوری اسلامی ايران.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

صندوق جمعيت ملل متحد به عنوان يك سازمان بين‌المللي در حيطه توسعه تلاش مي‌كند تا حق هر زن, مرد و كودك را در دسترسي به بهداشت و فرصت‌هاي برابر ارتقا دهد. صندوق جمعيت، كشورها را در استفاده از داده‌هاي جمعيتي به منظور تدوين سياست‌ها و برنامه‌هاي كاهش فقر ياري نموده و در تلاش است تضمين نمايد كه هر حاملگي خواسته است، هر زايماني ايمن است، هيچ جواني مبتلا به ايدز و ويروس آن نيست و هر زن و دختري با احترام و عزت نفس زندگي مي‌كند.
صندوق جمعيت فعاليت‌هاي خود را در سال 1969 با عنوان صندوق ملل متحد براي فعاليت‌هاي جمعيتي آغاز كرد و در سال 1972 تحت نظارت مستقيم مجمع عمومي سازمان ملل، هم سطح با صندوق كودكان ملل متحد و برنامه عمران ملل متحد، قرار گرفت. در 1987 نام آن به صندوق جمعيت ملل متحد تغيير يافت اما عنوان اختصاري آن به انگليسي به شكل قبل باقي ماند. در 1994 صندوق جمعيت ملل متحد جهت پيگيري و اجراي برنامه عملي كنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه به‌عنوان "كارگذاري مسئول ملل متحد" برگزيده شد. صندوق جمعيت از اعضا و حاميان مالي گروه توسعه ملل متحد و همچنين حامي مالي برنامه مشترك سازمان ملل در زمينه ايدز است. صندوق جمعيت برنامه‌هاي خود را در بيش از 140 كشور، ناحيه و منطقه از طريق نُه تيم خدمات فني كشوري و 112 دفتر كشوري اجرا مي‌كند.
همكاري صندوق جمعيت ملل متحد با ايران در 1970 بصورت پروژه‌اي آغاز شد. همكاري در قالب برنامه پنج ساله كشوري در سال 1990 آغاز شد. برنامه كشوري فعلي كه چهارمين برنامه از سال 1990 محسوب مي‌شود، در سال 2005 آغاز شده است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

بنا به خواسته دولت‌ها، صندوق جمعيت آنها را در سياست‌گذاري و برگزيدن شيوه‌هاي مناسب جهت كاهش فقر و حمايت از برنامه‌هاي پايدار توسعه ياري مي‌رساند. همچنين به كشورها در جمع آوري و تحليل داده‌هاي جمعيتي براي درك بهتر گرايش‌هاي جمعيت كمك مي‌كند. صندوق جمعيت ملل متحد همچنين دولت‌ها را تشويق مي‌كند نيازهاي نسل‌هاي آينده را همچون نسل حاضر مد نظر قرار دهند.
با توجه به ارتباط تنگاتنگ ميان توسعه پايدار و بهداشت باروري و برابري نسل‌ها، در كنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه در 1994 قاهره، ساير زمينه‌هاي مهم كاري صندوق جمعيت نيز تصريح گرديد. برنامه‌هاي فعلي اين صندوق بر اساس برنامه كاري كه در كنفرانس مذكور تدوين شده آماده مي‌شود. 179 كشور ازجمله جمهوري اسلامي ايران در كنفرانس قاهره اذعان داشتند كه برآوردن نيازهاي آموزشي و بهداشتي، اعم از بهداشت باروري، لازمه قطعي توسعه پايدار در دراز مدت است. آنها همچنين نقشه مسيري را براي پيشرفت و رسيدن به اهداف زير به تأييد رساندند:
- دسترسي جهاني به خدمات بهداشت باروري تا سال 2015؛
- آموزش ابتدايي جهاني و برداشتن فاصله هاي جنسيتي در آموزش تا سال 2015؛
- كاهش 75 درصدي تلفات زايماني تا سال 2015؛
- كاهش مرگ و مير نوزادان؛
- افزايش اميد به زندگي؛
- كاهش ميزان عفونت ويروس ايدز.
رسيدن به اهداف برنامه كاري براي دستيابي به اهداف توسعه هزاره نيز ضروري است. اين اهداف هشت‌گانه، كه كاملاٌ هماهنگ با نقشه مسير كنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه هستند، هدفي بس عظيم‌تر را در پي دارند كه كاهش فقر مفرط به نصف تا سال 2015 ميلادي است. صندوق جمعيت ملل متحد كارشناسان خود را در مسائل جمعيتي و بهداشت باروري در تلاش همه‌جانبه جهاني به‌كار مي‌گيرد تا دستيابي به اهداف توسعه هزاره حاصل شود.
كانون برنامه‌هاي صندوق جمعيت ملل متحد در ايران و جهان بدين قرار است:
- ارتقاي بهداشت باروري؛
- سلامت مادران؛
- حمايت از نوجوانان و جوانان؛
- جلوگيري از ايدز و ويروس آن؛
- ارتقاي برابري جنسيتي؛
- تأمين نيازهاي بهداشت باروري؛
- كمك در بحران‌ها.
صندوق جمعيت ملل متحد در سال 2005 كمك‌هاي داوطلبانه زيادي را از منابع اصلي خود در 171 كشور دريافت كرد كه در نوع خود ركورد محسوب مي‌شود.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

