Print
Back
کسب منافع حاصل از صلح پیرو قرارداد صلح در منطقه دریاچه های بزرگ آفریقا
به قلم بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد و جیم یونگ کیم رئیس گروه بانک جهانی

امروزمنطقه دریاچه های بزرگ آفریقا فرصت دستیابی به چیزی را دارد که مردم جنگزده آن برای چند دهه از دست داده بودند. می تواند سلاح را خاموش، اعتماد و تجارت بین همسیگان را تقویت، میلیون ها کودک بی سواد را با سواد، زنان را توانمند و فرصت های اقتصادی ایجاد کند که به کشورها برای هموار نمودن راه به سوی موفقیت، حکومت مطلوب و ثبات پایدار کمک نماید.

طی روز های آتی، ما به کشور جمهوری دموکراتیک کنگو، رواندا و اوگاندا سفر خواهیم کرد  و رهبران منطقه را ملاقات  و طیفی از تعهدات ویژه برای سرعت بخشیدن به توسعه و تحکیم صلح اعلام خواهیم نمود. این که در نوع خود از نخستين سفرهای مشترک است، در توافق جدید مهمی ریشه دارد: "چارچوب صلح، امنیت و همکاری برای جمهوری دمکراتیک کنگو و منطقه." 

این پیمان نتیجه تلاش های هماهنگ بین سازمان ملل متحد، کنفرانس بین المللی منطقه دریاچه های بزرگ، جامعه توسعه آفریقای جنوبی و اتحادیه آفریقا است. پیمان مذکور اذعان دارد که شکست دایره درگیری فاجعه آمیز درشرق جمهوری دموکراتیک کنگو، نیازمند رویکردی جدید است.

مدیریت بحران و حضور در دوران پس از جنگ کافی نیست. باید با علل اصلی مقابله کنيم. این توافق که به وسیله 11 کشورامضا شده است نیاز به اقدام توسط رهبران منطقه با حمایت جامعه بین المللی برای حل چالش های مشترک امنیتی و توسعه ای دارد. چون قول های داده شده باید حفظ شوند، قرارداد مزبورشامل سازوکار های نظارتی سختگیرانه ی است که تضمین می کند معیارها دستیافتنی هستند.

معتقدیم این رویکرد جدید و فراگیربه جمهوری دموکراتیک کنگو و منطقه دریاچه های بزرگ بهترین فرصت را برای توسعه اقتصادی و صلح در چند سال آینده می دهد. اما این "چارچوب امید"  همانگونه که خانم مری رابینسون نماینده ویژه ملل متحد برای منطقه دریاچه های بزرگ عنوان نموده، نیازمند تلاشی دشواراست.

هفتاد درصد مردم جمهوری دموکراتیک کنگو با درآمد روزانه کمتر از 1 دلار و 25 سنت زندگی می کنند. بیش از هفت میلیون کودک یعنی یک سوم آنانی که باید در مدرسه باشند به آموزش دسترسی ندارند. تعداد 2 میلیون و 400 هزار کودک دچار سوء تغذیه هستند. مالاریا، وبا و آبله به دلیل ناکافی بودن مراقبت های بهداشتی، آب لوله کشی و سرویس های بهداشتی  تهدیدی عمده به شمار می روند. جاده ها خراب و برق کمیاب و گران است. کالاهای اساسی باید وارد شوند. تعداد 6 میلیون و 300 هزار نفر به حمایت غذایی نياز دارند.

خشونت جنسی در سطوح وحشتناک در سراسر کشور ادامه دارد و گروه های مسلح در شرق مرتبا از آن به عنوان سلاح جنگی استفاده می کنند. کمبود شغل و فرصت ها موجب ایجاد زمینه فعالیت های جنایی شده است. بیش از 3 میلیون کنگویی شامل 2 میلیون و 600 هزار آواره داخل جمهوری دمکراتیک کنگو و 450 هزار نفر پناهنده در کشورهای همسایه،  خانه های خود را برای يافتن مکان های امن ترک کرده اند.

رهبران منطقه دریاچه های بزرگ هدایتگران اصلی صلح، ثبات و رشد اقتصادی خواهند بود. سازمان ملل متحد، گروه بانک جهانی و تمامی جامعه بین المللی باید آنان را حمایت کنند. ما تعهد می کنیم هر دوسازمان ما از نزدیک با یکدیگر در مسیر راه های جدید و عمیق تر اقدام کنند تا به اجرا درآوردن جنبه های سیاسی و امنیتی چارچوب موافت نامه همراه با توسعه اقتصادیی به پیش برود که برای صلح و ثبات پایدار ضروری است.

با شروع مجدد فعالیت های اقتصادی و بهبود زندگی در مناطق مرزی، با ترویج تجارت بین مرزی، با افزایش یکنواخت وابستگی متقابل اقتصادی، با ازبین بردن فساد و با تضمین اینکه منابع طبیعی به نفع همه مردم مدیریت شوند، ما می توانیم به تدریج اعتماد ایجاد کنیم و رفاه، درآمد و فرصت ها  را ارتقاء دهیم.

سایر کشورها نشان داده اند بهبودی پس از درگیری امکان پذیر است و می شود به سوی آرمان های توسعه هزاره به پیش رفت. اينک ما به فراتر از آرمان های توسعه هزاره در سال هدف 2015 می نگریم یعنی به دستور کار توسعه پایدار که فقر مطلق را به پایان خواهد رساند. بسیاری از کشور ها در آفریقا در حال تلاش های پویا برای آيئده پيش رو هستند. مردم جمهوری دمکراتیک کنگو شایسته فرصت کامل برای پیشرفت هستند.

توافق صلح باید منفعت صلح را ارائه دهد. ما آن را به مردم دریاچه های بزرگ بدهکاریم تا  بتوانند آرزوی دیرینه خود را برآورده نمایند: خاتمه درگیری، کودکان در مدرسه، احترام برای حقوق زنان، دسترسی به مراقبت های سلامت و انرژی پایدارهمچنین در آمد و فرصت برای همه مردم. به همین دلیل است که ما این دیدار را انجام می دهیم. ما امید را برای مردم دریاچه های بزرگ در افق می بینیم و مصمم هستیم تا درهر گام دراین راه به آنان کمک کنیم.

***