اجلاس جهاني سران و سياست ها

محيط سياسي براي عصر ديجيتالي در مرحله ابتدايي توسعه است. مسائل مربوط به استراتژي هاي الكترونيك ملي، ‌دسترسي همگاني، ‌حكومت جهاني،‌ و ايجاد تسهيلات تجاري، ‌حمايت از حريم خصوصي، ‌آزادي و اطلاعات، حقوق مالكيت معنوي، ‌و امنيت شبكه اي، داراي منافع اجتماعي و اقتصادي حياتي براي همه ملت ها است كه هنوز بطور كامل تعيين و تعريف نشده اند.

اجلاس جهاني سران درباره جامعه اطلاعاتي براي برداشتن نخستين گام هاي حياتي به منظور تهيه و تدوين چارچوبي فراگير براي عصر ديجيتالي، مي تواند به عنوان يك تريبون ارزشمند براي توافق در مورد بعضي از اصول اساسي اقدام كند كه بحث درباره مسائل سياسي ملي و بين المللي مربوط به موارد زير را شكل خواهد داد:

·        تهيه استراتژي  هاي الكترونيكي ملي براساس سياست توانمندسازي و ايجاد محيط نظارتي، كه با برنامه هاي اقتصادي ملي پيوند داشته باشد و اهميت حكومت ا لكترونيكي و كنترل و نظارت الكترونيكي را به رسميت بشناسد؛

·        طراحي يك نقشه راه جامع، فراگير و واقعگرايانه براي اداره جهاني جامعه اطلاعاتي ؛

·        برطرف كردن شكاف ها و خلاها در چارچوب ها و ترتيبات جهاني كه مانع از استقرار و استفاده از فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي مي شود؛

·        تضمين دسترسي همگاني و با قيمت مناسب به فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي؛

·        حمايت از مشاركت گسترده در تصميم گيري هاي مربوط به فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي و ترتيبات اداره آن؛

·        تضمين اين كه چارچوب هاي ملي و بين المللي، انگيزه ها براي نوآوري و خلاقيت را، به ويژه با توجه به توانمندسازي بخش هاي خصوصي محلي، به اندازه كافي متعادل سازد؛

·        تضمين رعايت حريم خصوصي در شبكه هاي فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي و امنيت آن در كنار حفظ جريان آزاد اطلاعات و ارتباطات ؛

·        ايجاد چارچوبي براي حفظ حريم خصوصي و امنيت شبكه كه اطمينان و اعتماد ايجاد كند؛

·        حمايت از رسانه هاي آزاد و آگاهي دهنده براي تضمين آزادي بيان و بحث و گفت و گوي سالم؛

·        پشتيباني از تنوع محتوا و مطالب و فرهنگ و تسهيل در امر مشاركت در دانش؛

·        حمايت از الگوهاي جديد براي خلق و توزيع مطالب محلي و كاربردهاي آن، با رعايت اصل آزادي بيان به عنوان اساس و بنياد جامعه اطلاعاتي؛

·        تعيين هدف هاي عيني و مشخص و قابل تحقق براي دسترسي و قابليت اتصال در سطوح روستايي، ملي، بين المللي، مدرسه، دانشگاه و بيمارستان؛

·        ايجاد سرمايه انساني از طريق سواد آموزي، آموزش و پرورش، كارآموزي و تحقيق و توسعه با مشاركت ها و
راه حل هاي نوآورانه؛

·        اولويت قائل شدن براي فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي و رسانه ها در سياست هاي مربوط به كمك هاي توسعه؛

اجلاس سران فرصتي براي دستيابي به توافق گسترده در اين مورد خواهد بود كه هيچ كشوري نبايد با انقلاب فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي كنار يا عقب گذاشته شود. براي كشورها ديگر سؤال اين نيست كه در فن آوري اطلاعاتي و ارتباطي سرمايه گذاري بكنند يا نكنند، بلكه اين است كه چگونه به چالش هاي عميقي كه به وجود مي آورد پاسخ بدهند و حداكثر بهره برداري را از آن به عمل آورند.