Print
Back
بذر صلح از خاکسترجنگ
به قلم بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد

کشور آفریقای غربی سیرالئون، مدت زمانی نه چندان دور میزبان بزرگترین ماموریت حفظ صلح جهان بود. امروزه سربازان آن کشور کلاه خودهای آبی به سر کرده و در خدمت سازمان ملل متحد در مناطق بحرانی در سراسر جهان هستند. در شرایطی که سازمان ملل متحد در حال خاتمه ماموریت سیاسی است، این یکی از تحسین برانگیز ترین وقایعی  است که در مدت شش سال در آن کشور برای تضمین و حفظ صلحی که به دشواری  به دست آمده، به وقوع پیوسته است.

سیرالئون مترادف با وحشیگری بود. جنگ وحشیانه به مدت یک دهه نماد بی رحمی مخوف علیه غیر نظامیان بود.

جهان پس از آن  شوک دست به اقدام زد  و از یک سری فعالیت های ماموریت های سیاسی و حفظ صلح سازمان ملل متحد حمایت کرد. در این فرایند جامعه بین المللی راه را برای تحولاتی هموار نمود که طنین آن فراتر از سیرالئون در سال های آتی رفت.

باید اعتبار کامل این موفقیت را به جایی دهیم که مقتضی است یعنی صلح.  در ماه جاری اینجانب شاهد مراسم اختتامیه در "فری تاون" بودم، صلح ازهمه بیشتر دستاوردی برای مردم سیرالئون بود که عزم راسخ خود را برای بهبودی و بازسازی نشان دادند. سازمان ملل متحد از اینکه از آنان حمایت کرده به خود می بالد و ما از آنان برای اثبات این ارزش قدردانی   می نماییم.

سیرالئون شاهد بسیاری از "اولین های" سازمان ملل بود: میزبان اولین عملیات چند بعدی حفظ صلح با دستور کار سیاسی، امنیتی، انساندوستانه و بازپروری ملی بود. کمیسسیون ایجاد صلح ملل متحد اولین دیدار خود را از سیرالئون انجام داد. ماموریت نهایی ما در آنجا به رهبری اولین مقام ارشد سازمان ملل متحد صورت پذیرفت که ریاست حضور یکپارچه سیاسی و توسعه ای را به عهده داشت.

سازمان ملل متحد مفتخر است دادگاه ویژه سیرالئون را ایجاد نمود که بدین نحو اولین کشور آفریقایی بود که دادگاه با مشارکت سازمان ملل در آن تشکیل شد یعنی دادگاهی درآن سرزمین برای حل جدی ترین جنایات بین المللی.

هنگامی که این دادگاه ویژه سال گذشته تعطیل شد، اولین دادگاه ویژه ای بود که از زمان دادگاه نورنبرگ، رئیس جمهور سابق چارلز تایلور را به عنوان رئیس سابق دولت محکوم نمود. این اقدام ارسال هشداری مهمی بود در این مورد که حتی رهبران ارشد بهای جنایات خود را پرداخت خواهند کرد. دادرسی های دیگر  شاهد محکومیت هایی مانند حمله به نیروهای پاسدار صلح، ازدواج های اجباری به عنوان جنایت علیه بشریت و استفاده از کودک سربازها بود.         

این اقدامات انجام شده متهورانه به سوابق مجکم دستاوردها افزوده شد. کلاه آبی های ملل متحد بیش از 75 هزار رزمنده سابق شامل کودک سربازان را خلع سلاح کرده و بیش از 42 هزار سلاح و  یک میلیون و 200 هزار عدد مهمات را نابود کردند. سازمان ملل متحد به  بیش از نیم میلیون پناهنده و آواره درون سرزمینی سیرالئونی کمک کرده تا به خانه برگردند و از آموزش هزاران پلیس محلی حمایت به عمل آورد.

سازمان ملل متحد به دولت کمک کرد تا با استخراج غیرقانونی معادن الماس مبارزه شود، امری که آتش نبرد را شعله ور می کرد، و بر مناظق متاثر از این موضوع کنترل اعمال گردد. با کمک سازمان ملل شهروندان سیرالئون در رای گیری های متوالی آزاد و منصفانه برای نخستین بار در تاریخشان شرکت کردند.   

از هنگام تاسیس آن در شش سال گذسته به عنوان ماموریت سیاسی غیرنظامی، اداره ادغام شده برقراری صلح سازمان ملل متحد به سیرالئون کمک کرد تا به پیشرفت استحکام ببخشد، به بحران هایی بپردازد که می توانستند موچبات بازگشت به نبرد را فراهم سازند در عین حال  نهاد هایی را تقویت کرد و حقوق بشر را ارتقاء داد. به دولت کمک کرد فرآیند سیاسی را تقویت کند، بر گفتگو و بردباری تاکید ورزد و پلیس محلی را بیش از پیش توانمند کند، حتی  تاسیس نخستین واحد جرم فراملی سازمان یافته در غرب افریقا را مورد حمایت قرار داد.

ماموریت نهایی ما خروج از سیرالئون است اما یک گروه کشوری سازمان ملل متحد کماکان تا ریشه کردن  توسعه طولانی مدت در آنجا باقی می ماند و زمامداری مطلوب، آموزش با کیفیت، خدمات سلامت و سایر شرایط لازم برای پیشرفت را مورد حمایت قرار می دهد.

سابر کشورهایی که گرقتار جنگ هستند، نفرت موجب تجزیه آنها شده، زخم وحشی گری بر پیکره آنها به جا مانده، می توانند با مشاهده سیرالئون امید کسب کنند. مردم سختی کش آن به حافظان صلح بیشترین میزان رای اعتماد را با اعزام نیرو برای خدمت زیر پرچم سازمان ملل متحد هر جا که امروز در اهتزاز است، داده اند. آنان درک می کنند  حسن نیت ملی که با حمایت بین المللی پشتیبانی شود می تواند ویران شده ترین مناطق را قادر سازد تا از صلح با دوام بهره مند شوند..

***