|
پيشينه کارگزاري در ایران و جهان
پس از عدم موفقیت جامعه بینالمللی در پاسخگويی به بحران کردهای عراق در سال 1991، مجمع عمومی سازمان ملل در ماه دسامبر همین سال قطعنامه 182/46 را به منظور تقویت پاسخگویی سازمان به بحرانهای ناشی ازدرگیریهای مسلحانه و بلایای طبیعی به تصویب رساند. هدف قطعنامه همچنین بهبود کارآیی کلی عملیات انساندوستانه سازمان ملل متحد در محل وقوع این بحرانها و ایجاد مرجع عالیرتبه هماهنگکننده کمکهای اضطراری (ERC) بود.
كمي بعد دبیرکل سازمان ملل متحد بخش امور انساندوستانه (DHA) را ایجاد و ریاست آن را نیز به عنوان معاون دبیرکل در امور انساندوستانه منصوب كرد که برای ارائه حمایتهای نهادینه دفاتری در ژنو و نیویورک داشت.
در سال 1998 بخش امور انساندوستانه با سازماندهی جدید به دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور انساندوستانه (اوچا) تغییر نام یافت.
در سال2000 نخستین دفتر موقت تیم کشوری اوچا در جمهوری اسلامی ایران، جهت هماهنگی پاسخ به نیازهای انساندوستانه مردم جنگزده افغانستان و عراق ایجاد گردید.
دفتر دائمی اوچا در جمهوری اسلامی ایران از زمان وقوع زلزله بم در سال 2003 تشکیل شده و مشغول فعالیت است.
رسالت اصلي و اولویت ها در ایران و جهان
• توسعه سیاستگذاری و وظیفه هماهنگی جهت پشتیبانی از دبیرکل و حصول اطمینان از اینکه تمام امور انساندوستانه، ازجمله مواردی که در محدوده وظایف ارگانهای بین المللی دیگر قرار نمی گیرد، مثل کمک و حمایت از آوارگان داخلی (IDPs) بهخوبی مورد توجه قرار گرفتهاند؛
• دفاع از مسائل انساندوستانه در نهادهای سیاسی، خصوصاً شورای امنیت، برقراری ارتباط با طرفین متخاصم در یک درگیری هنگامیکه لزوم دسترسی به غیر نظامیان نیازمند به کمک انساندوستانه وجود دارد؛
• هماهنگ كردن اقدامات امدادی انساندوستانه در شرایط اضطراری و اطمینان از برقراری ساز وکارهای مناسب پاسخ در منطقه از طریق مشورتهای کمیته دائمی بین آژانسها (IASC)؛
• بسیج منابع و جمع آوری نیازها از طریق «روند تجمیع درخواستهای کمک» (CAP)؛
• جلب كردن توجه جهانیان به وضعیتهای اضطراری فراموش شده؛
• ترویج فرهنگ کمکهای انساندوستانه؛
• افزایش ظرفیت و بهبود عملکرد تیم کشوری سازمان ملل متحد در ایران برای پاسخ به بلایای طبیعی؛
• حصول اطمینان از وجود کمکرسانی انساندوستانه کافی و مؤثر برای آسیبدیدگان از بلایای طبیعی؛
• بهبود بخشیدن سیستم مدیریت اطلاعات برای تصمیمگیری کافی در اسرع وقت ممکن هنگام وقوع بلایا؛
• ترویج همکاریهای بین المللی، فرهنگی و منشور انساندوستانه؛
• لحاظ نمودن راهكارهاي مديريت محيط زيست و تغييرات اقليمي در برنامه هاي كاري با توجه به تاثير بسزاي تغييرات اقليمي در بروز سوانح و تاكيد دبيركل سازمان ملل متحد بر اين مسئله؛
• تمركز بر روي برنامه هاي مديريت سوانح جامعه محور به عنوان يكي از اولويت هاي كاري و
• جلب توجه دست اندرکاران و یاری رسانندگان به نیازهای متفاوت زنان ،دختران و مردان و پسران به هنگام وقوع بلایای طبیعی و درگیری های نظامی.
فعالیت های اصلی در جمهوري اسلامي ایران
• پشتیبانی از اقدامات هماهنگکننده مقیم و تیم کشوری سازمان ملل متحد درهنگام کمک به آسیبدیدگان از بلایا؛
• هدایت کمکهای انساندوستانه بین المللی به آسیب دیدگان از زلزله های بم، مازندران و لرستان و اختصاص اعتبارات؛
• هماهنگ کردن هیئتهای ارزیابی نیازها و پاسخ اضطراری در هنگام وقوع بلایای طبیعی؛
• همکاری با مقامات دولتی، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای غیردولتی برای آمادگی در مقابل بلایا، پیشگیری و کاهش خطرات؛
• هماهنگ كردن آژانسهای ملل متحد و سازمانهای غیردولتی بین المللی در زمینه ارائه کمکهای انساندوستانه؛ • تسهیل مبادله اطلاعات در زمینه بهترین نمونههای اقدام، درسهای آموختهشده و سایر تجارب بین شرکت کنندگان در کمکها؛
• تقویت ظرفیت سازمانهای مربوطه دولتی، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای غیردولتی برای پاسخ به موقع و کافی به بلایا از طریق برگزاری کارگاههای آموزشی و سمینارها در سطوح مختلف؛
• حمایت از مفاهیم و اصول انساندوستانه بین المللی؛
• ارتقاي آگاهی نسبت به چالش های این مفاهیم و اصول در سطوح ملی و منطقهای؛
• پیگیری تأسیس مرکز منطقهای مدیریت بلایای طبیعی در ایران؛
• انجام وظایف دبیرخانه «طرح مدیریت بلایای سازمان ملل متحد در ایران» (UNDMP)؛
• برگزاري چندين كارگاه تخصصي و آموزشي در زمينه مديريت سيل و چارچوب حقوقي كمك هاي بشردوستانه در دانشگاه ها و چندين استان؛
• برگزاري چندين كارگاه تخصصي و آموزشي در زمينه مديريت سوانح جامعه محور، جنسيت و بلاياي طبيعي، تغييرات اقليمي، مديريت محيط زيست و تاثيرات آن بر مديريت سوانح؛
• مدیریت سیل و چارچوب حقوقی کمک های بشردوستانه در دانشگاه ها و چندین استان؛ و
• بهبود ادغام راهبردهاي كاهش خطرات سوانح در برنامه هاي پاسخگويي انساندوستانه و ارتقاء فعاليت هايي در زمينه آمادگي و پيشگيري از سوانح تا كمك هاي انساندوستانه بین المللی به گونه اي مؤثر به موقع و مناسب ارائه گردند.
|