صندوق جمعيت ملل متحد با همكاري نهادهايي مانند وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، مركز آمار ايران، و شبكه‌اي متشكل از حدود هفتاد سازمان غيردولتي پروژه‌هايي را در دست اقدام دارد تا:
- دسترسي به خدمات و كالاهاي مرغوب بهداشت باروري را افزايش دهد؛
- اطلاع‌رساني و خدمات بهداشت باروري دوستدار جوان را ارتقاء بخشد؛
- اطلاع‌رساني و خدمات مربوط به بيماري‌هايي كه از طريق رابطه جنسي منتقل مي‌شوند و ايدز و ويروس آن را بهبود بخشد؛
- اطلاع رساني و ظرفيت سازي در زمينه‌هاي بهداشت باروري، بهداشت باروري نوجوانان، حقوق باروري و مسائل جنسيتي را افزايش دهد؛
- جهت آمادگي در برابر بحران در سطح ملي ظرفيت سازي كند تا دغدغه‌هاي مربوط به بهداشت باروري در هنگام حوادث غير مترقبه طبيعي و شرايط پس از منازعات را بر طرف سازد؛
- جهت پايش اهداف توسعه هزاره و همچنين كنفرانس بين‌المللي جمعيت و توسعه در سطح ملي ظرفيت سازي كند؛
- از تدوين قوانين عليه خشونت جنسيتي حمايت نمايد.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

در نوامبر/ دسامبر 1961، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) و مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطع‌نامه مشترکی برای تأسیس برنامه جهانی غذا تصویب نمودند و مقرر گردید برنامه سه ساله آزمایشی در ژانویه 1963 به مرحله اجرا درآید. در حقیقت چند ماه پیش از آن برنامه جهانی غذا اجرايی شد؛ زمانی‌که زلزله بوئین زهرا در ایران به وقوع پیوست، طوفان مهیبی تایلند را فراگرفت و کشور تازه استقلال یافته الجزایر پذیرای پنج میلیون پناهنده بازگشتی شد.
از بدو تأسیس برنامه جهانی غذا در سال 1963 دفتر مرکزی این سازمان در رم ایتالیا مستقر است. برنامه جهانی غذا در کشورهای کمتر توسعه‌یافته و کم‌درآمد که قربانیان بلایای طبیعی، پناهندگان، آوارگان و نیازمندان در آنها با کمبود غذا مواجه هستند به مبارزه علیه گرسنگی می‌پردازد.
این برنامه در حال حاضر مجری پروژه‌های توسعه و عملیات اضطراری در 78 کشور جهان می‌باشد که در سال 2006 حدود 8/87 میلیون نفر را تحت پوشش پروژه‌های خود قرارداد.
اولین عملیات اضطراری برنامه جهانی غذا در ماه سپتامبر 1962 به قربانیان زلزله بوئین زهرا در ایران که طی آن 12000 نفر کشته شدند اختصاص داده شد. دفتر برنامه جهانی غذا برای نخستین بار در سال 1971 در ایران گشایش یافت و در پروژه‌های غذارسانی متعددی تا سال 1979 فعالیت نمود.
طبق درخواست دولت جمهوری اسلامی ایران در سال 1987، برنامه جهانی غذا با ارائه کمک‌های غذايی به پناهندگان افغان و سپس پناهندگان عراقی فعالیت خود را در ایران بار دیگر از سرگرفت.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

