زلزله جنوب آسیا: تلاش‌های امدادی زندگی‌ها را نجات می‌دهد، خسارت را مهار می‌کند اما سرعت بازسازی نگران کننده است.

 

پس از تلاش‌های امدادی موفقیت آمیز که به پیشگیری از تلفات بیشتر در نواحی زلزله زده کمک کرد، جامعه کمک دهنده با وظیفه حیاتی در زمینه احیای وسیله معاش برای صدها هزار نفر مواجه است که بر اثر این فاجعه خانه و همه چیز خود را از دست دادند.

 

موضوع اصلی

زلزله مرگبار 8 اکتبر 2005 در جنوب آسیا ده‌ها هزار نفر را کشت و عده بسیار دیگری را بی‌خانه کرد و در شرایطی که زمستان سخت در راه بود در معرض خطر قرار داد. به علت ابعاد بزرگ فاجعه، یعنی کشته شدن 73 هزار نفر در پاکستان و 1300 نفر در هند، بحرانی که «یان اگه لند»، هماهنگ کننده موارد اضطراری ملل متحد از آن به عنوان «بدترین کابوس تدارکاتی» که سازمان ملل تا آن زمان با آن مواجه شده بود، یاد کرد، رسانه‌های جهان تلاش شدید برای یافتن، نجات دادن و تغذیه بازماندگان را از نزدیک دنبال کردند. با وجود دشواری‌ها، تلاش هماهنگ بین المللی و ملی موفق به پیشگیری از موج دوم مرگ‌ها، نقل و انتقال شدید جمعیت و شیوع بیماری‌های همه‌گیر در زمستان سخت منطقه شد، که نگرانی بروز آن‌ها وجود داشت. به لطف تلاش‌های امدادی گسترده، تلفات ثبت شده در نواحی زلزله زده بیشتر از زمستان قبل از زلزله نبود. بررسی درباره تغذیه نشان داد در مقایسه با پیش از زلزله کمبود غذایی عمده وجود ندارد. امروز، نزدیک به هفت ماه پس از زلزله، تلاش‌های پس از زلزله در مقطع حیاتی دیگری است که شایسته توجه نزدیک رسانه‌ها و مردم است. در حالی که تلاش‌ها در زمینه بهبود از امداد به بازسازی تغییر می‌کند، مقام‌های سازمان ملل هشدار می‌دهند شاید دشوارترین بخش این کار تازه در حال شروع باشد. تجربه کشورهای دیگر نشان می‌دهد که حمایت کمک دهندگان که هنوز به شدت مورد نیاز است، اغلب پس از مرحله امداد قطع می‌شود. اگر چنین وضعی پیش آید بسیاری از بازماندگان زلزله ممکن است زمستان بعد در موقعیت مخاطره آمیز دیگری قرارگیرند. در حالی که جامعه بشردوستانه برای انتقال راحت‌ از مرحله امداد به بازپروری و بازسازی تلاش می‌کند، نباید اجازه داد وظیفه بسیار مهم احیای وسایل معاش و بازسازی زندگی‌ها از تمرکز رسانه‌ها خارج شود.

 

موقعيت مناطق زلزله زده

·      به عنوان بخشی از واکنش بین المللی به زلزله که به وسیله سازمان ملل هماهنگ شد، بیش از 500 هزار چادر تحویل، حدود 5 میلیون ورق آهن توزیع، بیش از 6 میلیون پتو و روانداز ارائه شد.

·   آب بهداشتی بار دیگر برای بیش از 700 هزار نفر برقرار شد و هزاران کاسه توالت نصب شد. بیش از یک میلیون کودک علیه سرخک مایه کوبی شدند. بالگردهای ارتش پاکستان، ناتو، آمریکا، کشورهای دیگر و سازمان ملل در پروازهای بی شمار، مواد غذایی و غیرغذایی را به بازماندگان رساندند.

·    نهاد بازسازی و بازپروری زلزله پاکستان، با همکاری سازمان ملل و چند شریک جامعه مدنی، با چارچوب اساسی یک طرح بازپروری زودهنگام، مجموعه‌ای از برنامه های عملیاتی، به منظور حمایت از راه طولانی مدت تر به سمت بازپروری و به حداقل رساندن شکاف بین امداد و بازسازی، که برای آن حدود 188 میلیون دلار برای 12 ماه بعد لازم است، موافقت کرده‌اند.

·    چالش‌های عمده پیش بینی شده برای ماه‌های آینده عبارتند از: فرآیند بازگشت موفقیت آمیز، دسترسی جاده ای به نواحی دور، رانش‌های بالقوه، ادامه کمک به مردم آسیب پذیر، و تضمین ارائه بیشترین خدمات اساسی ممکن.