Print
Back
جلوگیری از نسل کشی مسئولیتی مشترک

تهران 18 فروردین 1392 (مرکزاطلاعات سازمان ملل متحد)--  دبيرکل سازمان ملل متحد در پیامی به مناسبت يادبود قربانيان نسل کشی در رواندا 7 آوريل2013 برابر با 18 فروردين 1392گفت جلوگیری از نسل کشی مسئولیتی مشترک است و دولت ها باید به تعهداتشان نسبت به جلوگیری از سوء  رفتار  و حمایت از مردم خود تحت حقوق بین الملل پایبند باشند.

متن کامل پیام بان کی مون به شرح زیر است:

در نوزدهمين سالگرد نسل کشی در رواندا،  به ياد بيش از 800 هزار مردم بی گناهی هستيم که جانشان را از دست دادند. ما بازماندگان را که بهبودی شان کماکان مايه الهام است ارج می نهيم؛ و آنانی را که به دفاع از هم نوعان خود آمدند و به گونه ای فاجعه آميز تعدادشان اندک بود، تحسين می کنيم.

رواندا بيرون آمده از خاکسترهای نسل کشی، کوشيده راه جديدی در مسير جامعه ای صلح آميزتر و عادلانه تر در پيش گيرد. اينجانب مردم و دولت رواندا را به تداوم ارتقای روحيه ای فرا گير و گفتمان تشويق می کنم که برای بهبود، آشتی و دوباره سازی ضروری است.

سازمان ملل متحد هر روز می کوشد از رواندا درس بگيرد و مانع بروز دوباره چنان فاجعه ای شود. مشاور ويژه اينجانب در پيشگيری از نسل کشی، جهان را برای نشانه هايی از مشکلات بالقوه زير نظر دارد. "مسئوليت حمايت" جای خود را به عنوان اصل جديد جهانی باز کرده است. ما ظرفيت های خود را برای ميانجيگری، حقيقت يابی، ديپلماسی پيشگيرانه و حل و فصل مسالمت آميزاختلافات،  تقويت کرده ايم. همچنين بر رويه های ويژه و ساير ساز و کارهای حقوق بشری تاکيد داريم که نقشی مهم در هشدار زودهنگام ایفا می کنند.

ما همچنین گام های مهمی علیه گریز از مجازات برداشته ایم. اينک در سراسر جهان افراد مظنون به نسل کشی  وسایرينی که ممکن است در آينده دست به جنايت بزنند می دانند در برابر دیوان بین المللی کیفری، سایر دادگاه های بین المللی یا دادگاه های محلی باید پاسخگو باشند. دیوان بین المللی کیفری رواندا همچنان اجرای عدالت را با همکاری رواندا و سایر کشورها ادامه می دهد. عدالت کیفری بین المللی گواهی برعزم دسته جمعی ما برای مبارزه با شنیع ترین جنایات است. عصر نوین پاسخگویی واقعی است.

جلوگیری از نسل کشی مسئولیتی مشترک است. دولت ها باید به تعهداتشان نسبت به جلوگیری از سوء  رفتار  و حمایت از مردم خود تحت حقوق بین الملل پایبند باشند. به گونه ای دسته جمعی، باید فراتر از کلمات رفته و به شکلی موثراز مردمی که در معرض خطر هستند حفاظت کنیم. همچنين به گونه ای انفرادی باید شهامت مراقبت  و تصمیم برای اقدام را تقويت کنيم. تنها  با رويارويی با  این چالش ها می توانیم از رنج بازماندگان بکاهيم و به آنانی که نوزده سال پيش جان خود را از دست دادند، به راستی احترام گذاریم.

***