برنامه جهانی غذا بازوی کمک‌رسان غذايی سیستم سازمان ملل متحد است. کمک‌رسانی غذايی یکی از ابزارهايی است که امنیت غذايی را ارتقا می‌بخشد. امنیت غذايی بدین معنی است که همه مردم همواره دسترسی به مواد غذايی مورد نیاز برای یک زندگی سالم و فعال داشته باشند. سیاست‌های حاکم بر استفاده از کمک غذايی برنامه جهانی غذا باید معطوف به ریشه‌کن كردن فقر و گرسنگی بوده و هدف نهايی کمک‌رسانی غذايی می‌بایست رفع کامل گرسنگی باشد.

اهداف استراتژیک برنامه جهانی غذا عبارت است از:
- نجات زندگی در شرایط بحرانی (اهداف توسعه هزاره شماره 1و4)؛
- حفاظت از معیشت در شرایط بحرانی و ارتقاي مقاومت در برابر صدمات ناگهانی، (اهداف توسعه هزاره شماره 1و7)؛
- حمایت از ارتقاي سطح تغذیه و سلامت کودکان، مادران و سایر اقشار آسیب‌پذیر (اهداف توسعه هزاره شماره 4، 5 و6)؛
- حمایت از دست‌یابی به تحصیل و کاهش نابرابري جنسیتی در دسترسی به تحصیل و آموزش مهارت‌ها (اهداف توسعه هزاره شماره 2 و3)؛ و
- بالابردن توانايي کشورها و منطقه‌ها برای ایجاد و اداره نمودن برنامه‌های کمک غذايی و کاهش گرسنگی (اهداف توسعه هزاره شماره 6).

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

پروژه گسترده امداد و کمک‌رسانی غذايی به‌منظور ارائه کمک غذايی به پناهندگان افغان و عراقی مستقر در مهمان‌شهرهای ایران.
برنامه جهانی غذا درحال حاضر به 26،000 نفر پناهنده افغان و 4،800 نفر پناهنده عراقی مستقر در مهمان‌شهرهای ایران کمک غذايی ارائه می‌نماید.
این سازمان همواره در هنگام وقوع حوادث غیر مترقبه از طریق عملیات اضطراری به امر کمک‌رسانی پرداخته است. در دسامبر 2003 زمانی‌که زلزله مهیبی به قدرت 3/6 ریشتر شهر تاریخی بم (در استان کرمان در جنوب شرقی ایران) را ویران ساخت، طی عملیات اضطراری برنامه جهانی غذا به بیش از 100،000 نفر از مردم نیازمندی که در بم و روستاهای اطراف آن تا شعاع 16 کیلومتری زندگی می‌کردند، کمک‌های غذايی ارائه كرد. پروژه عملیات اضطراری (10332) برای مدت سه ماه برنامه‌ریزی شد که طی این مدت مددجویان توانستند به‌تدریج وضع زندگي خود را بازسازی و یا نهادهاي دیگری برای حمایت از خویش پیدا کنند.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

سازمان جهانی بهداشت یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل است که در سال 1948با هدف نیل به بالاترین سطح سلامتی برای همه مردم تأسیس شد. اساس‌نامه آن در هفتم آوریل 1948 لازم‌الاجرا گردید. همه ساله این روز به عنوان روز جهانی سلامت گرامی داشته می‌‌شود. همکاری بین سازمان جهانی بهداشت و ایران از سال 1955 با توافق برای همکاری آغاز گردید و دفتر نمایندگی آن در سال 1984در تهران راه‌اندازی شد. همتاي اصلي سازمان جهاني بهداشت در ايران وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي است. هدف اصلي همكاري سازمان جهاني بهداشت با كشور ايران در اختيار گذاشتن پشتيباني فني در چهارچوب كلي اولويت‌هاي جهاني، منطقه‌اي و كشوري است.

تعریف و مفاد تندرستی:
برطبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، سلامتی عبارت‌است از یک حالت آسودگی کامل جسمی، روانی، اجتماعی و تنها به نبود بیماری یا ناتوانی اطلاق نمی‌شود. سلامتی انسان‌ها امری است اساسی برای دستیابی به صلح و امنیت که به بالاترین میزان همکاری بین مردم و دولت‌ها وابسته است. همچنین بر طبق اساس‌نامه سازمان جهانی بهداشت "بهره‌مندی از بالاترین استانداردهای قابل دسترسی سلامتی یکی از اساسی ترین حقوق هر انسان بدون در نظر گرفتن نژاد، مذهب، اعتقادات سیاسی، شرایط اقتصادی یا موقعیت اجتماعی اوست".

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

سازمان جهانی بهداشت شش وظيفه اصلي برمبنای اختیارات خود ایجاد نموده است:
1) راهبری امور حیاتی برای سلامت و مشارکت در اموری که نیازمند فعالیتی مشترک هستند؛ 2) شكل دادن پژوهش و تشویق به تولید، ترجمه و نشر دانش؛ 3) تدوین معیارها، استانداردها، ترویج و پایش اجرای آنها؛ 4) تصریح گزینه‌های اخلاقی و سياست‌هاي مبتنی بر شواهد؛ 5) پشتیبانی فنی، تسریع تغییرات و ظرفیت‌سازی پایدار سازمانی؛ 6) پایش وضعیت سلامت و ارزیابی نیازهای آن.
جهت‌گیری راهبردی سازمان جهانی بهداشت در ایران عبارت‌اند از:
1) ارتقای سلامت به عنوان محور توسعه پایدار نیروی انسانی و اقتصادی؛
2) ارتقای توان راهبری برای اصلاح ساختار نظام سلامت؛
3) پیاده سازی رویکردهای مدیریت خطر برای حل موثر اختلالات و مشکلات مرتبط با رفتار؛
4) پرداختن به موضوع جاری بیماری‌های واگیردار؛
5) ترویج فرهنگ تحقیق و تکامل فنی؛
6) تقویت سازوکار سازمانی برای واکنش مؤثر در جریان بحران‌ها و کمک‌های بشردوستانه برای سلامت.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

دستورالعمل‌هاي راهبردي از طريق فعاليت‌هاي زير در ايران تحقق مي‌يابند:
- تبادل اطلاعات و دانش، فراهم كردن گزینه‌های عام در استانداردها، سیاست ها و ترویج سلامت؛
- پشتیبانی درازمدت اجرای برنامه های سلامت و توسعه؛
- تسریع پذیرش و بومی سازی راهبردهای فنی؛
- حمایت از تحقیق و توسعه و پایش عملکرد بخش سلامت؛

دغدغه‌های سیاست‌های سلامت در ایران عبارت‌اند از:
- بهبود تأمین منابع مالی نظام سلامت و کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای؛
- بهبود مدیریت و برنامه‌ریزی منابع انسانی؛
- تقویت نظام اطلاعات سلامت؛
- شناسایی نقش بخش خصوصی برای ارتقای ارائه خدمات تندرستی در سطوح اول، دوم و سوم خدمات بر طبق هزینه‌های واقعی.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

- سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) یک تشکیلات بین‌دولتی است که در سال 1951 با رسالت سامان‌دهی امور مهاجرت در سرتاسر جهان تأسیس گردید. سازمان بین‌المللی مهاجرت دارای 120 کشور عضو، 19 کشور ناظر و بیش از 100 دفتر کشوری، در جهان است. اهم فعالیت‌های سازمان در دو بخش "خدمات" و "برنامه‌ها و سیاست‌گذاری" در قالب پنج محور اصلی شامل مهاجرت و توسعه، تسهیل مهاجرت، قانونمندسازی مهاجرت، مهاجرت اجباری و حوزه میان بخشی (همکاری‌های فنی، پژوهش، حقوق بین‌المللی مهاجرت، مباحث سیاست‌گذاری و تدوین خط مشی، حقوق مهاجرین، مهاجرت و بهداشت، ابعاد جنسیتی مهاجرت و ...) متمرکز است.

- سازمان بین المللی مهاجرت فعالیت خود را در ایران در مرداد 1369 با تمرکز بر تخلیه اتباع کشورهای ثالث در جریان درگیری‌های عراق و کویت آغاز كرد. متعاقبا" در 1374 جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو ناظر شورای حکام این سازمان درآمد. تا پایان 1379، سازمان بین المللی مهاجرت قریب به 000/370 نفر از اتباع افغانی را طی برنامه‌های مشترک خود با کمیساریای عالی امور پناهندگان ملل متحد به‌صورت داوطلبانه به افغانستان بازگردانید.

- ایران در سال 1380 به عنوان عضو کامل شورای حکام پذیرفته شد. متعاقباً سازمان بین المللی مهاجرت از 1383 تا کنون دیدگاه "پناهنده محور" خود را در ایران تغییر داده و یک دیدگاه راهبردی "برنامه مدار" را با هدف یاری ایران در جهت مدیریت مهاجرت و حل چالش‌های جدید فرا روی کشور اتخاذ كرده است.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

رسالت اصلی سازمان بین‌المللی مهاجرت بر این باور متكي است که مهاجرت انسانی و قانونمند در جهت منافع همگان از جمله دولت‌ها و جوامع انسانی است. حوزه‌های فعالیت سازمان بین‌المللی مهاجرت عبارت‌اند از:
- همکاری‌های فنی در حوزه مدیریت مهاجرت؛
- مبارزه با قاچاق انسان / مهاجر؛
- مهاجرت نیروی کار؛
- مهاجرت و بهداشت؛
-‌ بازگشت داوطلبانه و استقرار مجدد؛
- خدمات تسهیلی مهاجرت.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

سازمان بین‌المللی مهاجرت به‌منظور فراهم كردن زمینه بهره‌گیری حداکثر جمهوري اسلامي ایران از تجارب بین المللی در حوزه مدیریت مهاجرت بر ارتقاي کیفی ظرفیت‌های مدیریتی و استمرار راهبردهای کلان‌نگر تکیه می‌نماید.
در این راستا فعالیت‌هایی چون موارد زیر مورد توجه قرار می‌گیرند:

- همکاری‌های فنی با ارگان‌های دولت جمهوري اسلامي ایران در حوزه مدیریت مهاجرت و تدوین سیاست‌ها؛
- مبارزه با مهاجرت غير متعارف من‌جمله قاچاق انسان و مهاجر؛
- مهاجرت نیروی کار؛
- بازگشت داوطلبانه و استقرار مجدد؛
- همکاری در حوزه مدیریت مرزی؛
- تدوین سیاست‌ها و استراتژی‌های کشوری و منطقه‌ای مهاجرتی.

توضیح: سازمان بین المللی مهاجرت در سطح ستادی از سازمان ملل متحد منتزع و درکشور‌های عضو به عنوان عضو تیم کشوری ملل متحد عمل می‌نماید.

پيشينه کارگزاري در ایران و جهان

استراتژی بین المللی کاهش سوانح در سازمان ملل متحد(ISDR) مهمترین بخش در نظام سازمان ملل متحد است که به وسیله بالا بردن دانش و آگاهی جوامع از اهمیت فعالیتهای مرتبط با کاهش سانحه و ارتباط آن با توسعه پایدار و با هدف کاهش خسارات جانی، مالی، اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی ناشی از سوانح طبیعی و پیامدهای فن آورانه و زیست محیطی آن، جوامعی مقاوم تر در برابر سانحه می سازد.
استراتژی بین المللی کاهش سوانح،بانک اطلاعاتی جهانی است که اطلاعات مرتبط با کاهش سوانح، فعالیت های مرتبط با ارتقای آگاهی عمومی و کتابها، مقالات و گزارش های چاپ شده در زمینه مدیریت بحران را در خود جای می دهد.لازم به ذکر است که سازمان مرکزی استراتژی بین المللی کاهش سوانح در ژنو واقع شده است.
دفتر ارتباطي ISDR با اكو(ECO) که در فوريه 2007 در تهران راه اندازي شد به دنبال کاهش خطرپذيري سوانح در  کشورهای عضو سازمان اكو است و همچنين مسئوليت ایجاد زمینه های لازم برای کاهش خطر سوانح و حمایت از اجرای برنامه كاري هيوگو در سطح کشورهای حوزه اكو بمنظور بالابردن هماهنگی در سطوح محلی و ملی را به عهده دارد.

رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان

پس از تلاش هاي متعدد كارگروه تاسيس مركز آسيایي كاهش خطرپذيري لرزه اي، اسنادي مانند طرح مركز، معرفي نامه و يادداشت تفاهم تهيه و سرانجام در تاريخ 20 اردیبهشت ماه 1386، آقاي سالوانو بريسنو، مدير دبيرخانه ISDR از ايران بازديد و  يادداشت تفاهم تاسيس مركز را با آقاي مهدي هاشمي، معاون وزير كشور ايران امضاء كرد. دفتر  ISDR در تهران و مسئولين ايراني در نتيجه مذاكرات انجام شده از زمان راه اندازي مركز، به دنبال ايجاد مشاركتی چند جانبه بين مركز آسيائي،اكو و ساير شركاء هستند.
 در تاريخ20 اردیبهشت ماه 1386 يادداشت تفاهمي با دبيرخانه اکو به منظور همكاري در زمينه كاهش خطر پذيري بلايا توسط آقاي بريسنو، مدير ISDR و آقاي خورشيد انور، دبيركل اكو امضاء شد. هدف اصلي اين يادداشت تفاهم ارتقای كاهش خطر پذيري بلايا در منطقه اكو بود. در حال حاضر دفتر ISDR در تهران و دبيرخانه اكو در حال توسعه مشاركت براي همكاري در زمينه كاهش خطر پذيري بلايا در منطقه اكو هستند. در بین اقدامات انجام شده، بسیج جهانی در مورد بيمارستان هاي ايمن در منطقه اكو در تاريخ 29 فوريه 2008 راه اندازي شد و كارگاه مشترك ISDR و اكو در خصوص گزارش جهاني ارزيابي خطر پذيري بلايا در تاريخ 1 -2 ژوئيه 2008 در تهران برگزار گردید.
حمايت از  دولت ايران در ارتقای كاهش خطرپذيري بلايا در ايران از جمله از راه حمايت از مجمع ملّي كاهش خطر پذيري بلاياي ايران.

فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران

حمایت از چارچوب كاري هیوگو(HFA) و کمک در راه اجرای برنامه مذکور و توسعه فعالیت های مرتبط با کاهش خطر سوانح در کشورهای منطقه اكو در دوره زمانی 2005-2015 چار چوب کاری هیوگو در سال 2005و در شهر کوبه ژاپن از سوی 168 کشور مورد توافق قرار گرفت. هدف اصلی چار چوب کاری هیوگو، به وجود آوردن جوامعی انعطاف پذیر در برابر سوانح است.شرکت کننده گان در دومین کنفرانس جهانی کاهش سوانح، به توافق رسیدند کاهش خطر سوانح یکی از موثر ترین روشها به منظور حل مشکلات مرتبط با سوانح است.

ایمنی سازه ای: در خلال این فعالیت، مرکز منطقه ای کاهش خطر لرزه ای با عنوان " مرکز کاهش خطر لرزه اي آسیا" در روز بیستم اردیبهشت سال 1386 در تهران آغاز به کار کرد. کنفرانسی نیز تحت عنوان " کاهش خطر لرزه ای در مناطق شهری"  در روزهای 29 و 30 تیر سال 1386 ، به وسیله مرکز ISDR مستقر در تاجیکستان و با حضور دانشمندان و زلزله شناسان مختلف از تاجیکستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی برگزار شد.

گسترش شبکه دانش: هدف از این برنامه، تاسیس یا فعال سازی دوباره شبکه های ارتباطی مربوط به فعالیتهای کاهش خطر سوانح بین مراکز تحقیقاتی، دانشگاه ها و دانشکده هااست. در این خصوص تعدادی کنفرانس و کارگاه آموزشی برگزار گردیده است.

آموزش و مدافعه گري: از جمله بوسیله وارد كردن بحث كاهش خطرپذيري بلايا در متون درسي مدارس و دانشگاهها . استراتژی بين المللي کاهش سوانح آمادگی ارائه هرگونه کمک در حوزه های مربوط به برگزاری کنفرانس، کارگاه های آموزشی یا دیگر فعالیتهای مرتبط را دارد.